นิทานเซน อ่านแล้วรู้สึกดี

[ ขนาดของใจ ]

ศิษย์ผู้หนึ่งเอ่ยถามอาจารย์เซนอู๋เต๋อว่า
ท่านอาจารย์ "คนเรามีหัวใจดวงเดียว" เหตุใดบางครั้งจึงใจกว้าง บางครั้งจึงใจแคบ

อาจารย์เซนมิได้ตอบคำถามข้อนี้ แต่กลับบอกกับศิษย์ว่า
ตอนนี้เจ้าจงหลับตาลง แล้วสร้างภาพกำแพงเมืองแห่งหนึ่งขึ้นมาในใจของเจ้า

ศิษย์ผู้นั้นหลับตาลงแล้วปฎิบัติตามคำของอาจารย์เซน จากนั้นสักครู่จึงกล่าวว่า
กำแพงเมืองสร้างเสร็จแล้ว อาจารย์เซนจึงบอกว่า เช่นนั้น เจ้าจงหลับตาต่อไป

คราวนี้สร้างภาพเส้นขนเส้นหนึ่งขึ้นในใจ ศิษย์ทำตามคำของอาจารย์
เวลาผ่านไปไม่นาน จึงกล่าวว่า เส้นขนสำเร็จแล้ว

จากนั้นอาจารย์เซนจึงให้ศิษย์ลืมตา ทั้งเอ่ยถามว่า ยามที่เจ้าสร้างกำแพงเมืองขึ้นในใจ
เจ้าใช้ใจของเจ้าสร้างมันเพียงคนเดียว หรือว่าใช้ใจของผู้อื่นมาร่วมสร้างด้วย

ใช้ใจของข้าเพียงคนเดียว ศิษย์ตอบ
แล้วตอนที่เจ้าสร้างเส้นขนขึ้นมาในใจเล่า เจ้าใช้เพียงเสี้ยวหนึ่งของใจหรือว่าใช้ทั้งหมดของใจในการสร้างมันขึ้นมา

ศิษย์ตอบว่า ใช้ทั้งหมดของใจ
ยามนี้อาจารย์เซนจึงกล่าวว่า เจ้าสร้างกำแพงเมืองทั้งหลังก็ใช้ใจเพียงดวงเดียว
หรือจะสร้างเส้นขนแค่เส้นเดียวก็ต้องใช้ใจดวงนี้ดวงเดียวเช่นกัน

แสดงว่าใจเพียงหนึ่งใจนั้นสามารถใหญ่ได้ เล็กได้ แคบได้ กว้างได้
ขึ้นอยู่กับเจ้า ว่าจะเลือกให้มันเป็นเช่นไร
แม้ในที่คับแคบเพียงใด แต่ใจคนยังสามารถกว้างใหญ่ได้เสมอ