အနာဂတ်မှာ ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာ အတိကျမသိရဘူး
အနာဂတ်မှာ ကြွယ်ဝမလားဆိုတာ အတိကျမသိရဘူး
အနာဂတ်မှာ ဆင်းရဲမှာလား အတိကျမသိရဘူး
အနာဂတ်မှာ ကိုယ်ပိုင်မိသားစုလေးနဲ့ပျော်ရွင်စွာနေထိုင်
သွားနိုင်မှာ အတိကျမသိရဘူး
အနာဂတ်မှာ ပရဟိတတွေလုပ်သွားနိုင်မလား အတိကျ
မသိရဘူး
အနာဂတ်ဆိုတာကို ကြိုတင်မြင်လို့မရတာပုထုဇဉ်လူ
သားတိုင်းဖြစ်၏။အနာကိုဂတ်ကိုမှန်းဆကြည့်ချင်၏
အနာဂတ်မှာ ပျော်ရွှင်စွာချမ်းသာစွာအေးချမ်းစွာမိသား
စုလေးနှင့်အတူတကွနေနိူင်မလားဆိုတာ မိမိရဲ့ ပြူပြင်
နေထိုင်တဲ့ သို့မဟုတ်လုပ်ဆောင်တဲ့အလုပ်ပေါ်မှာမူ
တည်နေသည်။မိမိရဲ့တွက်ဆတဲ့ကျွမ်းကျင် လုပ်နိုင်တဲ့
အားထုတ်မှုများစွာတို့ကို အမှီသဟဲပြုကာ သိုမှီးသိမ်း
ဆည်းထားနိုင်ဖို့အလွန်လိုအပ်ပြန်၏မိမိတစ်ယောက်
ထည်းအလုပ်လုပ်ရာတွင်မနိုင်ဝန်တစ်ခုကို လုပ်နေရ
တာထက် အများနဲ့အတူသယ်ပိုးဆောင်ရွက်ရမှသာ
လျှင် လျင်မြန်စွာပြီးမြောက်အောင်မြင်မည်ကိုအထူး
ပြောပြစရာလိုနေမည်မထင်ပေ။အလုပ်ဟူသမျှ ဂုဏ်ရှိ
စွဟုဆိုရာ၌ဒုစရိုက်လုပ်ငန်းများသည်ပင်ဂုဏ်ရှိနေရမည်
လောဆိုသကဲ့သို့ရှိချေ၏ထိုကြောင့်အသိုက်အဝန်း
ကောင်းမွန်စွာ အတူလုပ်ကိုင်ကြိုးစားသည့်အလုပ်တွင်
မှန်ကန်သည့်လမ်းညွှန်ချက် သို့မဟုတ် မှန်ကန်သည့်
လမ်းကိုရွေးလျက် ဆောင်ရွက်ကြသည်က အပြစ်လည်း
ကင်းစင်ဆိုသလို အကျိုးလဲခံစားကြရပါမည်။ဤသည်
တွင်မဆုတ်မနစ်သော ဇွဲနပဲတို့ဖြင့်ကြိုးစားနေစေကာမူ
ကြိုတင်မမြင်ရသော အနာဂတ်မှ ရိုက်ပုတ်ချလိုက်သော
လောကဓံကို ကောင်းစွာခံနိုင်ရည်ရှိဖို့လည်းအထူးလို
အပ်ပြန်၏ထိုရိုက်ပုတ်မှုကို ခံနိူင်ရှိမှသာလျှင်အောင်မြင်
စွာလှိုင်းလျောစီးနိုင်မည်မဟုတ်ပါလား။ထို့သို့ကျွမ်းကျင်
စွာစီးနင်းနိုင်ဖို့ရန်မှာလည်း ပဲ့ကိုကောင်းစွာထိန်းတတ်
ရန်အလွန်လိုအပ်လှပေသည်။ပဲ့နင်းမနိုင် ကိုယ်မနိုင်ဆို
ရင်ဖြင့်ရေလှိုင်းအောက်မှာမြုပ်ဖို့ရာနှုန်းပြည့်ဖြစ်နေပေ
မည်ထို့ကြောင့်လောကဓံနဲ့ အနာဂတ်ရဲ့ရိုက်လုံးတွေကို
အထူးသတိပြုရှောင်ရှားကာ ဝံ့ကြွားကာလျောက်လှမ်း
နိုင်ကြပါစေကြောင်း......။
အနာဂတ္မွာ ဘာျဖစ္မယ္ဆိုတာ အတိက်မသိရဘူး
အနာဂတ္မွာ ႂကြယ္ဝမလားဆိုတာ အတိက်မသိရဘူး
အနာဂတ္မွာ ဆင္းရဲမွာလား အတိက်မသိရဘူး
အနာဂတ္မွာ ကိုယ္ပိုင္မိသားစုေလးနဲ႕ေပ်ာ္႐ြင္စြာေနထိုင္
သြားနိုင္မွာ အတိက်မသိရဘူး
အနာဂတ္မွာ ပရဟိတေတြလုပ္သြားနိုင္မလား အတိက်
မသိရဘူး
အနာဂတ္ဆိုတာကို ႀကိဳတင္ျမင္လို႔မရတာပုထုဇဥ္လူ
သားတိုင္းျဖစ္၏။အနာကိုဂတ္ကိုမွန္းဆၾကည့္ခ်င္၏
အနာဂတ္မွာ ေပ်ာ္႐ႊင္စြာခ်မ္းသာစြာေအးခ်မ္းစြာမိသား
စုေလးႏွင့္အတူတကြေနနိူင္မလားဆိုတာ မိမိရဲ႕ ျပဴျပင္
ေနထိုင္တဲ့ သို႔မဟုတ္လုပ္ေဆာင္တဲ့အလုပ္ေပၚမွာမူ
တည္ေနသည္။မိမိရဲ႕တြက္ဆတဲ့ကြၽမ္းက်င္ လုပ္နိုင္တဲ့
အားထုတ္မႈမ်ားစြာတို႔ကို အမွီသဟဲျပဳကာ သိုမွီးသိမ္း
ဆည္းထားနိုင္ဖို႔အလြန္လိုအပ္ျပန္၏မိမိတစ္ေယာက္
ထည္းအလုပ္လုပ္ရာတြင္မနိုင္ဝန္တစ္ခုကို လုပ္ေနရ
တာထက္ အမ်ားနဲ႕အတူသယ္ပိုးေဆာင္႐ြက္ရမွသာ
လွ်င္ လ်င္ျမန္စြာၿပီးေျမာက္ေအာင္ျမင္မည္ကိုအထူး
ေျပာျပစရာလိုေနမည္မထင္ေပ။အလုပ္ဟူသမွ် ဂုဏ္ရွိ
စြဟုဆိုရာ၌ဒုစရိုက္လုပ္ငန္းမ်ားသည္ပင္ဂုဏ္ရွိေနရမည္
ေလာဆိုသကဲ့သို႔ရွိေခ်၏ထိုေၾကာင့္အသိုက္အဝန္း
ေကာင္းမြန္စြာ အတူလုပ္ကိုင္ႀကိဳးစားသည့္အလုပ္တြင္
မွန္ကန္သည့္လမ္းၫႊန္ခ်က္ သို႔မဟုတ္ မွန္ကန္သည့္
လမ္းကိုေ႐ြးလ်က္ ေဆာင္႐ြက္ၾကသည္က အျပစ္လည္း
ကင္းစင္ဆိုသလို အက်ိဳးလဲခံစားၾကရပါမည္။ဤသည္
တြင္မဆုတ္မနစ္ေသာ ဇြဲနပဲတို႔ျဖင့္ႀကိဳးစားေနေစကာမူ
ႀကိဳတင္မျမင္ရေသာ အနာဂတ္မွ ရိုက္ပုတ္ခ်လိဳက္ေသာ
ေလာကဓံကို ေကာင္းစြာခံနိုင္ရည္ရွိဖို႔လည္းအထူးလို
အပ္ျပန္၏ထိုရိုက္ပုတ္မႈကို ခံနိူင္ရွိမွသာလွ်င္ေအာင္ျမင္
စြာလွိုင္းေလ်ာစီးနိုင္မည္မဟုတ္ပါလား။ထို႔သို႔ကြၽမ္းက်င္
စြာစီးနင္းနိုင္ဖို႔ရန္မွာလည္း ပဲ့ကိုေကာင္းစြာထိန္းတတ္
ရန္အလြန္လိုအပ္လွေပသည္။ပဲ့နင္းမနိုင္ ကိုယ္မနိုင္ဆို
ရင္ျဖင့္ေရလွိုင္းေအာက္မွာျမဳပ္ဖို႔ရာႏႈန္းျပည့္ျဖစ္ေနေပ
မည္ထို႔ေၾကာင့္ေလာကဓံနဲ႕ အနာဂတ္ရဲ႕ရိုက္လုံးေတြကို
အထူးသတိျပဳေရွာင္ရွားကာ ဝံ့ႂကြားကာေလ်ာက္လွမ္း
နိုင္ၾကပါေစေၾကာင္း......။
Original writer by 
Image by google