Bardzo lubię jesień. Kolorowe drzewa, szeleszczące liście pod stopami, chłodne powietrze, deszcz oraz to, że tak szybko robi się ciemno.
Jesienne spacery i wycieczki nie męczą jak te letnie w upale, czy zimowe i mroźne. Spacery tą porą roku umożliwiają też zabranie ze sobą do domu dużo fantów z podróży.
Szczególnie gdy ma się dzieci to nigdy nie wraca się ze spacerów z pustymi rękoma.
My tej jesieni zaliczyliśmy już kilka spacerów oraz zaopatrzyliśmy się w wiele leśnych i polnych skarbów.
Najbardziej owocny okazał się dla nas miniony właśnie w weekend.
W sobotę byliśmy na spacerze u babci nad stawkiem i tam zebraliśmy liście, jarzębine, szyszki oraz dostaliśmy od starszego pana żołędzie.
W niedziele spacerowaliśmy po parku i początkowo wydawało się, że poza fajnie spędzonym czasem nie zyskamy nic więcej gdyż setki innych rodzin zdążyły już rozgrabić trawnik z ładnych liści, żołędzi, szyszek i kasztanów... Na szczęście tata dziewczyn przypomniał sobie z młodości sposób na kasztany i okazał się on być dużo większą zabawą niż samo zbieractwo. Wszak lokalizować świeżo zrzucone z drzewa przez tatę kasztany i ścigać się w ich zbieraniu z siostrą to nie tylko spacer a już całkiem poważna jak dla 4-latka konkurencja :)
Oto nasze zgłoszenie do konkursu kreatywnego "Jesienne kompozycje".
Jak widać my naszych skarbów miałyśmy uzbierane dość sporo.
Poza skarbami uszykowałam sobie jeszcze sznurek i nożyk, ale okazało się, że dzięki temu, że podstawą kompozycji są choinkowe gałązki to nic nie trzeba przywiązywać ani przyklejać, bo wszystko jest powciskane pomiędzy gałązki i się nie rozpada.
Ja wykonałam dwa koszyczki oraz jedno małe wiaderko takich ozdóbek.
Jestem nimi zachwycona! To niesamowite, że przy okazji jesieni wystarczy tak mało pracy by stworzyć coś tak pięknego.
Bo przecież do szyszek, jarzębiny, kolorowych listków nic nie trzeba dodawać by robiły efekt.
Wystarczy je zebrać. Wsypać do czegoś, ułożyć, posklejać czy powiązać i już :)
Jutro jeden z koszyczków oraz wiaderko powędrują do moich babć. Drugi koszyczek zostanie przed moim domem na stoliku.
