สวัสดีเพื่อนๆชาว Steemit ทุกคนนะคะ ทุกวันเวลาบ่ายสามโมงจะเป็นเวลาของลูกสาวคนโตค่ะ เป็นเวลาที่หนูจ๋าเลิกเรียน ตอนนี้หนูจ๋าย่างเข้าสี่ขวบแล้วเรียนอยู่เตรียมอนุบาลของเทศบาลค่ะ
เวลานี้จึงเป็นหน้าที่ของคนเป็นแม่อย่างเราที่ต้องคอยรับ ส่ง เช้าก็แปดโมงแต่ช่วงเช้าจะมีรถตู้มารับที่หน้าบ้าน เย็นก็บ่ายสามค่ะตอนเย็นต้องไปรับเอง สนุกดีนะคะนอกจากลูกจะได้เจอเพื่อนที่โรงเรียนแล้ว เหล่าบรรดาแม่ๆ ปู่ ย่า ตา ยาย ก็ได้พบปะเม้ามอยกันก็ตอนบ่ายสามนี่ล่ะค่ะ ระหว่างรอลูกๆหลานๆแต่ล่ะคนก็มีเรื่องเล่าในแต่ละวันมาเล่าสู่กันฟัง ได้ทั้งความรู้ใหม่ๆแนวคิดใหม่ๆอีกทั้งความสนุกสนาน ได้เห็นรอยยิ้ม ดูแต่ล่ะคนจะมีความสุขกับการมานั่งรอรับลูกหลานอย่างบอกไม่ถูกเลยค่ะ
(เม้ามอยอยู่นี่ รุ่นคุณทวดเลยนะคะ ^^)
ระหว่างรอหนูจ๋าเลิกเรียนบ่ายสามโมงครึ่ง ได้นั่งฟังลุงๆป้าๆคุยกัน แบ่งปันความสุขและทุกข์ให้แก่กัน บางคนก็เล่าถึงความน่ารัก แสบ ซนของลูกหลานตัวเองดูแล้วก็น่ารักไปอีกแบบนะคะ ในบทสนทนาในแต่ละวันมักจะมีประโยคหนึ่งที่ได้ยินเกือบทุกวันค่ะ "หลังเที่ยงแล้วไม่ทันได้ไปไหนหร๊อก (เสียงสูง) บ่ายสามโมงอีกละ" 555 เวลานี่ช่างเดินไปไวจริงๆนะคะ และนี่จึงเป็นเวลานัดหมายของพวกเราค่ะ 15:00น.
(ระหว่างทางไปโรงเรียนค่ะ)
วันนี้เลยถือโอกาสเก็บภาพบรรยากาศมาฝากค่ะ
ขอขอบคุณทุกการติดตาม อัพโหวต คอมเม้นท์ นะคะ
ไอริน
