တခါတခါ သူ ့အညိႈးေတြကို ေႀကာက္စရာေကာင္းေအာင္ ထုတ္ျပတတ္သည္ ႔အခါ
သူမွဟုတ္ရဲ႕လားလို ့ တအံ႕တႀဘျဖစ္ရတယ္ ……
တခါတခါမွာေတာ့ က်မစေတြ႕တုန္းအခါကလို သူ ့အမူအယာတို ့က ေအးေဆးတည္ျငိမ္လြန္း၍ က်မကိုအရမ္းခ်စ္ျပသည့္အခါလည္း ရွိျပန္တယ္ ……
တခါတခါ သူ ့ေဒါသေတြကို ဘာမွမစဥ္းစားေတာ့ဘဲ သူထုတ္ေဖာ္ျပတတ္သည့္အခါတိုင္း သူမဟုတ္တ့ဲ ဘီလူးတေကာင္လားလို ့ထင္မိတယ္ ……
တခါတခါမွာေတာ့ သူ ့အနာဂတ္အတြက္ သူလုပ္သမ်ွအလုပ္နွင့္ သူ႔အႀကံဥာဏ္တို ့ကို က်မကို ေျပာျပသည့္အခါလည္း ႀကံဳခ့ဲရတယ္ ……
အေဖလိုတမ်ိဳး
အကိုလိုတမ်ိဳး
ဦးေလးလိုတမ်ိဳး
ေမာင္ေလးလိုလည္းတမ်ိဳး
ခ်စ္သူလိုလဲတမ်ိဳး
အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ သူ ့ကိုခ်စ္ခ့ဲရတယ္ ……
ေလးစားျခင္း
အားကိုးျခင္း
တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးျခင္း
ကိုယ္သိတ့ဲနည္းလမ္းေတြကို ေမးျမန္းျခင္း
အႀကံဥာဏ္ေတာင္းျခင္းတို ့ျဖင့္
အမ်ိဳးမ်ိဳး သူ ့ကိုသံေယာဇဥ္ျဖစ္ခ့ဲရတယ္ ……
သူမွန္၍ ကိုယ္မွားခ့ဲသည္လည္း ရွိသည္
သူမွား၍ ကိုယ္မွန္ခ့ဲသည္လည္း ရွိခ့ဲပါတယ္
ကိုယ့္အမွားေတြေႀကာင့္ သူေဒါေတြထြက္သည္
သူ ့ေဒါသေတြျမင္ရ၍ ကိုယ္ေႀကာက္ခ့ဲသည္ ……
ဤသို ့ျဖင့္ ……
ေႀကာက္ျခင္းနွင့္ ခ်စ္ျခင္း တို႔ႀကား လြန္ဆြဲျခင္းျဖင့္
ရံဖန္ရံခါ၌ ကိုယ္လည္း စိတ္တို႕သည္လည္းဒိိြဟျဖစ္ေနေတာ့သည္ ……
@အယ္းမီး ( author )