အကယ္၍သာ...(ဇာတ္သိမ္းပိုင္း)

ကိုေဇယ်မွ "က်ေနာ္က ေမြးကတည္းက ေျခတစ္ဖက္မသန္တဲ့သူအျဖစ္ေမြးဖြား
လာတာပါ။ငယ္ငယ္ကတည္းကသူငယ္ခ်င္း
အေပါင္းအသင္းေတြရဲ႕ စတာေနာက္တာ နွိမ္တာလည္းခံခဲ့ရတာေပါ့ဗ်ာ။အဲလိုနဲ႔
ဘြဲ႕ရပီး ပထမဆံုးအႀကိမ္အလုပ္
သြားေလ်ွာက္ေတာ့လည္း ေျခေထာက္
မသန္ဘူးဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔
အပယ္ခံခဲ့ရပါတယ္။အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္လည္း စိတ္ဓာတ္ေတြအရမ္းက်ခဲ့ရတာေပါ့ဗ်ာ။
အဲ့လိုျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ စိတ္ဓာတ္ျမႇင့္တင္ေရးေဟာေျပာသူ
Nick Vujicicရဲ႕သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ကို
နားေထာင္ရင္းနဲ႔ စိတ္ခြန္အားေတြ ျပန္လည္ရရွိခဲ့တယ္။တဆက္ထဲမွာပဲ က်ေနာ္ဝါသနာပါတဲ့အရာကို ေအာင္ျမင္တဲ့အထိ တစိုက္မတ္မတ္လုပ္ဖို႔ စဥ္းစားမိခဲ့တယ္။

Photo credit - Facebook

အဲဒါက ဘာလဲဆိုေတာ့ ခဲပန္းခ်ီဆြဲတာပါပဲ။
က်ေနာ္ဆြဲထားတဲ့ ခဲပန္းခ်ီပံုေလးေတြကို
social media ေတြမွာတင္ေတာ့ အေကာင့္ထဲကသူငယ္ခ်င္းေတြက ေတာ္ေတာ္ေလးအားေပးၾကတယ္ဗ်။
တခ်ိဳ႕ကလည္း၀ယ္ဖို႔ကမ္းလွမ္းတာေတြ၊
ပံုတူဆြဲေပးဖို႔ကမ္းလွမ္းလာၾကေတြကို က်ေနာ္လက္ခံပီး ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။
အဲဒီလိုနဲ႔ ဒီေလာကထဲမွာက်ေနာ္ တျဖည္းျဖည္း
နာမည္ရလာပါတယ္။တဖက္မွာလည္း က်ေနာ့္လိုပဲ ကိုယ္ခႏၲာ မသန္စြမ္းေပမဲ့
အရည္အခ်င္းရွိသူေတြအေနနဲ႔လည္း က်ေနာ့္ကို
ဆက္သြယ္လာၾကပါတယ္။သူတို႔နဲ႔ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး
အဖြဲ႕ေလးတခု ဖြဲ႕စည္းခဲ့ပါတယ္။"

"အဲ့ဒီအဖြဲ႕ေလးကေန တစ္ဆင့္ နိုင္ငံအနွ႔ံမွာရွိတဲ့
မသန္စြမ္းသူေတြနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး အကူအညီ
ေတြ ေပးနိုင္ခဲ့ပါတယ္။အဲလိုနဲ႔ အဖြဲ႕၀င္မ်ားရဲ႕
က်ြမ္းက်င္ရာ နယ္ပယ္အလိုက္ သင္တန္း
ေက်ာင္းေတြကိုလည္း ဖြင့္လွစ္နိုင္ခဲ့ပါတယ္။
နွစ္အနည္းငယ္အတြင္းမွာပဲ တစ္နိုင္ငံလံုး
အတိုင္းအတာနဲ႔ သင္တန္းေက်ာင္းမ်ားစြာ
ဖြင့္လွစ္နိုင္ခဲ့ၿပီး မသန္စြမ္းသူမ်ားစြာကုိ
အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းေတြအျပင္
စိတ္ဓာတ္ျမႇင့္တင္ေပးမႈေတြလည္း ျပဳလုပ္
ေပးနိုင္ခဲ့ပါတယ္။အဲဒီလိုနဲ႔ သင္တန္းေက်ာင္း
နဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ trainingေတြ၊စိတ္ဓာတ္ျမႇင့္တင္
ေရး ေဟာေျပာပြဲေတြကိုလည္း ေဒသတြင္း
အိမ္နီးခ်င္းနိုင္ငံေတြအထိ တိုးခ်ဲ့ေဆာင္႐ြက္နိုင္
ခဲ့တာေပါ့ဗ်ာ။အားသြန္ခြန္စိုက္ ႀကိဳးစားရင္း
ဒီေန႔လို အေျခအေနကိုေရာက္လာတာပါပဲဗ်ာ။"

Photo credit - Google image

"ဒီေနရာကိုေရာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနတဲ့အခ်ိန္
အေတာအတြင္းမွာ မသန္စြမ္းသူမို႔ လူရာမသြင္းပဲ အထင္ေသးခံရတာေတြ၊
အနွိမ္ခံရ၊အပယ္ခံရတာေတြ၊ေ၀ဖန္ကဲ့ရဲ႕
ခံရတာေတြေရာ၊ စိတ္ညစ္စရာ၊
စိတ္ဓာတ္က်စရာေတြ၊လက္ေလ်ွာ႔ အရွံုးေပးၿပီး
ေလ်ွာက္ေနတဲ့ လမ္းေၾကာင္းကေန လွည့္ျပန္
ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္မဲ့ခဲ့ရတဲ့
ေန႔ရက္ေတြကလည္း အမ်ားႀကီး ေတြ႕ႀကံဳခဲ့ရ
တာေပါ့ဗ်ာ။ဒါေပမဲ့ ဒီေန႔က ေပ်ာ္စရာေန႔ေလး
ျဖစ္တာေၾကာင့္ က်ေနာ္ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ ခါးသီးတဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြကို အေသးစိတ္မေျပာေတာ့ပါဘူး။
က်ေနာ့္ရဲ႕ ဘ၀ဇာတ္ေၾကာင္း အက်ဥ္းခ်ဳပ္
ကေတာ့ ဒါပါပဲဗ်ာ...။"

ကိုေဇယ်၏ စကားအဆံုးမွာေတာ့ ပြဲတက္
ေရာက္လာသူ ပရိသတ္မ်ားမွ
ေသာင္းေသာင္းျဖျဖ လက္ခုပ္တီး၍အားေပး
ၾကေလသည္။

Photo credit - Google image

ထို႔ေနာက္တြင္မူ အျခားေသာ သတင္းေထာက္
မ်ားမွလည္း မိမိတို႔သိခ်င္ေသာ ေမးခြန္းမ်ားကို
အလွည့္က်ေမးျမန္း ၾကေလသည္။ေနာက္ဆံုး
ေမးခြန္းအျဖစ္ သတင္းေထာက္တစ္ဦးမွ
"ကိုေဇယ် ခင္ဗ်ာ..အကို႔အေနနဲ႔ ယခုလို အေျခအေနမ်ိဳးမွာေတာင္ ဒီေလာက္အထိ
ေအာင္ျမင္ေအာင္ ႀကိဳးစားနိုင္ခဲ့တယ္ေပါ့ေနာ္။
အကယ္၍ အကိုသာ ကိုယ္လက္အဂၤါ
သန္စြမ္းတဲ့သူတစ္ေယာက္သာ ျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္
အကို အခုလက္ရွိအေျခအေနမွာ ဘယ္ေလာက္
အထိ ေအာင္ျမင္ေနမယ္လို႔ထင္ပါသလဲ....
ေက်းဇူးျပဳ၍ ေျဖေပးပါခင္ဗ် " ဟုေမးလိုက္ေသာ
ေမးခြန္း၏အဆံုးတြင္ ခန္းမတစ္ခုလံုး တိတ္ဆိတ္သြားေလေတာ့သည္။အားလံုး၏
အၾကည့္မ်ားက သူ႔ထံသို႔ ေရာက္ေနၿပီး
ဘယ္လို ေျဖမလဲဟူေသာ အေျဖအတြက္
ေမ်ွာ္လင့္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။

ကိုေဇယ်က ေခ်ာင္းတခ်က္ ဟန္႔လိုက္ရင္း
" အကယ္၍သာ က်ေနာ္ဟာ ကိုယ္အဂၤါသန္စြမ္း
သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္ဟာ
အခုအခ်ိန္မွာ ကုမၸဏီ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနမွာေပါ့ဗ်ာ..."ဟူ၍ ေျဖၾကားလိုက္ေသာ
အေျဖ၏အဆံုးမွာေတာ့ ပရိသတ္မ်ား၏ လက္ခုပ္တီးအားေပးသံ၊ခ်ီးမြမ္းစကားေျပာဆိုသံမ်ားက ခန္းမတစ္ခုလံုး ျပည့္လ်ွံသြားေလ
ေတာ့သည္။

ကိုေဇယ်ကား စင္ေပၚတြင္ မ်က္ရည္မ်ား၀ဲကာ မိန္႔မိန္႔ႀကီးၿပံဳးလ်ွက္ အားလံုး၏ ခ်ီးမြမ္းၾသဘာ
သံမ်ားကို ခံယူလ်ွက္ ရွိေလေတာ့သည္။