"Er zijn veel conglomeraten te midden van skeletonevenementen
de pot die uit mijn hersens komt
je engel is een kus gevuld met decadente pracht
Jij, die als een keelleguaan is tussen het uitkristalliseren van veel zoon
je fladdert mijn obscene stok.
Als een oneindige krab voor verse pruim.
En zodat zijn scherven van ivoor je lippen in vuur en vlam zullen zetten.
Zakken van as.
Omgezet in papier-maché
een oneindige wind van acrobaten
Ik kon de begrafenis, gist en gist kalmeren
van wonderen en wortels
met een rode bol
met gevolgen in mijn schouder?
De verrotte kaars die herstelt
in je planetarium
je gaat langzaam door
in een land om je zaken te ademen
maar het circus bloosde de herinnering."
