Alam mo bang sa tuwing masaya kang nakikipag usap sa iba,
Nasa loob ako nang kwarto't nag-iisa.
Sa tuwing gusto kitang makasama,
Binibigyan mo lang ako nang pera dahil busy ka
Sa tuwing nag iisip ka nang idea para mapasaya sila,
Naisip mo din kaya paano mo ako mapasaya?
O idadaan mo na naman ako sa pera.
Sa tuwing kailangan ko ang tulong mo,
Di ka pwede dahil mas kailangan ka nila.
Sa tuwing gusto ko mamasyal na kasama ka,
Kailangan nating magmadali dahil may gagawin ka pa.
Ako nga ang nasa harap mo
Pero lumilipad naman ang isip mo.
Ayokong magreklamo dahil sabi mo para sa'tin naman 'to..
Pero bakit ganito habang tumatagal lumalaki na ang butas sa puso ko...
Dapat ba magsanay na ako?
