Wczoraj w związku z wystawą wybraliśmy się na spacer śladami Antoniego Michalaka. Kiedy planowaliśmy go zastanawiałem się co można pokazać w ramach takiego spaceru, spodziewałem się że będą to głównie miejsca, z którymi związany był Michalak, ale myliłem się. Okazuje się, że w niewielkiej odległości od muzeum jest sporo dziel sztuki związanych z Michalakiem i to właśnie je oglądaliśmy w czasie spaceru.
W archikatedrze co prawda już nie znajdzie się prac Michalaka, ale były tam co najmniej do września 1939 witraże jego projektu. Prawdopodobnie zostały zniszczone w wyniku wybuchu bomby w czasie nalotu. Mieliśmy projekt jednego z nich na wcześniejszej wystawie poświęconej Zakładowi Żeleńskich.
Niemal naprzeciwko katedry można zobaczyć sgraffito artysty, który także należał do Bractwa św. Łukasza Jana Zamoyskiego.
Bardzo ciekawa jest historia dekoracji kamieniczek staromiejskich. Znając historię odbudowy Starego Miasta sądzimy zwykle, że to pomysł powojenny, jednak polichromie zaczęto wykonywać już przed wojną, a niektóre z powojennych naśladują przedwojenne projekty. Te dwa wizerunki kobiet w dawnych strojach to odrestaurowane malowidła Zofii Stryjeńskiej.
Później obejrzeliśmy dwa obrazy Michalaka, które znajdują się blisko muzeum Ukrzyżowanie w Domu Arcybiskupów Warszawskich i Św. Jacka u Dominikanów. Anna Krawczyk i Jerzy Majewski okazali się świetnymi przewodnikami, którzy odsłonili nieznane strony mijanych codziennie zabytków.