Zdecydowana większość moich utworów poświęcona jest polskiej historii. Zbyt wiele z nich odnosi się do smutnych epizodów. W niniejszym zestawieniu jednak ich zabraknie. Z okazji Święta Niepodległości wybrałem 11 kawałków, które odnoszą się do zwycięstw naszego narodu.
Polska świętuje swoją niepodległość niemal w tym samym czasie co Łotysze, którzy Dzień Proklamowania Republiki obchodzą 18 listopada. Warto więc w tych dniach pamiętać, że w styczniu 1920 roku dzięki wspólnej akcji sił polsko-łotewskich wyzwolony został Dyneburg. Był to jeden z epizodów wojny z bolszewizmem, która zadecydowała nie tylko o kształcie granic II RP, ale prawdopodobnie losie całej Europy.
Grzmią ciężkie działa nad brzegami Dźwiny
Styczniowy śnieg pod nogami skrzypi
Polskich żołnierzy rusza ofensywa
Śmigłego Rydza by bić bolszewika.
By spełnić słowa które wiele znaczą:
walczyć za wolność naszą i waszą
i straszą tych co są z innej gliny
sąsiada w potrzebie nie zostawimy
na pastwę losu, czerwonej zarazy
bez obrazy zakopiemy wszelkie urazy
i dziś do boju razem ramie w ramię
pójdą dwie bratnie sprzymierzone armie...
Piosenka poświęcona bohaterowi nie tylko naszej niepodległości - generałowi Stanisławowi Bułakowi-Bałachowiczowi. W 1922 roku pisał on:
Miałem i mam gorącą wiarę w Boga i sprawiedliwość. W roku 1918 mając jako godło na swym sztandarze krzyż – w przeciwstawieniu do gwiazdy sowieckiej – podjąłem nierówną walkę w obronie uciśnionych ludów. Walczyłem skutecznie za wolność Estonii, tej Rosji, która chciała pozostać chrześcijańską i szczerze demokratyczną, następnie Łotwy, Polski i Białej Rusi.
Kolejny utwór to hołd dla Jana Amora Tarnowskiego - hetmana wielkiego koronnego, który wsławił się sławnym zwycięstwem pod Obertynem oraz zdobyciem Homla i Staroduba. Jego barwne życie opisuje "Pieśń o Tarnowskim" J.U. Niemcewicza.
"Dziedzictwo" to remiks "Pieśni wojów Bolesława Krzywoustego", której tekst jest parafrazą (dość odległą) fragmentu Kroniki polskiej Galla Anonima.
Nasze dziady swoje miecze obmywali w oceanach,
a my ojców swoich winy obmywamy w swoich ranach.
"Marsz za Bug" to pieśń napisana przez Seweryna Goszczyńskiego w 1830. Odnosi się ona do powstania listopadowego, najbardziej w ostatniej zwrotce:
Wodzu nas Janie! białe orły żebrzą
Ogniem Grochowa i Wawru napadem,
Niech się co prędzej brzegi Bugu śrebrzą
Tryumfującem ich stadem.
Niech, postrzelony ten potwór dwugłowy,
Po ziemi polskiej dłużej się nie słania;
Wypuść ostatni pocisk piorunowy,
I skróć mu męki skonania.
"Idą powstańcy" to piosenka o powstaniu, ale jednym z tych wygranych, czyli trzecim śląskim.
Idą powstańcy znów na bój, na krwawy,
z odwiecznym wrogiem, aby go zgnieść.
Nie chcą honorów, ani żadnej sławy
i tylko wolności sztandar wznieść.
I tylko wolności sztandar wznieść!
"Polka" to utwór autorstwa Antoniego Goreckiego - poety, powstańca listopadowego i wojen napoleońskich. Jedna z tych pieśni, gdzie bohater nie ginie, tylko wraca do swojej ukochanej...
Wtem zmilkły gromy Bellony,
Świat się ucieszył pokojem.
I młodzian w ojczyste strony
Za Orłem powracał swoim.
Kolejny utwór to remiks, w którym powtarzają się słowa gen. Władysława Sikorskiego: "My, Polacy, mamy opinię romantyków..."
"Prastary dąb" to jedna z moich najstarszych piosenek, napisana w lipcu 2004 roku.
Na środku zielonej polany
W sercu zielonego kraju
Stoi ogromny dąb prastary
Z utraconego raju
Wszystko dobrze pamięta
Dawne minione dzieje
W jego konarach żyją zwierzęta
Chroni je gdy wiatr wieje
"Pieśń na uroczystości w Horodle" odnosi się do Manifestacji Jedności Rzeczypospolitej Obojga Narodów, która odbyła się 10 października 1861 roku. Wówczas to pod Horodłem zgromadziło się 10 tysięcy ludzi rozmaitych stanów i wyznań, aby uczcić 448 rocznicę Unii Horodelskiej.
Coś na Wawelu białe orlę złożył,
I szczerbcem znaczył po kijowskiej bramie:
Karki krzyżackie pod Jagiełłą korzył,
I wiódł pod Wiedeń Sobieskiego ramię;
Coś tak ukochał lud, przez Cię wybrany,
Że mu męczeńską palmą zdobisz skronie,
Boże! w wyroków tajni niezbadany,
Błogosław Rusi, Liwie i Koronie!
Na koniec utwór z płyty "Bas w służbie Polsce", w którym wykorzystałem słowa byłego prezesa Związku Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych Bohdana Szuckiego ps. "Artur". Opowiada on, czym jest dla niego ojczyzna. Na koniec można również usłyszeć głos Bolesława Chmielowca ps. "Komar", który dopowiada, że tego myślenia trzeba nauczyć.
