สวัสดีเพื่อนชาว Steemit และ Busy ทุกท่าน
วันนี้ผมก็มีประสบการณ์ ที่ผมได้พายายไป คลินิกเบาหวาน มาเล่าให้ฟัง คิดว่าบางทีอาจช่วยให้คนที่ได้เข้ามาอ่านได้ตระหนักถึงเรื่องสุขภาพมากขึ้น
ยายผมแกชื่อยายเทศ อายุ 82 ปี อยู่บ้านแกจะใช้ไม้ช่วยเดิน เพราะแกผ่าตรงสะโพกมา จากการล้มตอนไปทำบุญที่วัด แต่เมื่อไปโรงพยาบาลแกจะนั่งรถเข็น ทีนี้โรคประจำตัวของแกอีกอย่างนั้นก็คือ เบาหวาน ทุกๆ 3 เดือนแกจะต้องไป ที่อนามัยใกล้ๆบ้านเพื่อรับยามากิน แต่รอบที่แล้วแกเผลอกินผลไม้เยอะไปหน่อยทำให้น้ำตาลเกิน ครั้งต่อไปเขาจึงส่งให้ไป คลีนิกเบาหวาน ที่ โรงพยาบาล
คืนก่อนถึงวันนัด แกต้องอดอาหาร เพราะต้องเจาะเลือด ด้วยความตื่นเต้นแกมาปลุกผมตั้งแต่ตีสี่กว่าๆ และออกเดินทางตอนตีห้าครึ่ง บ้านผมกับโรงพยาบาลบัวใหญ่ซึ่งคือเป้าหมายที่เราจะไปนั้นไม่ไกลมากขับรถยี่สิบนาทีก็ถึง ถึงโรงบาลมีคนที่มารอตรวจ เหมือนๆกันสองสามคน สิ่งที่ทำได้คือรอ
ประมาณสองโมงคนเริ่มเยอะ แต่คนที่นั่งรถเข็นไม่ต้องไปต่อคิวกับเขา จะมีผู้ช่วยพยาบาลเดินมาหา ประมาณสามโมง จึงได้เจาะเลือดไปตรวจระดับน้ำตาล ซึ่งผู้ป่วยที่เจาะเลือดเลือดแล้วถึงจะกินข้าวได้ หลังจากนั้นก็ต้องนั้งรอหมอมาตรวจ
ประมาณ ห้าโมงครึ่งหมอตรวจและจ่ายยา จึงกลับบ้านได้ ซึ่งสิ่งที่ผมสังเกตุเห็นนั้นก็คือคนเยอะมากๆ หลักพันคนได้ อันนี้แค่อำเภอเดียวนะครับ โดยอำเภอบัวใหญ่มีประชากรประมาณ 84000 คน มีผู้ที่เป็นเบาหวาน 4800 คน หากคิดเป็นเปอร์เซนต์ก็คือ 5% หากจะให้เห็นภาพมากขึ้นนั้นก็คือ ทุกคน100 คนที่เดินผ่านผมในอำเภอบัวใหญ่ จะมีคนเป็นเบาหวานเดินผ่านผม 5 คน อีกสิ่งหนึ่งที่สั่งเกตุเห็นนั้นก็คือคนอายุไม่เยอะก็เป็นเบาหวานหลายคน เพราะตอนอยู่โรงบาล คนที่เป็นเบาหวานคือคนที่มีสำลีปิดที่แขา เพราะต้องเจาะเลือด ผมเห็นว่ามีหลายคนอายุแค่สามสิบต้นๆ
โรคเบาหวานเกิดขึ้นได้จากหลายสาเหตุ แต่เราสามารถทำสิ่งที่เราทำได้นั้นก็คือการดูแลสุขภาพของตัวเอง เพราะเรื่องของสุขภาพ ถึงรักษาหายก็ไม่เหมือนเดิม ป้องกันไว้ก่อนดีกว่านะครับ
ตั้ม
20-4-2018
