ဓါးပုံျပင္
''ေဟ်ာင့္ သံတုံး မင္းလာဦး''
''ဗ်ာ ''
''ေအး မင္းကုိပုံေျပာင္းပစ္ရမယ္
မင္းႀကည့္ရတာ အူတူတူ အတတနဲ ့''
သံတုံးတစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာငယ္ေလး
နဲ ့ႀကည့္တယ္
''မင္း ဓါးမျဖစ္ခ်င္ဘူးလား''
''ဟာ မျဖစ္ခ်င္ပါဘူး
က်ေနာ့္ေဘာ္ဒါတစ္ေယာက္ေပါ့
ဓါးျဖစ္ခ်င္လုိ ့ဆုိျပီး သူ ့ကုိယ္သူ
ပန္းပဲသမားဆီသြားအပ္တာ
ဟုိက မီးကင္လုိက္ တူထုလုိက္နဲ ့''
''အဲ့ေကာင္ ဓါးျဖစ္သြားျပီလား''
''ဘယ္ကလာျဖစ္ရမွာလဲ
ဟုိမေရာက္ဒီမေရာက္ နဲ ့
ထြက္ေျပးလာတာေလ
အပူမခံႏုိင္လုိ ့ဆုိျပီး''
''ဒီေကာင္ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ့ညံ့တဲ့
ေကာင္ .... အဆင့္ျမင့္ခ်င္ရင္
အနစ္နာခံရတယ္ဟ
မင္းကေရာ တစ္သက္လုံး
သံတုံးဘဝနဲ ့ေနသြားမွာလား
မင္းကုိ သန္ ့စင္ေပးထားတဲ့သူ
ေတြကုိအားမနာဘူးလား''
''မနာပါဘူး ဘာလုိ ့နာရမွာလဲ''
''မင္းစဥ္းစားႀကည့္စမ္း
မင္းကုိ သံရုိင္းဘဝကေန
ူသံစိမ္းဘဝေရာက္ေအာင္
ေျပာင္းလဲေပးခဲ့တယ္
သံစိမ္းဘဝကေန အခု သံပြ
ဘဝကုိေရာက္လာျပီ ...
ေျပာရရင္ မင္း ဟာ အသုံးဝင္ဖုိ ့
အဆင့္တစ္ခုျဖစ္လာျပီ...''
''က်ေနာ္ပူမွာေႀကာက္တယ္
တူနဲ ့လည္း အထုမခံႏုိင္ဘူး''
''ဟ ဒါေတြကမင္းကုိႏွိပ္စက္ေနတာ
မွမဟုတ္တာ ...
မင္းအရည္အခ်င္းေတြ ခ်ြန္ျမထက္ရွ
လာေအာင္... ျပဳျပင္ေပးေနတာ
မင္းကုိ ပူပါေစေတာ့ နာပါေစေတာ့
ရယ္လုိ ့ရည္ရြယ္ျပီးလုပ္တာမွ
မဟုတ္တာ''
''က်ေနာ္မွ မခံႏုိင္တာ''
'မင္းမွားတယ္ မင္းကမခံႏုိင္တာ
မဟုတ္ဘူး မခံခ်င္တာ
မင္းဟာ ထက္ျမတ္လုိစိတ္
တုိးတတ္လုိစိတ္မရွိတာ
မင္းႀကားဖူးလား
မီးနာမွ သံေကာင္းတယ္
သံေကာင္းမွဓါးထက္တယ္တဲ့''
သံတုံး ျငိမ္သက္ျပီးနားေထာင္ေန
တယ္...
''တကယိေတာ့ မင္းမွာခံႏုိင္ရည္
ရွိတယ္... ေအး အကန္ ့အသတ္
ေတာ့ရွိတာေပါ့ကြာ
မင္းကုိ အပူခ်ိန္ ၁၀၀၀ ဒီဂရိ ဆယ္ဆီရပ္ ေက်ာ္ေက်ာ္ အပူေပး
လုိ ့ရတယ္ အႏၲရာယ္ေတာ့မ်ား
တာေပါ့ကြာ....
တန္ေဆးလြန္ေဘးတဲ့
မင္းခံႏုိင္ရည္တဲ့ပမာဏအတြင္းမွာ
ႀက့ံႀကံ့ခံျပီး အေကာင္းဆုံး
ေျပာင္းလဲပစ္စမ္းပါကြာ....''
''ဗ်ိ ဳ ့ ပန္းပဲဆရာႀကီး''
''ေဟ့ ဘယ္သူတုန္းကြ''
''က်ေနာ္သံတုံးပါ''
''ေျပာ ဘာကိစၥလဲ '
''က်ေနာ္ ဓါးျဖစ္ခ်င္လုိ ့ပါ''
''လာျပန္ျပီ ေနာက္တစ္ေကာင္
ဟုိအရင္ေကာင္လုိေတာ့
လာမလုပ္နဲ ့...
ေသခ်ာမွ ေျပာ...''
''ဟုတ္ ေသခ်ာပါတယ္''
''ပူလုိက္တာဗ်ာ''
'ပူမယ္တပည့္ မင္းကုိယ္ထဲမွာရွိတဲ့
ဂ်ြတ္ဆက္ဆက္အက်င့္ေတြကုိ
ေျပာင္းလဲေပးေနတာ
ေနာက္မုိ ့ဆုိမင္းက်ိ ဳးသြားလိမ့္မယ္
မင္းတူအထုခံႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူး
ေကာင္းေစလုိလုိ ့ျပဳျပင္ေပးသူ
ကုိ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းစြာ နာခံရတယ္ကြ
မင္းအရင္လုိ က်ြပ္ဆက္ေနရင္
က်ိ ဳးသြားမွာ...''
ဆရာ ေရ...
'' သံတုံး ဟာ sorry
ဗုိလ္ဓါး... ဝမ္းသာတယ္ကြယ္
မင္းႀကည့္ရတာ ေတာက္ပ
ထက္ျမတ္လုိက္တာကြာ
မင္းအရည္အခ်င္းရွိသြားျပီ
အခုမင္း ဘာလုပ္မလဲ''
''က်ေနာ့္ကုိ ဓါးျပဗုိလ္တစ္ေယာက္က
လာခ်ိတ္တယ္ ...
က်ေနာ့္အရည္အခ်င္းကုိ
သိပ္သေဘာက်ပုံရတယ္...
ေကာင္းေကာင္းေနရမယ္
ေကာင္းေကာင္းစားရမယ္တဲ့
သူ ့အတြက္ဆုိရင္ က်ေနာ္က
သိပ္အသုံးဝင္မွာတဲ့
က်ေနာ့္ကုိ ေတာ္ေတာ္အထင္ႀကီး
ေနတဲ့ပုံပဲဗ်
ေအးေလ က်ေနာ္ကလည္း
ထက္ျမတ္တာကုိး''
''ဒီမွာ တပည့္ ...
မင္းဟာ အေႀကာင္းတရားေပၚ
အနစ္နာခံခဲ့ျပီးျပီ...
ဒါေႀကာင့္မင္းဟာ
သံတုံးဘဝကေန ဓါးဘဝကုိ
ေရာက္ရွိခဲ့ျပီ...
မင္းမွတ္ထား ...
အေႀကာင္းတရားအေပၚ
အနစ္နာခံႏုိင္ရင္ လူေတာ္ျဖစ္တယ္
ေအး... အက်ိ ဳးတရားေပၚ ထပ္ျပီး
အနစ္နာခံမွ သူရဲေကာင္းကြ
မင္းဟာ သံတုံးဘဝမွာ အနစ္နာခံ
ခဲ့လုိ ့ဓါးျဖစ္လာျပီ...
မင္းအရည္အခ်င္းက
သူမ်ားကုိ ႏွိပ္စက္ဖုိ ့လား
ကယ္တင္ဖုိ ့လား''
''ဒါဆုိ က်ေနာ္က ဘယ္အခ်ိန္အထိ
အနစ္နာခံေနရမွာလဲ''
''ေအးေလ... ေလာကမွာ အမ်ားစု
ရဲ့စိတ္က အရုိင္းစိတ္ကြ...
အရုိင္းစိတ္ဆုိတာ
ကုိယ့္အတြက္ပဲ ကုိယ္သိတာကုိ
ေခၚတယ္... အဲ့ဒါအမ်ားစုပဲ...
မင္းဟာ သူလုိကုိယ္လုိ တစ္ကုိယ္
ေကာင္းဆန္ခြင့္ရွိတယ္...
အတၱႀကီးခြင့္ရွိတယ္...
သိပ္ေတာ္တဲ့ သူေတြ
တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္သြားတဲ့အခါ
ျပည္ေတာင္ပ်က္တတ္တယ္...
ေျပာ... မင္းဟာ ရန္လုိသူေတြကုိ
ကူညီဖုိ ့လား
ဒါမွမဟုတ္... အားနည္းသူကုိ
ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ ့လား''
''ဆရာ ''
''ဟာ တပည့္ႀကီး ဗုိလ္ဓါး
မေတြ ့တာေတာင္ႀကာျပီ''
'မိစာၦဘုရင္ကုိ က်ေနာ္သတ္ခဲ့တယ္
ဆရာ''
''ဘယ္ဘုရင္တုန္းကြ''
''သုိဟန္ဘြားပါဆရာ''
''မင္းကုိ ဘယ္သူ ေဆာင္တာလဲ''
''မင္းႀကီးရန္ေနာင္ပါ''
တကယ္ရွိခဲ့တယ္
