Tabiatın verdiği bir varlıkla tanıştım adı: Hürrem.
Küçüktü, ürkekti ve savunmasızdı. Aldım onu, yuva yaptım.
Onu sevdim, canıma can kattım.
Asiydi, yabaniydi, mesafeliydi
Yemyeşil gözlerine baktım, oda bana baktı
Miyav! dedi beni sevdi.
Hürrem kızım büyüdü. Asaletine, ismine yakışır tavrına büründü.
Hürrem kızım şanslıydı beni buldu, ben de onu.
Niceleri bulamıyor yolunu ve sevenlerini, siz de bir Hürrem sever misiniz?
