İçimin en güzel saatlerini döktüğüm zaman dilimi,
hüznümü karanlığında kaybettiğim huzurum diyebilirim.
Gündüzler gece olsa keşke ve geceler birçok gece doğursa.
Güneşin yalancı tebessümüne karşılık,
gecenin keskin soğuk tavrını yeğlerim.
Sonra yine gece olsa ve ben yalnızlığın tatlı karanlığında dinlendirsem aklımı,
ruhumu,
tüm varlığımı.
Kadehler dolusu yıldızlar içse gözlerim, simsiyah gecenin hoşluğunda.
Ve sonra yine gece olsa,
ben gece olsam,
yıldızlar yağsa..
