အခုကြၽန္ေတာ္ေရးမည့္အေၾကာင္းအရာက ၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္ကကြၽန္ေတာ္ ေရးခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာရဲ႕အဆက္လို႔ေျပာလည္းရပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေတြဟာ အထူးသျဖင့္ လူငယ္ ၊ လူရြယ္ပိုင္းေတြေပါ့။ လူရယ္လို႔ျဖစ္လာၿပီ ဆိုတာနဲ႔ ဘဝသက္တမ္းတေလ်ွာက္ကို ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ ေလ်ွာက္ရမွာပါပဲ။ အဲ့ဒီအခါမွာ တျခားလူေတြၾကားထဲမွာ ကိုယ္ဘဝ ႐ွင္သန္ဖို႔ရာ ကိုယ့္ဘဝ ကိုယ္ ဖန္တီးရမွာပါ။ ဘဝတစ္ေလ်ွာက္ ကိုယ္ေဘးပတ္ဝန္းက်င္မွာ ရန္သူေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါ။ အဲ့ဒီရန္သူေတြနဲ႔ၾကဳံတဲ့အခါမွာ တိုက္ခိုက္ဖို႔ လက္နက္ တစ္ခု သို႔မဟုတ္ တစ္ခုထက္မက ႐ွိမွျဖစ္မွာပါ။ အဲ့ဒီမွာေျပာခ်င္တာက ကိုယ့္ရဲ႕လက္နက္ ဆိုတာ ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲဆိုတာပါပဲ။
စစ္ပြဲတစ္ပြဲမွာ လက္နက္တစ္ခု႐ွိတဲ့သူထက္ လက္နက္ႏွစ္ခု႐ွိတဲ့သူက သာပါတယ္။ အဲ့ဒီလိုပဲ လက္နက္ပိုမ်ားတဲ့သူက ပိုသာလာမွာပါ။ ဒါက ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေလာကုတၱရာေရးရာမွာပါ။ ကဲ ဘယ္လိုမ်ိဳးပါလဲ။ " ပညာ" ဆိုတဲ့လက္နက္ပါ။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေဂါတမ ဘုရား႐ွင္ ကိုယ္တိုင္ေဟာထားပါတယ္။ "ပထမအရြယ္မွာ ပညာ႐ွာ ၊ ဒုတိယ အရြယ္မွာ စီးပြား႐ွာ၊ တတိယအရြယ္မွာ တရား႐ွာ" တဲ့။
အဲ့ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြ စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္။ ႐ိုး႐ိုး႐ွင္း႐ွင္းေလး ပဲစဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ပထမအရြယ္မွာ ပညာ ႐ွာထားမွ ဒုတိယအရြယ္ စီးပြား႐ွာတဲ့အခါမွာ အဲ့ဒီ ႐ွာထားတဲ့ ပညာက အေထာက္အပံ့ျဖစ္မွာပါ။ ေအာ္ ...တတိယ အရြယ္လည္းေရာက္ေရာ တရား႐ွာၿပီ ဆိုရင္ ဒုတိယအရြယ္မွာ ကိုယ္႐ွာထားတဲ့ ဥစၥာပစၥည္းေတြရဲ႕ အေထာက္အပံနဲ႔ မပူမပင္ တရား႐ွာႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အကယ္၍မ်ား ပထမအရြယ္မွာ ပညာမ႐ွာခဲ့ဘူးဆိုရင္ ဒုတိယအရြယ္မွာ ဥစၥာပစၥည္း႐ွာေဖြဖို႔ရာ သိပ္ခက္ခဲရပါတယ္။ တတိယအရြယ္ လည္းေရာက္ေရာ ကိုယ့္မွာ စုမိေဆာင္းမိတာမ႐ွိတဲ့အတြက္ စားဝတ္ေနေရးအတြက္ပူပန္ေနရတုန္းပဲမဟုတ္လားဗ်ာ။ အဲ့ဒီေတာ့ဘယ္လိုတရား႐ွာႏိုင္ေတာ့မွာလဲ။
ဒီေတာ့ က်ြန္ေတာ္တို့တစ္ေတြဟာ လူ႔ေဘာင္အတြင္း လူ႔ပတ္ဝန္းက်င္အသိုင္းအဝိုင္းအတြင္း မွာ ပညာတတ္တဲ့သူေတြနဲ႔ ပညာမတတ္တဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးကြာျခားတာကိုလည္း အားလုံးသိၾကမွာပါ။ ဥပမာ တစ္ခုေျပာပါရေစ၊
ယေန႔ေခတ္မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြ သတင္းစာေတြ ၊ ေနာက္ Social Media ေတြျဖစ္တဲ့ Facebook တို႔ Twitter တို႔ LinkedIn တို႔ ေတြမွာ အလုပ္ေခၚစာေတြ အျမဲတမ္းေတြ႔ရပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ဘာကိုသတိထားမိလဲဆိုေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕အလုပ္ေခၚစာေတြဟာ အရမ္း႐ိုး႐ိုး႐ွင္း႐ွင္းေလးေတြပါ။ ဒီေတာ့သူတို႔ရဲ႕ ေပးမည့္ လစာကလည္း အရမ္းကို နည္းလြန္းပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕အလုပ္ေခၚစာေတြက်ေတာ့ ဘာ Certificate ႐ွိရမယ္၊ ဘာေတြတက္ရမယ္ ညာေတြတက္ရမယ္ နဲ႔ လစာ ေကာင္းေကာင္းေပးၿပီးေခၚပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္အေစာပိုင္းကေျပာသလို ဘဝတက္လမ္းအတြက္ အလုပ္လုပ္က်တဲ့အခါမွာ ပညာတက္တဲ့သူနဲ႔ ပညာမတက္တဲ့သူ အရမ္းကြာျခားပါတယ္။ ငယ္ရြယ္စဥ္မွာ ပညာ႐ွာထားမွ စီးပြား႐ွာတဲ့အခါ အဆင္ေျပမွာပါ။
အဲ့ဒီပညာ႐ွာတယ္ဆိုတဲ့အခါမွာလည္း ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္ေနဖို႔မလိုပါဘူး။
ဥပမာဆိုပါစို႔၊ ဘြဲ႔ရထားတဲ့သူတစ္ေယာက္ဟာ ငါေတာ့ ဘြဲ႔ရသြားၿပီ ၊ လုံေလာက္သြားၿပီ ဆိုၿပီး ရပ္ေနလို႔မရပါဘူး။ သူဟာ သူမ်ားထက္သာေအာင္ တျခားသင္တန္းေတြ တက္ၿပီး ပညာထပ္႐ွာဖို႔လိုပါတယ္။ ဒါမွ စီးပြား႐ွာတဲ့အခါ အေထာက္အပံ့ ေကာင္းေကာင္းရမွာပါ။ ေနာက္တစ္ခု ကြၽန္ေတာ္ဆိုလိုခ်င္တာက ပညာဆိုတာ လက္နက္တစ္ခု လို႔ သတ္မွတ္ထားရင္ အဲ့ဒီလက္နက္ကို အျမဲတမ္း ေသြးေနသင့္ပါတယ္။ ဒါမွ အဲ့ဒီလက္နက္ဟာသံေခ်းမတက္မွာပါ။ ဒါအျပင္ အဲ့ဒီလက္နက္ကို ပိုၿပီးေကာင္းေအာင္ Upgrade လုပ္ရမွာပါ။ ပညာဆိုတာလည္း အဲ့ဒီသေဘာပါပဲ။ အျမဲတမ္း Upgrade လုပ္ေနမွ သင့္ေတာ္မွာပါ။ ဒီေန႔ေခတ္မွာဆို ပိုၿပီးၿပိဳင္ဆိုင္မႈမ်ားတဲ့အတြက္ ပညာနဲ႔ပတ္သတ္ရင္ ကိုယ္ကေ႐ွ႕က ေရာက္ေနမွ တက္ထားမွ ေတာ္ကာက်မွာပါ။
ေနာက္တစ္ခုက ပညာဆိုတဲ့ေနရာမွာ ဘြဲ႔ရမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္မွာ လက္မႈ႕ ပညာျဖစ္ျဖစ္ တစ္ခုခုမွာတက္ကြၽမ္းရင္ အဲ့ဒါဟာလည္း ပညာပါပဲ။ အေကာင္းဆုံး ဥပမာ က ဘြဲ႔ရမွ စီးပြား႐ွာလို႔ရမယ္ ဆိုရင္ ကမၻာေက်ာ္ ေဘာလုံးသမားေတြျဖစ္တဲ့ David Beckham တို႔ Christiano Ronaldo တို႔ Leonal Messi တို႔
ငတ္ေနတာၾကာေပါ့ဗ်ာ။
နိဂုံခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ဘဝကိုဆက္ေလ်ွာက္လွမ္းဖို႔ရာ လက္နက္စုံၿပီလား လို႔ ေမးရင္း နိဂုံးခ်ဳပ္အပ္ပါတယ္။
.....
.....
Photo Credit by Google Image
.....
MSC-238
