เมื่อตอนเด็กๆหลักจากที่แม่คลอดเฟิร์นจนอายุได้10เดือน พ่อและแม่ต้องทำงานเฟิร์นก็ยังเล็กอยู่ท่านจึงต้องนำเฟิร์นไปให้ยายเลี้ยงที่สาธุประดิษฐ์ เฟิร์นอยู่กับยายตั้งแต่10เดือนจึงไม่แปลกที่เฟิร์นจะติดยายมากจนทุกวันนี้ เฟิร์นเรียกยายว่า"แม่ตุ่น"มาตลอด ความผูกพันธ์ที่เฟิร์นมีต่อยายมันมากเหลือเกิน ท่านเลี้ยงเฟิร์นดีมากไม่เคยให้อดเลย ท่านตามใจทุกอย่างแต่ต้องอยู่ในทางที่เหมาะที่ควร เฟิร์นเป็นเด็กที่ไม่เคยพูดคำหยาบเลยเพราะท่านจะพูดแต่เรื่องดีๆและไม่ดุด่าทำหยาบเลยแม้แต่น้อย มีอยู่ครั้งหนึ่งตอนนั้นอายุประมาณ4ขวบได้ ยายกุลซึ่งเป็นน้องสาวของยายเราพาเฟิร์นไปต่างจังหวัดและตอนนั้นเฟิร์นได้ยินคนที่นั่นเค้าเรียกกันว่า"อีห่า"เฟิร์นก็จำมาเล่าให้ยายฟังแล้วถามว่ามันคืออะไร จำได้ว่าตอนนั้นยายตกใจมากที่เราพูดคำแบบนี้ ด้วยความที่เป็นเด็กเราไม่รู้ว่ามันเป็นคำที่ไม่เหมาะสม ความไร้เดียงสาแท้ๆ ตอนเด็กๆเฟิร์นไม่มีเพื่อนเล่นนักเพราะระแวกนั้นไม่ค่อยมีเด็กรุ่นราวคราวเดียวกับเราแต่ยายก็ไม่ทำให้เราเหงาท่านจะซื้อของเล่นตุ้กตาเยอะแยะกับจักรยานคันหนึ่งเรามีของพวกนี้เราก็ไม่เหงาแล้ว นานๆทีจะมีลูกน้าวินมอเตอร์ไซต์ที่จะจอดอยู่ตรงข้ามกับหน้าบ้านเราอายุไล่เรี่ยเรามาเล่นด้วยก็ทำให้สนุกได้บ้าง เฟิร์นเป็นคนที่ไม่เคยฟันผุไม่เคยมีโมเม้นฟันหลอแบบเด็กคนอื่นๆ ยายไม่เคยให้เรากินลูกอมท๊อฟฟี่เลยแต่เราจะได้ขนมเป็นไอติมแทน ทุกตอนเที่ยงจะมีรถไอติมวอลมายายจะซื้อติดตู้เย็นไว้ให้เรามีไอติมถ้วยรสวานิลา ไอติมแท่งรสส้มที่เป็นไม้คู่ แล้วก็อื่นๆอีกวันละ4-5อย่างทุกวัน ทุกก่อนนอนจะต้องกินนมวันละกล่อง ยายชอบซื้อนมตราหมีรสน้ำผึ้งจำได้แม่นมากเพราะเฟิร์นเกลียดรสชาตินางที่สุดแต่ก็ต้องกิน ยายจะซื้อนมตราหมีกับโฟโมสรสจืดซึ่งแน่นอนว่าเราจะเลือกกินรสจืดตลอดมันก็แย่ที่ถ้ารสจืดหมดเราต้องจำใจกินนมตราหมี
เฟิร์นเป็นเด็กที่ชอบหิวตอนดึกๆยายจะต้องซื้อไส้กรอกซีพีและมาม่ามาตุนไว้เสมอ ยายเป็นคนที่ทำอาหารอร่อยมากที่สุดเท่าที่เราเคยกินมาก็ว่าได้ เราชอบที่สุดก็คือกะยอ ตอนเป็นสาวยายไปทำงานที่เวียงจันทร์เป็นร้านอาหารยวนยายจึงได้สูตรนี้มา ยายชอบถ่ายรูปเฟิร์นเก็บไว้เยอะมาก วันหนึ่งเปลี่ยนหลายชุดมากเพื่อมาถ่ายรูป จนตอนจะขึ้นป.1แม่บอกยายว่าจะเอาเราไปเลี้ยงให้มาเรียนกับแม่ แรกๆเราก็ไม่ชินเท่าไรเพราะคิดถึงยายเคยเจอหน้ากันทุกวันเพราะเราติดยายมากไปไหนก็ไปด้วยกัน ยายต้องไปหาหมอทุกเดือนเพราะยายเป็นความดันเราก็จะไปด้วยตลอดจนที่โรงบาลจำเราทั้งคู่ได้ ตั้งแต่มาอยู่กับแม่ยายก็แวะเวียนมาหาเราบ้างเดือนละครั้งสองครั้ง แต่ตอนนี้ยายไปอยู่ที่ขอนแก่น ก็ไม่ได้เจอกันเลยแต่ก็โทรหายายทุกวันท่านก็บอกแต่คิดถึงเรามาก เมื่อเร็วๆนี้ที่ผ่านมาแม่ไปหายายที่ขอนแก่นท่านฝากของมาเยอะมาก บอกอยากให้เราได้กินที่เราไม่ได้ไปหายายเพราะว่าช่วงนั้นต้องไปรำที่โรงเรียนพอดีเลย เฟิร์นโตจนทุกวันนี้ยายท่านก็ยังเห็นเราเป็นเด็กในสายตาท่านเสมอท่านยังเป็นห่วงเรามากเหมือนตอนเด็กๆไม่มีผิด โทรมาหาก็บอกคิดถึงเฟิร์นคิดว่าหลังสงกรานต์น่าจะไปหายายเผื่อจะได้หายคิดถึงกันบ้าง ท่านเป็นคนที่เราคิดว่าหากวันนึงไม่มีท่านแล้วเราจะอยู่ยังไงเราจะมีความสุขมั้ยเราจะทำใจได้รึป่าว เพราะท่านคือคนที่ทำให้เรามีวันนี้คนที่สอนให้เราหัดยืนหัดเดินหัดพูดและสอนในหลายๆอย่างในหลายๆเรื่องจนเป็นเฟิร์นในทุกวันนี้😊
@fernly