Gisteren, zowat de koudste dag van deze winter, zijn Jan en ik gaan wandelen in en rond de keiheuvel in Balen/Mol (België).
De keiheuvel is een provinciaal domein met speeltuin, manege, vliegveld en een motorcrossparcours. Het ligt in een duinengebied, en daarbij aansluitend een vennengebied.
We hadden een parcours uitgestippeld op de website van wandelknooppunt.
We hadden ons goed voorbereid op de kou door ons in verschillende lagen te kleden, en een knapzak met een flinke thermos thee-citroen te maken. Onze sjaal, handschoenen en thermisch ondergoed waren zeker een goede keuze.
Rond 10h kwamen we met de wagen ter plaatse en we hadden onderweg al meerdere digitale thermometers -7 en -6 zien aanduiden.
We verlieten de parking en na 50m zaten we al op onze route, en wandelden we langs de speeltuin om dan tussen enkel bevroren plassen onze weg te vinden naar de gele duinen. De wandeling liep parallel met de startbaan, die overigens enkel voor sportvliegtuigjes en zwevers wordt gebruikt.
Eens in de open vlakte begon de wind toch wel een beetje te bijten aan onze wangen...Al vlug hebben we toen onze zonnebril opgezet, want door die felle gure wind kregen onze ogen het ook te verduren. Tot onze verwondering kwamen we nog meer gekken als ons tegen, die ook aan het wandelen waren, al leek het meer op een poolexpeditie… Er was zelfs iemand die te paard door het mulle zand aan het rijden was.
Na een tijdje veranderde kwamen we in een recreatie zone terecht, met hier en daar een chalet of bungalow, al of niet legaal… om dan in een vennengebied te komen. Men is daar ook op verschillende plaatsen bezig met natuurherstel, een poging om de omgeving terug eruit te laten zien van voor de tijd dat de mens er lukraak z’n buitenverblijfjes begon neer te ploffen. En daar hadden de mannen van natuurbehoud een tafel en enkele banken gezet om tijdens hun pauze even te kunnen uitblazen. Dat leek ons het ideale punt om onze picknick boven te halen...lunchpauze bij -2...Ik was wel blij toen ik mijn handschoenen terug aan had. Ondertussen had de gsm van Jan zich al met een “bleep-bleep” uitgeschakeld. Tja, deze lage temperaturen en de moderne techniek gaan niet echt samen blijkbaar.
Daarna kwamen we weer in een lager gelegen gebied, de wandelpad is hier een verhoogd houten pad dat zich zigzaggend een weg baant tussen de vele plassen.
Na hier een paar fotootjes te hebben geschoten begeeft ook mij gsm het, met dezelfde “bleep-bleep” zet hij zich uit. Terug in de bewoonde wereld komen we langs een gedeeltelijk bevroren kanaal.
We drinken een koffie en warmen ons een beetje op in een plaatselijke taverne alvorens onze weg verder te zetten.
De route gaat nu via enkele veldwegen en paar gehuchtjes terug naar de plaats van vertrek.
Het was een leuke wandeling, en van de kou heb ik geen last gehad, op mijn wangen en de koude handen tijdens het eten na.
Wat deden jullie verleden woensdag? Thuis naast de kachel met een glühwein? Een filmpje gekeken? Gekluisterd aan de computer? Of heb je, net als ons, de koude getrotseerd?
Vergeet niet om eens een praatje te komen maken op ons discord kanaal, van harte welkom.
