အမိန္႔ေပးျခင္း မပါေသာ္လည္း ကားဆက္ေမာင္းရန္ သတိေပးလိုက္ေသာ ေလသံမာမာ။ ရွင္ညိဳသည္
ကားေနာက္ခန္းဆီသို႔ တစ္ခ်က္လွမ္းအၾကည့္ မွန္တံခါးအတက္ စူးရွေသာ မ်က္လံုးတစ္စံု ‘ရင္ခုန္သံကား
ဒိုင္းကနဲ’ ရွင္ညိဳ တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားစြာ က်န္ရစ္သည္။
မာစီးဒီးကားနက္ႀကီးကား တရွိန္ထိုးေျပးထြက္သြားေလၿပီ။
ေဗဒင္ဆရာ ‘ဘ’ဆိုင္းဘုတ္၏ အိုေဟာင္းေနမႈသည္ပင္လွ်င္ ေဗဒင္ဆရာႀကီး ဘ၏ အေတြ႔အႀကံဳႏွင့္ ျဖတ္သန္းခဲ့ရေသာ ခရီးကို ျပေနဘိသို႔ ရွိပါသည္။ ဘ၏ေရွ႕မွာ လူလတ္ပိုင္းတစ္ေယာက္ ထိုင္ေနသည္။ စားပြဲပုေလးေပၚတြင္ ဇာတာတစ္ခုရွိေနၿပီး ဘက ေသေသခ်ာခ်ာ စစ္ေဆးၾကည့္ေနသည္။
“အင္း… မင္းရဲ႕ဇာတာ ေတာ္ေတာ္နိမ့္တာပဲ”
“ဟုတ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ အလုပ္ျပဳတ္တယ္၊ မိန္းမက အိမ္က ထြက္သြားတယ္။ သူ အဆိုးေတာ့လည္း မဟုတ္ပါဘူးခင္ဗ်ာ။ အလုပ္ရွိတုန္းကကိုပဲ ရသမွ်လုပ္ခ ကၽြန္ေတာ္က ဖဲ႐ိုက္ပစ္တာဆိုေတာ့ အလုပ္ျပဳတ္တာနဲ႔ သူ႔အေမ ေပးထားတဲ့ နားကပ္ေတြ ဆြဲႀကိဳးေတြပါ ျပဳတ္မွာကို စိုးရိမ္သြားပံုရပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ဇာတာ နိမ့္ေနတာ အဘက ၾကည့္႐ံုနဲ႔ သိတယ္ေနာ္”
“သိတယ္ေလ ဒီမွာ ဖိနပ္ရာႀကီးက ထင္းေနတဲ့ဟာ။ နိမ့္ေနလို႔ အနင္းခံရတာေပါ့။ ေခါင္မိုးမွာ ထိုးထားၾကည့္ပါလား။ ဘယ္သူက လာနင္းေခ်လို႔ရမွာလဲ။ ေနာက္ေတာ့ ဇာတာကို ျမင့္တဲ့ေနရာမွာပဲ ထားကြာ”
“ဟုတ္ ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ့”
ဘသည္ တြက္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ၿပီး…
“မင္းက ရာဟုအိမ္မွာ အိပ္ေနတာပဲ”
“ကၽြန္ေတာ္ ရာဟုအိမ္မွာ အိပ္တာမဟုတ္ဘူး ဘ။ ရာဟုက ကၽြန္ေတာ့္အိမ္မွာ လာအိပ္တာ။ သံုးရက္ပဲရွိေသးတယ္။ သူငယ္ခ်င္းမို႔ လက္ခံထားတာ။ ကၽြန္ေတာ္ ေငြလိုတုန္းကလည္း သူ႔ဆီက ေခ်းဖူးတာကိုး”
“အင္း… ငါေျပာတဲ့ အေဟာက မွန္ေတာ့မွန္တယ္။ ေျပာင္းျပန္မွန္သြားတာ။ ေနာက္ထပ္ တြက္ရတာေတြကေတာ့ ေစာက္ထိုးေတြ ေျပာလိုက္မယ္။ အဲဒါဆိုရင္ တည့္သြားႏိုင္တယ္”
ဘမွာ အလြန္ေပ်ာ္တတ္ပါသည္။ သူႏွင့္သူ႔ေျမးတို႔ မႏၲေလးသို႔ ေျပာင္းလာသည္မွာ မၾကာေသးပါ။
သူ႔ေျမးေလးမွာ ရွင္ညိဳ။ ရွင္ညိဳ၏ အမည္ရင္းက ျမင့္ျမင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ျမင့္ျမင့္အမည္ကို ဘက တြက္ခ်က္ၿပီး နာမည္သာျမင့္မည္ ဘဝ မျမင့္ႏိုင္ဟုဆိုကာ ေန႔နံကို ကကၠင္း႐ိုက္မည္ဟုေျပာၿပီး ရွင္ညိဳဟု ေျပာင္းေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ဘ သံုးခြန္းေဟာလွ်င္ တစ္ခြန္းကေတာ့ ေသခ်ာေပါက္မွန္ပါသည္။ ရွင္ညိဳကိုမူ ငါ့ေျမး ခ်မ္းသာရမည္ဟု တစ္ခြန္းတည္းသာ ေဟာထားသည္။ ထိုတစ္ခြန္းသည္ မွန္မည့္တစ္ခြန္း ဟုတ္မဟုတ္ကိုမူ ေစာင့္ၾကည့္ရေပဦးမည္။
အပိုင္း ၁ အားေအာက္ပါ link တြင္ဖတ္ရႈရန္
https://steemit.com/esteem-myanmar/@evernew/khethyate-e-y-apong-1-f8fb8fdfd01db
msu 084
အပိုင္း ၃ ဆက္ရန္. . .
