Osmanlı döneminde ülkeyi yöneten, babadan oğula geçerek belirlenen ülke yöneticisidir. Devlet idaresinin tek yetkilisi olan padişahlar, yönetimi sadrazam ve paşalardan oluşturduğu divan üyeleri ile yürütmektedir. Elbette bu yönetim şeklinde de padişahın kararları tartışılır ve veto yetkisi olan idareciler de vardır. Ancak genellikle can korkusundan padişahın sözünün üstüne söz söyleyen pek nadir olmuştur. Bunlar da ancak devrinin gerçekten güçlü sadrazamları arasından çıkmıştır. Padişah öldüğü zaman veya sağlığı el vermediğinde en büyük oğlu olan şehzadeyi yerine geçirmiştir. Bundan dolayı Osmanlı döneminde bolca şehzade savaşları ve isyanları baş göstermiştir. Her ne kadar tek adam rejimi gibi görünse de aklı başında bir padişah her zaman istişare etmeyi uygun görüp kararları yanındaki diğer yetkililerle almayı tercih etmiştir.
