bir gece vaktiydi. oturduk. dünyanın herhangi bir yerine öylesine oturuverdik, yorgun. göklerden bir gök beğendik ve onu önümüze taşıdık. sağına soluna ağaçlar çizdik göğün ve güzel bir görüntü çıkardık. izlemeye koyulduk. en sevdiğin göğün yüzüne en sevdiğin şiiri çıkardın koydun. tam okumaya başlıyordum ki durdurdun beni. piyano yapacağım, dedin. çıkardın cebinden koca piyanoyu koydun toprağa. bu benim en sevdiğim piyano, dedin. şimdi okuyabilirim, dedim. en sevdiğin gökyüzüne karşı en sevdiğin şiiri, en sevdiğin piyano eşliğinde kulağına fısıldadım. tutup onu bir de utanmadan buralarda paylaşıyorum. allahım affet ne olur.
Ahmet Telli- GÜLÜŞÜN EKLENİR KİMLİĞİME
