လမ္းမ တိုင္းေပၚ ေလ်ွာက္သြားခ်င္တယ္
နာရီေတြကို ရပ္တန့္ထားပီး
ကိုယ့္ကို တန္ျပန္လာမယ့္ ဒဏ္ရာတစ္ခုကို
ေမ်ာ္လင့္ရင္း အထီးက်န္မႈ ကိုေၾကာက္ေနတယ္။
ပစၥဳပန္ နဲ႕ အနာဂတ္ၾကားက စည္းေလး
တစ္ေၾကာင္းက သိပ့္မကြာဟ သလို
ကိုယ့္ကို ကိုယ္ လဲ ေယာင္လည္လည္ နဲ႕
အနားမွာ ဘယ္သူ ရိွလဲ ၾကည့္လိုက္ေတာ့
ကိုယ့္ အရိပ္ ကိုလူထင္မိ။
ဓါတ္မီးတိုင္ ေအာက္ ေရာက္ေနစဥ္
ကိုယ့္ ကိုကိုယ္ ျပန္ၾကည့္ ခ်င္မိတယ္
အေဝး တစ္ေနရာက လူရုပ္ေတာ့
ေပါက္ေလာက္ပါရဲ႕ အပယ္ခံ ဆိုေပမဲ႕။
ျမဴတို့ဆိုင္း ေတာ့မယ့္ ေဆာင္း တစ္ဖန္လွည့္ျပန္ပီ
အတိတ္လိုဘဲ အရိပ္လိုဘဲ အရင္လိုဘဲ
မေန့ကလိုဘဲ ဒီေနေရာ မနက္ျဖန္ ငါသည္
အပယ္ခံ တေစၧ ။
Author-
15/10/18
9:47Am