Bugün daha önceden bahsettiğim iş görüşmesine gitmedim. Gerçekten orada çalışmak istemediğimi hissettim. İş tanımı gayet güzel ama yaptıkları sınavları doğru bulmadığım için vazgeçtim bu işten. Belki benim bu davranışıma anlam verememişlerdir. Gerçekten anlamlı da olmamış olabilir. Sadece ben değil daha çok kişi bu şekilde davransa yaptıklarının gerçekten saçma olduğunu anlarlar. Başka bir bakış açısından bakılırsa ekonomik etkinsizliğe de neden oluyorlar.
Küçük bir hesap yapalım;
Sadece varsayımlar ile ilerlenmiş bir örnektir.
50 kişinin başvurduğunu ve iyi ihtimal 3 kişinin alınacağını düşünelim (50 den fazla olduğuna eminim). İlk görüşmeye 40 kişiyi çağırsınlar. Kişi başı 2.5 saatten toplam 100 saat. 2. aşamaya 20 kişi çağırılsa kişi başı 2 saatten (gönderdikleri mailde ortalama 2 saat süreceği belirtiliyordu) 40 saatte buradan geliyor. Son aşamaya 10 kişi kaldı diyelim. En iyi ihtimalle 1 saat sürdüğünü düşünelim, toplam 10 saatte buradan geldi. Hepsi toplam 150 saat yaptı. 3 kişi kazanıp işe girdikleri yani emellerine nail oldukları için onların harcadığı zamanı çıkaralım 16.5 saat. 133 buçuk saat yaptı. Bu kişilerin geliş-gidiş saatleri hesaplanmamış hali ile ekonomide ortalama 5.5 günlük bir kayıp oldu. İş saati cinsinden hesaplarsak ortalama 13 gün kayıp var. Bu insanlar boş boş bu firmada giremeyecekleri işin sınavlarına girmek yerine toplamda 13 günlük çalışsalardı daha karlıydı. Hem onlar için hem ekonomimiz için. Düşünsenize bu sistemi 100 firmanın yaptığını. 130 gün boşa gidiyor.
Mezun olmama son 3 sınavım kaldı. Bir de bitirme tezim var. Artık mezun olacağımı hissediyorum. Bölümün en zor derslerinden biri denilen (ilkinden 35 almıştım) dersten 50 aldım ikinci vizesinden. Finalinden 10 alsam bile geçebilecek notlardayım. Artık daha rahat bir şekilde çalışmama devam edebilirim. 8 haziranda okul bitiyor. 28 gün kalmış sadece.
Görsel kaynaklar Unsplash sitesinden alınmıştır.
