Sis habang nagbabasa ako sa blog mo, sarili ko rin nakikita at naalala ko. Ganyan talaga kami noon. Dahon ng saging ang payong namin, tapos ang putik ay hanggang tuhod. Tapos ang layo ng school namin tatawid din kami ng ilog tapos yung bridge sa ilog nakakatakot talaga.

Tama sis hindi lahat ay mapait na memories sa ulan. May mga magagandang memories din.