တခါတုန္းက လူတစ္ေယာက္႐ွိသတဲ့..
သူ႔မွာ အဖိုးတန္ေရေႏြးၾကမ္းအိုးတစ္လံုး ပိုင္ဆိုင္တယ္။
သူဟာ အဲဒီေရေႏြးၾကမ္းအိုးကို တန္ဖိုးထားလြန္းလို႔
ကုတင္ေခါင္းရင္းမွာပဲ ထားအိပ္သတဲ့။
တစ္ညမွာ ေရေႏြးၾကမ္းအိုးကို မေတာ္တဆထိမိလို႔
ေရေႏြးအိုးအဖံုးဟာ ကုတင္ေအာက္ ျပဳတ္က်ပါေလေရာ..
အဲဒီလူလည္း လန္႔ႏိုးၿပီး စိတ္ေသာကေရာက္သတဲ့..
အိုးဖံုးမ႐ွိၿပီဆိုမွေတာ့ အိုးက ဘာအသံုးဝင္ေတာ့မလဲဆိုၿပီး
အဲဒီလူဟာ အိုးကိုလွမ္းဆဲြၿပီး စိတ္တိုတိုနဲ႔ ျပတင္းေပါက္အျပင္ဖက္ ပစ္ထုတ္လိုက္သတဲ့...
မနက္လင္းလာေတာ့
အိုးဖံုးဟာ ကံေကာင္းစြာနဲ႔ ေမြ႕ရာေပၚက်ေနလို႔
ကဲြမသြားဘူးတဲ့..
အဲဒီမွာ အိုးကို သူပစ္ထုတ္လိုက္မိၿပီဆိုၿပီး
စိတ္တိုတိုနဲ႔ အဖံုးကို နင္းေျခလိုက္သတဲ့...
အိမ္ျပင္ထြက္ေတာ့
ညကလြင့္ပစ္လိုက္တဲ့ အိုးဟာ
မကဲြမ႐ွဘဲ သစ္ကိုင္းထက္မွာ ခ်ိတ္ေနတာကို
ေတြ႔လိုက္သတဲ့...
တစ္ခါတေလမွာ ကိစၥရပ္တခ်ဳိ႕က
ေစာင့္တန္ေစာင့္၊ ၾကည့္တန္ၾကည့္၊ ေႏွးတန္ေႏွးရတယ္..
အေလာတႀကီးျဖစ္ဖို႔ မလိုဘူး...
ကိစၥရပ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက
ကိုယ္ေတြးထင္သလို မဟုတ္တတ္ဘူး...
ေလာတယ္၊ စိတ္ဆတ္တယ္ဆိုတာက မိစၧာတစ္ေကာင္လိုပါ
ကိစၥရပ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို အဆိုးဘက္ေတြးျမင္ၿပီး
ပိုဆိုးေအာင္ လုပ္မိေစတတ္သလို
အဆင္မေျပမႈေတြနဲ႔ ပိုရင္ဆိုင္ရတတ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ စိတ္ၿငိမ္ဖို႔၊ ေအးေအးသာသာ ေတြးဆတတ္ဖို႔ကလည္း အသိဉာဏ္တစ္မ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္....။
Writet by 