၃၇ မင္းနတ္
(၁) သိၾကားမင္း
မစလရြာမွ မာဃလုလင္ျဖစ္သည္။ တပည့္ (၃၃) ေယာက္ႏွင့္အတူ ရပ္ရြာလူမႈေရးအက်ဳိးတုိ႔ ကို ေဆာင္ရြက္ခဲ့၍ ေသလြန္ေသာအခါ တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္ü သိၾကားမင္းျဖစ္သည္။ တပည့္ လက္သားမ်ားလညး္ နတ္အသီးသီးျဖစ္ၾကသည္။ စတုမဟာရာဇ္ တာ၀တိ ံသာနတ္တုိ႔၏ အႀကီး အမွဴးျဖစ္သည္။
ေလာကကိုေစာင့္ေရွာက္ၿပီး မေကာင္းသူကိုပယ္ - ေကာင္းသကို အၿမဲကယ္ဆယ္ ေစာင့္ ေရွာက္သည္။ လူ႔ေလာကကို ျပန္လည္ေစာင့္ေရွာက္ေသာ နတ္မင္းျဖစ္၍ လူတို႔က ေလးစားၾကည္ ညိဳၾကသည္။
(၂) မဟာဂီရိနတ္ႏွင့္ ႏွမေတာ္၊ ေစာမယ္ယာနတ္
တေကာင္းျပည္ ပန္းဘဲဦးတင့္ေတာ္၏ သားျဖစ္သည္။ ေမာင္တင့္တယ္အမည္ရွိသည္။ ဆင္ေျပာင္၏အစြယ္ကိုခ်ဳိးပစ္ႏုိင္ေသာ အားခြန္ဗလႀကီးမားသူဟု ေက်ာ္ၾကား၍ တေကာင္းမင္းက သူ၏ မင္းစင္းစိမ္ကို လုယူလိမ့္မည္ဟု စိုးရိမ္ကာ ကြပ္မ်က္သုတ္သင္ရန္ ဖမ္းဆီးရာတြင္ ေမာင္တင့္တယ္သည္ တေကာင္းမင္းႏွင့္ လြတ္ရာသို႔ ထြက္ေျပးရသည္။
တေကာင္းမင္းသည္ ေမာင္တင့္တယ္ရန္ကိုေၾကာက္ရြံ႕သျဖင့္ ေမာင္တင့္တယ္ ႏွမအႀကီး ေစာမယ္ ယာကို ေတာ္ေကာက္ၿပီး မိဖုရားေျမွာက္သည္ (ေစာမယ္ယာကို မိဖုရားေျမွာက္သည္အတြက္ ေစာမယ္ယာ ၏ခ်စ္သူ ဦးတင့္ေတာ္၏ ေမြးစားသားလည္း ေၾကာက္ၿပီးထြက္ေျပးရသည္၊ ေစာမယ္ယာနတ္ျဖစ္ေသာ အခါ ထုိရည္းစားအတြက္ဆိုေသာ ‘သိုးကေလးနတ္ေတာင္’ ကဗ်ာ ေပၚလာသည္။)
တေကာင္းမင္းႀကီးသည္ ေစာမယ္ယာကို မိဖုရားေျမွာက္ၿပီးေနာက္ အတန္ၾကာေသာအခါ ေစာမယ္ ယာကို -
‘သင္၏အစ္ကိုသည္ ခြန္အားဗလႏွင့္ ျပည့္စံုသည္၊ ၿမိဳ႕ကြပ္ခန္႔ေတာ္မူမည္ အလွ်င္အျမန္ သြားေခၚ ပါေခ်’ ဟု မိန္႔ၾကားရာ ေစာမယ္ယာက ယံုၾကည္ၿပီး အစ္ကိုေမာင္တင့္တယ္ကို ရွာေဖြေစၿပီး နန္းေတာ္သို႔ ေခၚလာေစသည္။
ေမာင္တင့္တယ္ကလညး္
‘ငါ့ႏွမ မိဖုရားေျမွာက္ထားၿပီးျဖစ္၍ ငါ့ကို အမႈထမ္းေစလို၍ေခၚသည္’ ဟု ရိုးသားစြာယံုမွတ္ၿပီး လိုက္ လာခဲ့သည္။
ေရာက္ေသာအခါ တေကာင္းမင္းႀကီးက ဥပါယ္တံမ်ဥ္ျဖင့္ ဖမ္းဆီးကာ ဓားလွံလက္နက္တုိ႔ျဖင့္ ထိုး ခုတ္သတ္သည္၊ မေသေသာအခါ ေနာက္္ဆံုး စကားပင္တြင္ ခ်ည္ေႏွာင္ၿပီး ဖိုက်ဥ္ထုိးသတ္ေလသည္။ ႏွမ မိဖုရား ေစာမယ္ယာသည္ ငါ့အတြက္ေၾကာင့္ ငါ့အစ္ကိုေတာ္ေသရသည္ဟုဆိုကာ မီးပံုထဲခုန္ခ်၍ ေသျပန္ သည္။
ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္လံုး နတ္ျဖစ္ၿပီး စကားပင္üေနရာ ထုိစကားပင္ေအာက္သို႔ ေရာက္လာသမွ် ေသာ လူသူ၊ ဆင္၊ ျမင္း၊ ကၽြဲႏြားမွန္သမွ်တုိ႔ကို နတ္ေမာင္ႏွမက ဖမ္းစား၍ ေသၾကေလသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ တေကာင္းမင္း စကားပင္ကိုအျမစ္ကတူးၿပီး ဧရာ၀တီျမစ္ထဲ ေမွ်ာခ်လိုက္ေလသည္။
သကၠရာဇ္ ၂၆၆ ခု ပုဂမင္း ခုႏွစ္ဆယ္ေျမာက္ ေသလည္ေၾကာင္မင္း လက္ထက္ အဆိုပါ နတ္ ေမာင္ႏွမပါေသာ စကားပင္သည္ ပုဂံေညာင္ဦးဆိပ္ကမ္းသို႔ ဆိုက္ေရာက္လာေလသည္။
နတ္ေမာင္ႏွမသည္ နံနက္လင္းအားႀကီးအခ်ိန္တြင္ မင္းႀကီးကို အိပ္မက္ ေပးသည္မွာ -
‘ငါတုိ႔ နတ္ေမာင္ႏွမ စကားပင္စီး၍ ဧရာ၀တီျမစ္ထဲေမ်ာလာရာ ယခု မင္းႀကီးျပည္သို႔ ေရာက္လာ သည္။ ငါတုိ႔ကို သင့္တင့္ေလွ်ာက္ပတ္ေသာေနရာသို႔ နတ္ကြန္းနတ္နန္းႏွင့္ထားေပးလွ်င္ အသင္မင္းႀကီး ႏွင့္တကြ တုိင္းသူျပည္သားတုိ႔ကို ေစာင့္ေရွာက္ပါမည္’ ဟု အိပ္မက္ ေပးေလသည္။
မင္းႀကီးသည္ ထုိ စကားပင္ကို ျမစ္ထဲမွဆယ္ယူၿပီးေနာက္ နတ္ရုပ္ထုလုပ္ကာ ပုပၸားေတာင္ü နတ္ ကြန္းနတ္နန္း ထားေပးေလသည္။ မင္းမႈထမ္းမွအစ ျပည္သူတို႔ တစ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္က် ပုပၸားေတာင္ နတ္ပူ ေဇာ္ပြဲႀကီးကို ႀကီးက်ယ္စြာ က်င္းပေစသည္။ ျပည္သူအမ်ား အိမ္ေရွ႕တြင္လည္း နတ္ကြန္းထား၍ ကိုးကြယ္ ေစသည္။
မဟာဂီရိအမည္ အဆင့္ဆင့္ရပံု
ပုပၸားေတာင္သည္ ျမတ္ေသာေတာင္ျဖစ္၍ ‘မဟာဂီရိ’ ဟု ေခၚသည္။ ပန္းပဲေမာင္တင့္တယ္သည္ ေမာင္ႏွမကို ပုပၸားေတာင္ü ထားေသာေၾကာင့္ ေတာင္ကိုအစြဲျပဳၿပီး မဟာဂီရိနတ္ဟု ေခၚသည္။
တစ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ နတ္ေတာ္လသို႔ေရာက္လွ်င္ မင္း၊ မွဴးမတ္စသည္တုိ႔ ပုပၸားေတာင္သို႔ေရာက္လာ၍ ပူေဇာ္ပြဲက်င္းပသည္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ‘မင္းမဟာဂီရိ’ ဟု တြင္သည္။
အေနာ္ရထာမင္းလက္ထက္ အသွ်င္အရဟံမေထရ္ ပုဂံျပည္သို႔ ၾကြလာၿပီး ဗုဒၵဘာသာတရားကို ဆံုးမေဟာၾကားေတာ္မူေသာအခါ သက္၀င္ယံုၾကည္ၿပီးေသာ္ အရည္းႀကီးအယူ၀ါဒကို မင္းမိန္႔ျဖင့္ သုတ္ သင္ေစ၍ ဗုဒၵဘာသာအယူကို ယူေစရာတြင္ မဟာဂီရိနတ္ကို ကိုးကြယ္သူတုိ႔က အိမ္ေရွ႕တြင္ နတ္ကြန္း နန္နန္း မထားရေသာေၾကာင့္ အိမ္တြင္းü အုန္းသီးဆြဲ၍ ကိုးကြယ္ၾကေလသည္။ ၄င္းကိုအစြဲျပဳ၍ ‘အိမ္တြင္း မဟာဂီရိ’ ဟု တြင္သည္။ ၄င္းအျပင္ ‘ေတာင္ႀကီးရွင္ နတ္ေမာင္ႏွမ’ ဟုလည္း ေခၚၾကေသးသည္။
အျခားမွတ္တမ္းမ်ားအဆို
မင္းမဟာဂီရိနတ္သည္ ပန္းဘဲေမာင္တင့္တယ္မဟုတ္၊ ၄င္း ႏွမအႀကီး ေစာမယ္ယာယမွသာ မင္းမဟာဂီရိ ျဖစ္သည္။ တေကာင္းမင္းက ေမာင္တင့္တယ္ကို စကားပင္ü ခ်ည္ေႏွာင္ၿပီး ဖိုက်င္ထုိးသတ္ ေသာအခါ ေစာမယ္ယာက ငါ့အစ္ကို ငါ့ေၾကာင့္ေသရပေလဟု ယူႀကံဳးမရျဖစ္ခါ မီးပံုတြင္းသို႔ ခုန္ဆင္းေလ ရာ အေစာင့္အၾကပ္မ်ားက လိုက္၍ ဆြဲငင္သည္တြင္ ေခါင္းကို မီးမေလာင္ေသးဘဲ ကိုယ္ကား မီးေလာင္ ကၽြမ္း၍ ေသေလသည္။ ႀကီးျမတ္ေသာဦးေခါင္းျဖစ္၍သာ မီးမေလာင္ႏုိင္ဟု ဆိုကာ ေစာမယ္ယာ၏ ဦးေခါင္းကို ျဖတ္ယူ၍ ေရႊခ်ၿပီး မဟာဂီရိအမည္ႏွင့္ နန္းတြင္းဥရႈတုိင္ü ထားလ်က္ ေမာင္းမမိóံမ်ား ကိုး ကြယ္ၾကေလသည္။
ထုိမဟာဂီရိနတ္ျဖစ္ေသာ ေစာမယ္ယာ၏ ဦးေခါင္းကို နန္းတြင္းüထား၍ ကိုးကြယ္ၾကေသာ္လည္း ေစာမယ္ယာမွာ နတ္ဘ၀ႏွင့္ အစ္ကိုေမာင္တင့္တယ္ေနရာ စကားပင္üသာ ေနထုိင္ၿပီး စကားပင္ေအာက္ ေရာက္လာသမွ် လူသူ၊ ကၽြဲႏြား တိရစၦာန္မ်ားကို ဖမ္းစားပါမ်ား၍ တေကာင္းမင္းက စကားပင္ကို အျမစ္က တူးေစၿပီး ဧရာ၀တီျမစ္သို႔ေမွ်ာ္လုိက္ရာ ေသဥ္လည္ေၾကာင္မင္းလက္ထက္ ပုဂံသို႔ေရာက္ၿပီး စကားသားကို ေမာင္တင့္တယ္အတြက္ အရပ္ခုနစ္ေတာင္ နတ္ရုပ္တုလုပ္၍၊ ႏွမေတာ္ ေရႊမ်က္ႏွာ မဟာဂီရိ ေစာမယ္ယာ အတြက္ စကားတံုးတြင္ ေခါင္းပံု ေရႊစ၀ါေရး၍ ပုပၸါးေတာင္တြင္ နတ္ကြန္း၊ နတ္နန္းမ်ားႏွင့္ထားသည္ဟု မွတ္တမ္းတစ္ခု ေတြ႕ရေသးသည္။
အေလာင္းမင္းတရားႀကီး လက္ထက္ေတာ္အခါက ေရႊအေလးခ်ိန္ ၅ ပိóာကို ႏွမေတာ္ ေစာမယ္ ယာ၏ ဦးေခါင္းပံုျပဳလုပ္ေစ၍ နတ္ကြန္းü ထားေစၿပီးလွ်င္ အိမ္ေထာင္စံုရ အိမ္ေထာင္ကိုပါ နတ္ထိန္းအျဖစ္ ခန္႔အပ္ေတာ္မူခဲ့သည္။
ဘုိးေတာ္ဘုရားလက္ထက္ိüလည္း ဦးေခါင္းပံုရွိေသာ ေရႊမ်က္ႏွာ ဦးေခါင္းရုပ္ႏွစ္ခုကို ျပဳလုပ္ေပး ထာားခဲ့ၿပီး ႏွစ္စဥ္ ယင္းေရ႔ႊမ်က္ႏွာမကိုဋ္တုိ႔ကို လွည့္လည္ျပသခဲ့သည္။ ယင္းေရႊသားအတိရွိေသာ ေခါင္း ႏွစ္လံုးကို ၿဗိတိသွ်တို႔ အထက္ျမန္မာျပည္ကို သိမ္းပိုက္မိေသာအခါ ပုဂံေငြတုိက္ü လံုၿခံဳစြာ ေသာ့ခတ္သိမ္း ထားရသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ရန္ကုန္သို႔ပို႔သည္ ဘားနဒ္စာၾကည့္ပိဋကတ္တုိက္ü ထားရွိသည္ဟု ဆိုပါသည္။
ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ဖ - ဆ - ပ -လ အစိုးရလက္ထက္ ပုပၸားေတာင္တြင္ နတ္ ကြန္းနတ္နန္းမ်ား အသစ္ေဆာက္လုပ္၍ အဂၤေတ၊ ကြန္ကရစ္မ်ားႏွင့္ မဟာဂီရိေမာင္ေတာ္ ႏွမေတာ္ပံုမ်ား ကို ေအာက္ခံခံုမပါဘဲ ထုလုပ္ထားေလသည္။
(၃)ေရႊနေဘနတ္
မင္းတံုးၿမိဳ႕ü ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ေရနဂါး၏ သမီးေတာ္ျဖစ္သည္ဟု ဆိုၾကသည္။ ေရႊစက္ေတာ္ ဘုရားသို႔ သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္စဥ္ တေကာင္းမင္းက လိုက္ဖမ္း၍ ထြက္ေျပးေနရေသာ ပန္းဘဲေမာင္ တင့္တယ္ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုခ်စ္ႀကိဳက္ၿပီး ထိမ္းျမားခဲ့သည္။ ယင္းတို႔မွ သားႏွစ္ေယာက္ေမြးဖြားခဲ့သည္။ (ေနာင္တြင္ ေတာင္မႀကီးႏွင့္ ေျမာက္မင္းရွင္ျဖဴနတ္ ျဖစ္လာသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္)
ေမာင္တင့္တယ္ကို ႏွမျဖစ္သူ မင္းမိဖုရား ေစာမယ္ယာက ေခၚေသာအခါ မိန္းမႏွင့္ သား ႏွစ္ေယာက္ကို ခဏထားခဲ့ၿပီးလိုက္သြားရာ ေမာင္တင့္တယ္အသတ္ခံရၿပီး ျပန္မေရာက္လာေသာ အခါ ေမာင္တင့္တယ္ကို လြမ္းနာက်ၿပီး ရင္ကြဲနာျဖင့္ ေသဆံုးရာ ေရႊနေဘနတ္ ျဖစ္သြားသည္။
ေရနဂါးသမီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူမရုပ္တုü နဂါးမဦးေခါင္းေဆာင္းထားေပးသည္။
အခ်ဳိ႕ သုေတသီအဆိုအရ နဂါးမျဖစ္၍ ေမာင္တင့္တယ္ တေကာင္းၿမိဳ႕သို႔ ျပန္သြားေသာ အခါ ေရနဂါးမသည္ ဥႏွစ္လံဳး ဥထားခဲ့ရာ ေရထဲေမ်ာပါသြားခဲ့ၿပီး ရေသ့က ေကာက္ယူေမြးစားၿပီး ရွင္ျဖဴ - ရွင္ညိဳဟု အမည္ေပးထားသည္ဟု ဆိုသည္။
(၄)ေတာင္မႀကီး (ရွင္ညိဳ)၊ ေျမာက္မင္း (ရွင္ျဖဴ)
ေမာင္တင့္တယ္ႏွင့္ ေရႊနေဘတို႔၏ သားႏွစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ ဖခင္ကဲ့သို႔ အားခြန္ဗလ အစြမ္းသတၱိေကာင္းသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ သေရေခတၱရာျပည္ ဘုရင္ခံထံ ခစားေနရာ ဘုရင္ခံ၏ ဟူးရာျဖဴတုိ႔က -
‘ခြန္အားရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦးက နန္းလုလိမ့္မည္’ ဟု အေဟာထြက္ေသာအခါ ျပည္သေရ ေခတၱရာ ဘုရင္ခံသည္ ယင္းညီအစ္ကို၏ အစြမ္းသတၱိကို သိရွိေၾကာက္လာၿပီး ဥပါယ္တံမ်ဥ္ျဖင့္ ယင္းညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ကို လက္ေ၀ွ႔လက္ပန္း ထိုးခိုင္းသည္။
လက္ေ၀ွ႔ပြဲတြင္ ညီငယ္သည္ အရင္ေသဆံုးၿပီး ေတာင္မႀကီးနတ္ ျဖစ္သြားေလသည္။ အစ္ကို သည္လည္း ထုိဒဏ္ရာျဖင့္ပင္ ေသဆံုးၿပီး ေမာင္မင္းရွင္ (ရွင္ျဖဴနတ္) ျဖစ္သြားေလသည္။
(၅)သံုးပန္လွ
သံုးပန္လွနတ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ သမုိင္းႏွစ္မ်ဳိးေတြ႕ရသည္။ ပထမသမုိင္းအဆိုမွာ -
ဟံသာ၀တီျပည္၊ တံတားငယ္ရြာမွ ျဖစ္သည္။ တစ္ေန႔လွ်င္ သံုးႀကိမ္ သံုးပန္လွသူ ျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ သူ၏မိဘမ်ားက သေရေခတၱရာျပည္ ဘုရင္ခံထံ ဆက္သရာ ဘုရင္ခံ၏ ေမာင္းမမိóံမ်ားက မနာလိုေသာေၾကာင့္ သံုးပန္လွကို ႀကိဳဆိုေသာသူတို႔ကို လာဘ္ထုိးၿပီး - သံုးပန္လွသည္ မ်က္ႏွာသာလွ သည္။ ကိုယ္ခႏၶာက ဘီလူးမကိုယ္ခႏၶာရွိၿပီး ၿမိဳ႕တံခါးပင္မဆန္႔၍ ၿမိဳ႕တြင္းသို႔မသြင္းႏိုင္သျဖင့္ ၿမိဳ႕ျပင္မွာ ထားရေၾကာင္းျဖင့္ ျပည္ဘုရင္ခံအား လိမ္လည္ေလွ်ာက္ထားေစရာ ဘုရင္ခံက ယံုၾကည္ၿပီး မသိမ္းမယူ လ်စ္လ်ွ်ဴရႈထားေသာေၾကာင့္ ယင္းၿမိဳ႕မွာပင္ ယက္ကန္းသည္မအျဖစ္ အသက္ေမြးၿပီး ေနေလသည္။ ထိုယက္ကန္းရက္၍ ရေသာေငြျဖင့္ ျပည္ၿမိဳ႕တြင္ လင္မႀကီး (လင္မၾကည္) ဘုရားကိုတည္ၿပီး လင္မၾကည္ ပင္ကို စိုက္ခဲံသည္။ ျပည္ဘုရင္ကို စိတ္နာေသာစိတ္ျဖင့္ ေသဆံုးခဲ့ရာ သံုးပန္လွနတ္ျဖစ္သြားသည္။
ဤအဆိုႏွစ္ရပ္တြင္ ဒုတိယသမုိင္းအဆိုသည္ ယုတၱိတန္၍ ျဖစ္ႏုိင္သည္။ အမွန္ျဖစ္သည္ဟု သုေတသီတုိ႔ ဆိုၾကသည္။
ဒုတိယသမုိင္းအဆိုမွာ -
ေမာင္တင့္တယ္၏ ႏွမအငယ္ျဖစ္သည္၊ ရွင္ေထြးလွေခၚ သံုးပန္လွဟု ေခၚသည္။ ေမာင္တင့္တယ္ တုိ႔ အမႈအခင္းျဖစ္၍ မိသားစုထြက္ေျပးလာခဲ့ရာ ရခိုင္ျပည္သို႔ ေရာက္သြားၾကသည္။ ရခိုင္ဘုရင္က သမီး အျဖစ္ ေမြးစားခံရသည္။ ေနာက္ ဥကၠလာဟံသာ၀တီမင္း သမိန္ေထာရာမအား ဆက္သရာ ဟံသာ၀တီ မင္း၏ မိဖုရားျဖစ္လာခဲ့ရသည္။ သမီးရွင္ ႏွဲမိကို ေမြးဖြားၿပီးေနာက္ ေဆြမ်ဳိးမ်ားကိုေတြ႕လို၍ တေကာင္းၿမိဳ႕ သို႔ ဆန္တက္လာရာ ယခု အင္း၀ၿမိဳ႕ အေနာက္ဘက္ တပယ္ေထာက္ရစ္ရြာအေရာက္တြင္ ရုတ္တရက္ဖ်ား ၿပီး ေသဆံုးခဲ့ရာမွ နတ္ျဖစ္သြားသည္။
ျပည္ဘုရင္ခံ - သမုိင္းအဆိုတို႔တြင္ ဒြတၱေဘာင္မင္းဟု ဆိုၾကသည္။ ေမာင္တင့္တယ္ကို ပုဂံေသ လည္ေၾကာင္မင္းက နတ္အျဖစ္ ကိုးကြယ္သည္ဟု ဆိုေသာေၾကာင့္ ပုဂံေခတ္သည္ သေရေခတၱရာမင္း ဆက္ျပတ္မွ ေပၚလာေသာ ျပည္ျဖစ္၍ ဒြတၱေဘာင္မင္းႏွင့္ ေသလည္ေၾကာင္မင္းႏွင့္ ေခတ္ၿပိဳင္မဟုတ္ပါ။ ျပည္ဘုရင္ခံသာ ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ သို႔မဟုတ္ ျပည္ü နန္းခံေသာ အျခားဘုရင္တစ္ပါးျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။
(၆)ရွင္နဲမိနတ္
ရွင္ေထြးလွေခၚ သံုးပန္လွ (ဥကၠလာမိဖုရား) ၏ သမီးျဖစ္သည္။ သံုးပန္လွေသဆံုးေသာအခါ ရွင္ႏွဲမိေခၚ မႏွဲေလးသည္ ႏွစ္ႏွစ္သမီးအျဖစ္ က်န္ရစ္ခဲ့သည္။ မိခင္ေသဆံုးခဲ့ရာ တပယ္ေထာက္ရြာမွာပင္ မယ္ေတာ္ကို လြမ္းဆြတ္ကာ ရင္ကြဲနာက်ေသၿပီး နတ္ျဖစ္ရေလသည္။
(၇)ထီးျဖဴေဆာင္းနတ္
ပုဂံအေနာ္ရထာမင္း၏ ခမည္းေတာ္ ကြမ္းေဆာ္ေၾကာင္ျဖဴမင္း (၃၂၆ - ၃၄၈) ျဖစ္သည္။ ကြမ္း ေဆာ္ေၾကာင္ျဖဴမင္းသည္ ကြမ္းေဆာ္ရာထူးျဖင့္ ေတာင္သူႀကီးမင္းထံတြင္ ခစားေနရာ ကြမ္းေဆာ္ သြားေသာအခါü ေဆာင္ခ်မ္းပင္နတ္ကို မိမိüပါေသာ ထမင္းထုပ္ကို တင္ေျမွာက္ၿပီးမွစားေသာက္၍ နတ္က ကိုယ္ထင္ျပကာ မၾကာခင္ ပုဂံü မင္းျဖစ္မည္၊ ဥပုသ္သီတင္းေဆာက္တည္ပါဟု ေျပာၿပီး ပုဂံ ျပည္ü မင္းေလာင္းေပၚသည္ဟု ေကာလဟလျဖစ္ေသာအခါ ကြမ္းေဆာ္လုလင္သည္ ပုဂံသို႔ မင္း ေလာင္းၾကည့္ရန္အသြားတြင္ ေဆာင္ခ်မ္းပင္ေစာင့္နတ္ကပင္ ျမင္းမကိုဋ္ ဦးေဆာင္းလွံတို႔ကို ေပးခံ ရသည္။ ကြမ္းေဆာ္လုလင္သည္ ထိုပစၥည္းမ်ားကို ၀တ္ဆင္ၿပီး နန္းေတာ္၀င္ရာ ေတာင္သူႀကီးက - ငါရွိလ်က္ မည္သူက မင္းျပဳမည္နည္းဟုေျပာၿပီး ေလသာျပတင္းထြက္ၾကည့္ရာ ေက်ာက္ရုပ္က တြန္းခ်၍ ေတာင္သူမင္းႀကီး နတ္ရြာစံသည္။
ကြမ္းေဆာ္လုလင္သည္ ကြမ္းေဆာ္ေၾကာင္ျဖဴမင္းအမည္ျဖင့္ ပုဂံထီးနန္းတက္သည္၊ ယင္း မင္း ျဖစ္လာေသာအခါ ေတာင္သူႀကီးမင္း၏ မိဖုရားျဖစ္ေသာ (၁) ေတာင္ျပင္သည္၊ (၂) အလယ္ ျပင္သည္ (၃) ေျမာက္ျပင္သည္ သံုးဦးစလံုးကို မိဖုရားဆက္ေျမွာက္သည္။
ေတာင္ျပင္သည္မွပါလာေသာ သားေတာ္က်ည္စိုးမင္းႏွင့္ စုကၠေတးညီေနာင္ႏွစ္ပါး အရြယ္ ေရာက္လာေသာအခါ ကြမ္းေဆာ္ေၾကာင္ျဖဴမင္းကို ဖမ္းဆီးၿပီး ရဟန္းျပဳလုပ္ေစခဲ့သည္။
ထုိအခ်ိန္က ပုဂံျပည္ü အရည္းႀကီးသာသနာ ထြန္းကားခ်ိန္ျဖစ္၍ ကြမ္းေဆာ္မင္းသည္ ရဟန္း ျပဳေသာ္လည္း အရည္းႀကီးဂိုဏ္း၀င္ ရဟန္းမ်ဳိးပင္ ျဖစ္သည္။
သားေတာ္အငယ္ အေနာ္ရထာ စုကၠေတးႏွင့္ စီးခ်င္းထုိးၿပီး ထီးနန္းျပန္ရေသာအခါ အဘ ကြမ္းေဆာ္မင္းကို ထီးနန္းျပန္တင္ေသာ္လည္း လက္မခံေတာ့ဘဲ ရဟန္းဘ၀ႏွင့္ပင္ေန၍ ကြယ္လြန္ ေသာအခါ နတ္ျဖစ္ေလသည္။
ရဟန္းဘ၀မွေသ၍ နတ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယင္းနတ္ရုပ္ကို သကၤန္းဒုကုဋ္တင္ဟန္ႏွင့္ မိုးႀကိဳး သြားပံု ေဒါက္ခ်ာေဆာင္းေပးထားရသည္။
(၈)ထီးျဖဴေဆာင္းမယ္ေတာ္နတ္
ကြမ္းေဆာ္္ေၾကာင္ျဖဴမင္း၏ မယ္ေတာ္ျဖစ္သည္။ နာမက်န္းျဖစ္ၿပီး ကြယ္လြန္ေသာအခါ နတ္ ျဖစ္သည္။
(၉)ပရိမၼမင္းေခါင္
ကြမ္းေဆာ္ေၾကာင္ျဖဴမင္းကို နန္းခ်ၿပီး တက္ခဲ့ေသာ က်ည္စိုးမင္း (၃၄၈ - ၃၅၄) သည္ သမင္လုိက္၀ါသနာပါ၍ ဗန္က်ည္ဆယ္တုိက္သို႔ သြားေရာက္ကာ ေတာကစားထြက္သည္၊ ေတာထဲü သမင္တစ္ေကာင္ကို ပစ္မည္ဟုခ်ိန္ရြယ္ေနစဥ္ မုဆိုးတစ္ဦးက အထင္မွားၿပီး ထုိမင္းကို ေလးႏွင့္ခြင္းပစ္ ခတ္ရာ က်ည္စိုးမင္းျမွားမွန္အနိစၥေရာက္ၿပီး နတ္ျဖစ္ရေလသည္။
(၁၀)ေရႊဖ်ဥ္းႀကီး - ေရႊဖ်ဥ္းငယ္
အေနာ္ရထာမင္းထံ ပန္းေတာ္ဆက္ရာထူးျဖင့္ ခစားေနေသာ ေမာင္ဗ်တၱႏွင့္ ပုပၸါးသူ မယ္၀ဏၰတို႔၏ သားမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ေမာင္ဗ်တၱ တာ၀န္ေပ့ါဖ်က္မႈျဖင့္ ကြပ္မ်က္ခံရေသာအခါ အေနာ္ရထာမင္းက သား ေတာ္ႏွစ္ပါးကို ေခၚယူေမြးစားထားသည္။ ေမြးဖြားစဥ္အခါက အေနာ္ရထာမင္းႀကီးက ေရႊဖ်သ္းအိုးမ်ား ေပးသနားခံရ၍ ေရႊဖ်ဥ္းႀကီး - ေရႊဖ်ဥ္းေလးဟု အမည္တြင္သည္။
အေနာ္ရထာမင္းႀကီး တရုတ္ျပည္တြင္ စြယ္ေတာ္ပင့္အျပန္တြင္ ေတာင္ၿပံဳးအရပ္ü ဆုေတာင္းျပည့္ ဘုရား တည္ရာတြင္ အုတ္ႏွစ္ခ်ပ္ လြတ္လပ္သည့္အတြက္ ကြပ္မ်က္ခံရၿပီး နတ္ျဖစ္ၾကသည္။
အေနာ္ရထာမင္း ထုိအရပ္မွ ထြက္ခြာစဥ္ မင္းႀကီးေဖာင္ကိုဆြဲထားၿပီး အပိုင္စားေနရာေတာင္းမႈ ေၾကာင့္ ထုိေတာင္ၿပံဳးေနရာü နတ္ကြန္းနတ္နန္းေပးၿပီး ႏွစ္စဥ္ ပြဲေတာ္က်င္းပေပးရန္ ခြင့္ျပဳေပးျခင္း ခံရ သည္။
ယေန႔အထိ ျမန္မာျပည္အႏွံ႔အျပား အေလးထားၿပီး ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ခံေနရေသာ နတ္မ်ားျဖစ္ သည္။
(၁၁)မႏၱေလးဘိုးေတာ္
ပုဏၰားမ်ဳိးႏြယ္ျဖစ္သည္၊ အေနာ္ရထာမင္းလက္ထက္တြင္ အမတ္ျဖစ္ၿပီး ေရႊဖ်ဥ္းညီေနာင္ ငယ္စဥ္က ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေပးရေသာ အထိန္းေတာ္ (အႀကီးေတာ္) လည္း ျဖစ္သည္။ ယင္းကို ေရႊဖ်ဥ္းညီေနာင္က အဘိုးဟုေခၚသည္။ ေရႊဖ်ဥ္းညီေနာင္ တာ၀န္ေပါ့ေလ်ာ့မႈျဖင့္ ကြပ္မ်က္ခံရေသာအခါ အထိန္းေတာ္အမတ္၏ အဆံုးအမ မေကာင္း၍သာ ဤသို႔ျဖစ္ရသည္ဟုဆိုၿပီး ဖမ္းဆီးရန္အလာတြင္ ဆင္ျဖင့္ထြက္ေျပးမည္ျပဳစဥ္ အဖမ္းခံရၿပီး မႏၱေလးအရပ္ü ကြပ္မ်က္ခံရၿပီး နတ္ျဖစ္သြားသည္။
(၁၂)ရွင္ကြနတ္
မႏၱေလးဘိုးေတာ္၏ ႏွမျဖစ္သည္။ ေရႊဖ်ဥ္းညီေနာင္ ရာဇ၀တ္သင့္ရာü ကြယ္၀ွက္ထားမိ ေသာေၾကာင့္ မႏၱေလးဘိုးေတာ္ႏွင့္အတူ ကြပ္မ်က္ခံရၿပီး နတ္ျဖစ္သြားသည္။
(၁၃)ေညာင္ခ်ဥ္အိုနတ္
သထံု မႏူဟာမင္း၏ အဆက္အႏြယ္မင္းသားတစ္ပါး ျဖစ္သည္။ အေနာ္ရထာမင္းလက္ထက္ ကု႒ႏူနာျဖစ္ၿပီး အနိစၥေရာက္၍ နတ္ျဖစ္သည္။
(၁၄)မင္းစည္သူနတ္
ပုဂံေခတ္ အေလာင္းစည္သူမင္းႀကီး (၄၇၄ - ၅၂၉) ျဖစ္သည္။ မင္းႀကီးသည္ သားေတာ္ အႀကီး မင္းရွင္ေစာကို တုိင္းျပည္မွႏွင္ထုတ္၍ သာေးတာ္အငယ္ကို တိုင္းေရးျပည္ရာကို စီမံကြက္ကဲေစခဲ့ သည္။
မင္းႀကီးအသက္ (၈၁) ႏွစ္ အရြယ္အေရာက္ မက်န္းမာစဥ္ သားေတာ္ငယ္ နရသူက မင္းႀကီး၏ ေကာင္းမႈေတာ္ ေရႊဂူဘုရားအတြင္းသို႔ ယူေဆာင္ၿပီးထားသည္။
မင္းႀကီးသတိရ၍ ယခု ငါေနရေသာ ေနရာသည္ နန္းေတာ္မဟုတ္ပါလားဟု ဆိုေသာအခါ နရသူက မင္းႀကီးကို ေခါင္းအံုးျဖင့္ဖိသတ္သျဖင့္ နတ္ရြာစံကာ နတ္ျဖစ္သည္။
(၁၅)မင္းသားဒန္းေမာင္ရွင္နတ္
အေလာင္းစည္သူမင္းႀကီး၏ သားေတာ္ ျပည္ႏွင္ဒဏ္ခံရေသာ မင္းေစာရွင္၏ သားေတာ္ တစ္ပါးျဖစ္သည္။ ယင္းသည္ သာမေဏဘ၀ျဖင့္ ေက်ာင္းတြင္ ဒန္းစီးကစားရာမွ ဒန္းေပၚမွလိမ့္က်ၿပီး ကြယ္လြန္ကာ နတ္ျဖစ္သည္
#Part 2 continue
Credit # Myanmar Ancient History
Photo Credit # Google Image
