غیاثالدین جمشید کاشانی ریاضیدان بزرگ ایرانی و از دانشمندان بزرگ علم حساب بود که از سال ۷۵۸ تا ۸۰۸ خورشیدی (۱۳۸۰ تا ۱۴۲۹ میلادی) زندگی میکرد. در کشورهای غربی به او الکاشی میگویند.
کاشانی غیر از تألیف کتب ریاضی و علمی، برخی ابزارهای رصد ستارگان را نیز اختراع کرد. او در حمایت سلطان الغبیگ در سمرقند به کارهای علمی مشغول بود.
کار بزرگ کاشانی در زمینهی حساب بود. در واقع، میتوان گفت که او مخترع روشهای کنونی ضرب و تقسیم است. کتاب ارزشمند او در این زمینه، مفتاح الحساب نام دارد. این کتاب تأثیر شگرفی در پیشرفت روشهای محاسباتی داشت.
کاشانی موفق شد عدد پی را تا شانزده رقم بعد از اعشار محاسبه کند. شایان ذکر است که تا ۱۵۰ سال بعد او کسی نتوانست چیزی بر این دقت بیفزاید. این دستاورد بزرگ نشان دهندهی علاقه و پشتکاری است که او نسبت به کارهای محاسباتی و پژوهشهای ریاضی داشت.
به همین ترتیب، او موفق شد سینوس زاویهی یک درجه را با دقت بالایی محاسبه کند. کار دیگر او رواج دادن استفاده از کسرهای اعشاری است. گرچه کسرهای اعشاری قبل از او هم شناخته شده بودند، ولی هنوز استفاده از آنها زیاد متداول نبود و کاشانی بود که بکارگیری آنها را رواج داد.
او در زمینهی جذر گرفتن و محاسبهی ریشهی دلخواه اعداد نیز کارهایی انجام داد که همان روشهایی است که چندین قرن بعد دوباره توسط ریاضیدانان غربی کشف شد.
