اخیراً فرضیهی جالبی دربارهی انقراض دایناسورها ارائه شده است که در آن گفته میشود که علاوه بر پیامدهای برخورد سیارک با زمین، گُلهای سمّی نیز در منقرض شدن دایناسورها نقش داشتند.
البته با دقت نمیتوان دلیل انقراض دایناسورها را مشخص کرد، ولی در این زمینه نظریههای گوناگونی ارائه شدهاند.
در یک نظریهی جدید گفته میشود که با وجود پدید آمدن گیاهان سمی، دایناسورها همچنان به خوردن آنها ادامه میدادند، زیرا هنوز بیزاری ذائقهای پیدا نکرده بودند و از طرف دیگر برای تأمین نیازهای انرژی خود مجبور بودند مقادیر زیادی از گیاهان را در هر روز بخورند. در نهایت، همین وضعیت سبب شد که این جانوران به مقادیر کُشنده از گیاهان زهرآگین مصرف کنند.
در واقع، این نظریه نقش سیارک را در انقراض دایناسورها رد نمیکند، بلکه بیان میکند که آنها از قبل از برخورد سیارک نیز به علت خوردن گیاهان سمی در آستانهی افول بودند.
نظریههای متعدد دیگری نیز دربارهی انقراض دایناسورها ارائه شدهاند که برخی از آنها به علت عدم انطباق با شواهد فسیلی کنار گذاشته شدهاند. یک نظریهی جالب آن است که به علت بزرگتر و بزرگتر شدن دایناسورها، این جانوران قادر به سازگاری با تغییرات محیط زیست خود نبودند. البته این نظریه بیان نمیکند که پس چرا تا مدتهای طولانی این دایناسورهای عظیم همچنان به حیات خود ادامه دادند.
