سلاحهای آبوهوایی در گذشته برای مقاصد جنگی مورد استفاده قرار گرفتهاند. نمونهی آن استفادهی آمریکا از بارورسازی ابرها برای مقاصد جنگی در طی جنگ ویتنام است. آمریکا در طی سالهای ۱۹۶۷ و ۱۹۶۸ در عملیات ملوان زبل از بارورسازی ابرها استفاده کرد و میزان بارش باران را حدود سی درصد افزایش داد. هدف آمریکا آن بود که افزایش بارش باران از قدرت نفوذ نیروهای ویتنامی بکاهد.
در سال ۱۹۷۷، کنوانسیون منع استفادهی نظامی و هر گونه استفادهی خصمانه از تکنیکهای تغییر زیستمحیطی به تصویب رسید که استفاده از تکنیکهای تغییر دهندهی آبوهوا را برای مقاصد جنگی و نظامی ممنوع میکند.
گفته شده است که ممکن است در آینده نوع ابرهای مصنوعی ایجاد شوند که در حقیقت، از ذرات روبوتی الکترونیک تشکیل شدهاند که ممکن است از آنها برای مقاصد جنگی و نظامی استفاده شود. در حال حاضر، چنین تجهیزاتی هنوز ساخته نشدهاند.
