یوزف شومپتر، مهمترین نویسندهی اقتصادی در مکتب تاریخی آلمان مربوط به اواسط دههی ۱۹۰۰، نوآوری را بر اساس یک تابع تولید توصیف کرد.
بر اساس نوشتهی او، تابع تولید نحوهی تغییر کمیت محصول را در ارتباط با کمیت ورودی مشخص میکند. اگر به جای کمیت ورودی، نوع تابع تولید تغییر کند، یک نوآوری به وقوع پیوسته است.
اقتصاددانان تجربی مدرن، اصطلاح فرضیهی شومپتر (Schumpeterian Hypothesis) را به این فرضیه اطلاق میکنند که بنگاههایی که قدرت بالاتری در بازار دارند، نسبت به بنگاههایی که قدرت کمتری دارند، نوآوری بیشتری خواهند داشت، زیرا این بنگاهها بهتر میتوانند از منافع نوآوری بهره ببرند.
