áĄáá¤áááášâáááŻâáąááźá¸ážááâáąáĄáŹáášâđ
ážááŹá¸ááá˝áşáááŻáášâá¸áááŻááŹááŹáááŻáášâáťááášââáąáááááŹáááŻááášâáááŻâáąáá˝áŹáášâááá˛đ
How to avoid translationđ
ááŤáááŹááŹá
ááŹá¸âáąááˇááŹáá°áááŻáášâá¸áá˛ááťáááŹááŹáá˛ááşááááááśáŻá¸ áááŻáášâáˇáá˛áááááášâááŹááŹá
ááŹá¸áá˛áâáąááźá¸ááášâ âáąááŹáášâáżááŽá¸âááŻáááááŹááŹá
ááŹá¸áá˛áâááŹááŹáťááášâáżááŽá¸âáąáá¸ááášâ âáąáťááŹááášâááĄá˛áˇáááŻáᲠááŻáááááŹááŹá
ááŹá¸áá˛áááášâááášââáąááŹáášâ ááŹá¸ááášâáááŻááĄááźáášâááááášâááŹááŹá
ááŹá¸áááŻááŹááŹáťááášâááá˝áŹáá˛ááşá
ááŤááááŻáášâáˇáá˛ááĽáŽá¸âáąáá˝áŹáášâáááŻáĄááŻáášâáĄáááŽá¸áááŽá¸ááŻáášâáááŻáášâá¸áááŻáášâááŹáá˛ááşáááááášâááŹááŹá
ááŹá¸áá˛áááŻáááááŹááŹá
ááŹá¸á áĽáŽá¸âáąáá˝áŹáášâáááŻáá˝á
ášâáááŻáášâá¸ááźá˛áżááŽá¸áá
ášâáááŻáášâá¸á
áŽáá˝áážáááášâálanguage centre ááá
ášâááŻáá˛âáááŻáášâááŤáá°á¸ááĽáŽá¸âáąáá˝áŹáášâáá˛áá˝áŹáá˝á
ášâáááŻáášâá¸ááźá˛ááŹá¸ááŤááášâáááááášâááŹááŹá
ááŹá¸áááŻáááááŹááŹá
ááŹá¸ááášâáááŻáżááŽá¸áĄááŻáášâááŻáášâááŹáťááášâááášâáááŹáááŻááá˛áááŻâáąááŹáˇáááŻáášâáááááášâááŹááŹá
ááŹá¸áááŻáá˛áĄááşáŹá¸ááśáŻá¸áĄááśáŻá¸áťááłâáąááááŹáááŻá¸ááĽáŽá¸âáąáá˝áŹáášâáá˛ááĄáťááŹá¸áĄá
ááášâáĄáááŻáášâá¸âáąááźáá˛ááááŻáżááŽá¸ááášâááźáášââáąááááŹá ááááášâááŹááŹá
ááŹá¸áá˛ááşá
This is a common problem with all language learners. You compose sentences and thoughts in your first language, then translate them into the second language to speak or write. Likewise, you probably read in the second language but must translate it to understand.This creates a huge amount of work for your brain. Your first language and your second language occupy different parts of the brain. There isn't just one language centre there are two distinct parts. The first language section is much faster than the second language section and because you use that most, is better linked to all the other parts of the brain.
ááášâááşáŹá¸âáá
ášâááŻááŻâáąááźá¸áááŻáášâáá˛áˇáĄááşááášâáá˝áŹ áĄá˛áˇááŽáĄâáąááźá¸âáąááźááĽáŽá¸âáąáá˝áŹáášâáá˛áááááášâááŹááŹá
ááŹá¸áĄáááŻáášâá¸áá˝áŹáá˛âáąáááŹáá°ážáááášâááááŻáášââáąááźá¸áááşá˝áááŻáášâá¸áááŻá
áŻá
áášâá¸âáąáá¸áá˛áˇ inner voice áá˝ááżááŽá¸áĄá˛áˇáᎠinner voice ááťááášâááŹáááŻâáąáťááŹâáąá
ááŹááŤá
ááŹááŹá
ááŹá¸áá
ášâááŻáá˛áâáąááźá¸áżááŽá¸áĄáťááŹá¸ááŹááŹá
ááŹá¸áááŻááŹááŹáťááášâááŹááĄááášâá¸âáąáá˝á¸ááŤááášâáááŤááááŻáášâáˇáá˛ááĽáŽá¸âáąáá˝áŹáášâáááŻáááŻááŹááášâáááŻáżááŽá¸áĄááśáŻá¸áťááłáááŻáášâááŹááŤáá˛áááŤááşááłá¸ááŻáášâááŹááĄáá˝áŹá¸âáąááźáťáá
ášââáąááˇáá˝ááżááŽá¸áĄáá°á¸ááťááášâᡠgrammar áĄáá˝áŹá¸ááşááłá¸âáąááŤáˇáMyanglish âáąááźâáąáťááŹááááŹááşááłá¸âáąááźáťáá
ášâááášâááŤááášâáááŽáááŻááŹááŹáťááášâáťááášâá¸á native speaker âáąááźá
áâáŹá¸âáąáťááŹááŹááŹá¸âáąááŹáášâááášâáĄááášâá¸áĄááášâáĄáá˛áťáá
ášâááŤááášâáááŹáááŻááá˛áááŻâáąááŹáˇ áá°áááŻáá
ááŹá¸âáąáťááŹâáąáááŻáášâá¸áá˝áŹ áááŻáášâááá˝áŽâáąáĄáŹáášâáááŻáášâáżááŽá¸ááŹááŹááťááášâáááŻáášâáá°á¸âáąáá
When you think, those ideas naturally find themselves into the first language section of your brain. You probably have an inner voice narrating what you think and that inner voice is speaking Myanmar.
Now thinking in one language and then translating is slow. You have to use more of your brain than normal. It will also make you prone to errors, especially basic grammar errors, and cause you to speak Myanglish. It also makes it hard for you to listen to English speakers because your translation doesn't keep in time with their speech.
ááŽáĄááźáášâââáąáťááá˝áášâá¸ááşáášâáâáąááŹáˇáááŻá¸áááŻá¸âáąáá¸ááŤááĄá˛áááŻááŹááŹááťááášâáááŻááĄááášâáááášâá¸áâáąááˇááşáášâáˇáá°áááášâááĄááŻâáąáťááŹáášâá¸áá˛áááŻááĄááźáášâá áĽášâá¸á áŹá¸áżááŽáááŻááášââáąááŹáášâáá˝á ášââáąááŤáášâá¸ááşáŹá¸á áźáŹážáâáŹâáąáĄáŹáášâááášâááŻáášââáąááááášâáááŤáâáąáťááŹáášâá¸áá˛áááŻáááášâááŤááášâáááŤâáąáááášâáˇâááášââááşáŹá¸âáąáťááŹáášâá¸áá˛áááŤááášâáááŽáááŻâáąáťááŹáášâá¸áá˛ááŻááášâáá˛áˇáĄááźáášâáĄááşááłá¸ááášââáąááŹáášâááŻá˝âáąááźáĄááşáŹá¸áááŽá¸áťáá ášâáááŻáášââáąáááášâáˇááŻáášâááášâáˇááŤááášâáááŽáááŻâáąáťááŹáášâá¸áá˛áááŻáášâáżááŽáááŻááášâáááŻáášâáˇáá˛ááĄáá¤áááášâá áŹáááŻá¸ááášâááŻá˝áášâá¸áááááááŹááŹáááŻá¸ááášâááŹáááášâáˇááášâááááŻáżááŽá¸ááźáášâááźáášâááášâááášââáąáťááŹáááŻáášâááŹáááášâáˇááášâágrammar áĄáá˝áŹá¸âáąááźááášâá¸ááźáŹá¸ááášâáâáĄááˇáááášâáááŻâáąáťááŹááŹâáąááźáááŻáááŻáżááŽá¸ááŹá¸ááášâááŹáááášâáˇááášâááĄáá¤áááášâá áŹáááŻâáĄááśáŻá¸áťááłáááŹááźáášâáá°ááŹáżááŽá¸âáąááŹáˇáááŻáżááŽá¸áá˝á ášâáżáááłáášâááŹááŤáááášâáˇááášâá
The simple solution is something that you should have been taught to do a long time ago. Now that you have become habituated to a certain process, and have been doing it for many many years, it will be hard to change, but change you must. Changing your behaviour might take a lot of effort but it will be worth it. Your English speed will improve significantly, your will speak more fluently, you'll make fewer grammar errors, you will understand more of what people say, and you will find it easier to use English making it more enjoyable.
ááŽâáąááŹáˇáĄáá¤áááášâáááŻâáąááźá¸áááŻáááášâáááŻá
ááŻáášâáááá˛ááááŻáášâáˇáá˛ááťááášâááŹáááŻâáąáťááŹáá˛áˇáĽáŽá¸âáąáá˝áŹáášâáĄáááŻáášâá¸áááŻáááášâáááŻáášâáżááŽá¸áťááášâááŹáááŻá
ááŹá¸âáąáťááŹáťááášâá¸áááŻááášâáááŤáááášâáˇááášâáááŤáááŻáâáąáĄáŹáášâááŻáášâáááŻááááŻááŤááášâááááŻáášâáˇáá˛á internal voice áááŻáĄáá¤áááášâá
ááŹá¸âáąáťááŹáááŻáá
ááášâááááłá¸á
áŹá¸ááá˝áŹáťáá
ášâáżááŽá¸ ááŹááŹáťááášâáťááášá¸áâáąáááŻáášâá¸ááźáášâáááŻáášâááŤááášâá
ááźá˝áášââáąááŹášâáá˛áááŹááŹá
ááŹá¸âáąááˇááŹáá˛áˇááášâá¸ááášâá¸áâáąááŹáˇáááŻáášâáˇáá˛áááááášâááŹááŹá
ááŹá¸áááŻáĄáá¤áááášâááŹááŹá
ááŹá¸áťáá
ášââáąáĄáŹáášâááááłá¸á
áŹá¸áááŻáášâááŹááŤáâáąááźá¸ááá˝áşáááŻáášâá¸áááŻáĄáá¤áááášâáááŻâáąááźá¸áááŻáášâáá˛áˇáĄááźáášâáĄáá¤áááášâá
ááŹá¸áááŻááźáášâááźáášâáá°áá°áá˛ááźáášâááźáášâááášâááášââáąáťááŹáááŻáášâááŹááŤááášâáâáąááŤááŹá vocabulary âáąááźáĄááşáŹá¸áááŽá¸ááá˝áâáąáá¸ááŹâáąááŹáášâáá˝âáąááŤáˇá
What you have to do is start thinking in English. You have to tell the Myanmar bit of your brain to shut up and stop talking Myanmar. You have to force it. Make that internal voice of your's start to speak English and you can cut out the translation.In all my language learning, I try to make the second language the brains native language. I think in English internally and so can speak English with fluency, speed and accuracy even though my vocabulary isn't large.
ááášâááşáŹá¸áá˛ááŽáááŻááŻáášâáááŻááááŻááŤááášâáááášâááşáŹá¸áááŻáášâáááŻáášâáĄáá¤áááášâáááŻâáąááźá¸áááŤááášâáááŤááĄááşááášâááŹááŽâáąááŤáášâá¸ááşáŹá¸á
áźáŹáááŻáĄáášâáżááŽá¸âáąáááááŻáášâá¸ááŻáášâááá˝áŹáá˛áťáá
ášâááŤááášâááááŻáášâáˇáá˝áŹáĄáá¤áááášâá
áŹá
áźáášâá¸ááášââáąááźááŹáá˝ááá˝áâáąáá¸ááášââáąááŹáášâáĄáá¤áááášâáááŻâáąááźá¸ááá˝áŹááŤááááášâá¸ááşáášââáąáááášâáááášâá¸âáąáááá˝áŹááášâá¸âáąááşá˝áŹáášââáąáááášâááá
áŹá
áŹá¸âáąáááášâáááášâáĄááşááášâáťáá
ášâáťáá
ášâáĄáá¤áááášâáááŻâáąááźá¸âáąááááŤááášâá
ááťááášâá¸áťááášâá¸áá˛áááŤáááźáášâáá°ááŹááŤáááášâáˇááášâááááŻáášâáá˛á áĽáŽá¸âáąáá˝áŹáášâáá˛á áĄáá¤áááášâááŹááŹá
ááŹá¸áĄáááŻáášâá¸á áĽáŽá¸âáąáá˝áŹáášâáá˛ááĄáťááŹá¸áĄáááŻáášâá¸âáąááźáá˛ááááŻáżááŽá¸ááášâááźáášâááŹáááŻáášâááŤáááášâáˇááášâáááŹáááŻááá˛áááŻááŤáááŻáĄáťáá˛áááŻáááŻááááááśáŻá¸âáąááááŹáááŻá¸áâáąááŹáášâáááŻáášâá¸áá˝áŹâáąááŹáˇ áááŻáášâáááŹáá˝ááááłá¸á
áŹá¸á
ááŹááááŻáá˛áĄáá¤áááášâáááŻáĄáááŻáááŻâáąááźá¸âáąáááááŤáááášâáˇááášâááĄáá¤áááášâá
áŹáĄááśáŻá¸áťááłáááŻáášâááŻá˝ááááŻááźáášâáá°ááŹáżááŽá¸áážááŹáááá˛áĄááśáŻá¸áťááłááŹáááŻáášâáżááŽá¸áĄáá¤áááášâá
áŹáááŻá¸ááášâááŹáá˝áŹâáąáťááááŽá¸ááášâááášâáááźá˛ááŤâááşáŹá
You need to start doing the same. You need to think to yourself in English. This will require many hours of active effort every day to achieve. You have to make yourself think in English even when you are not doing an English activity. When you cook food, when you walk along the road, when you eat your dinner, you have to make your brain have its internal conversation in English.
Over time, you will find it easier. The English part of your brain will become better connected to the other sections due to more frequent use. You will naturally think of things in English without having to force yourself. Your English use will because easier and so you will use English more often and thus you get into a self-fulfilling loop of improvement.
Good luckđ