မိမိကိုမိမိ္ အားေပးတတ္လာရင္
ဝမ္းနည္းမႈဆိုတာ မရွိေတာ့ဘူး႕႕႕႕႕႕
ဘယ္သူမွအနားမွာမရွိရင္ေတာင္ငါရ႕ဲ
အနားမွာငါရိွေနေသးတယ္တာပဲဆို
တ့ဲစိတ္န႔ဲမိမိကုိမိမိအားေပးတတ္ေအာင္
ၾကဳိးစားရလိမ့္မယ္.....
မိမိ္ကုိမိမိ အားေပးနွစ္သိမ့္တတ္လာရင္
အထီးက်န္ျခင္းဆိုတာ ရိွေနႏိုင္အုံးမလား။
မိမိကိုမိမိ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲတတ္လာရင္
ပၽက္ဆီးမႈဆိုတာ ၾကာ႐ွည္ခံႏိုင္ပါမလား
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲတတ္လာရင္ဘယ္အရာမွ
ၾကာ႐ွည္မခံႏိုင္ပါဘူး။
တစ္ေယာက္တည္း ေနတတ္လာရင္....
အေဖာ္ဆိုတာ လိုအုန္းမလားတစ္ေယာက္
တည္းေနတတ္ေအာင္လဲႀကိဳးစားရလိမ့္မယ္
အေဖာ္ဆိုတာ မိမိအနားမွာအျမဲထာဝရရိွေန
ႏိုင္တာမဟုတ္ပါဘူး။
္မိမိကုိမိမိ ထိန္းခ်ဳပ္တတ္လာရင္.........
လဲက်မႈဆိုတာလဲ မရွိေတာ့သလို႔အ႐ူံးေပး
ေနာက္ဆုတ္မူဆိုတာလဲရိွေနေတာ့မွာမဟု
တ္ေတာ့ဘူး။
မိမိကိုမိမိသာ အားကိုးတတ္လာရင္......
မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရ႕ဲအကူညီကုိမ
ရယူပဲမိမိကုိမိမိၾကဳိးစား႐ုန္းကန္ရင္းမိမိလို
ရာခရီးပန္းတိုင္ကုိေရာက္နိုင္ပါတယ္။႕႕႕႕