ဆူး႐ူး
ပန္းမခူးရ အစြယ္ျပ၏
ေန ့ညေစာင့္လ် က္သူဆူးခက္။
ဆူးခက္အုပ္လႊမ္း ပြင့္မည့္လမ္းတည့္
ပန္းတို ့မြန္းၾကပ္ မလြတ္လပ္ပါ
ပြင့္ခ် ပ္ဆူးေၾကာင့္ပဲ႔ၾကရ။
ဝတ္မႈန္ဆူးေၾကာင့္ေၾကြၾကရ။
ဝတ္ရည္ဆူးေၾကာင့္ပုပ္ၾကရ။
ပိတုန္းလိပ္ျပာ မလာသာေအာင္
ဆဲကာသရမ္း သူႏႈတ္ၾကမ္းေၾကာင္႔
ပန္းပြင့္တို ့မွာအထီးက် န္။
ပန္းမိတ္ေဆြမ် ားေနာက္လွည့္ျပန္။
ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းပါ သူဆိုပါလည္း
ပြင့္လႊာကိုဖ် က္ ဝတ္မႈံဖ် က္၏
ပ် က္စီးပန္းေတြမ် ားလွျပီ။
ပန္းတို ့မ် က္ရည္မ် ားလွျပီ။
အခက္သားမင့္
ပန္းတို ့ျငိဳ ျငင္ ဆဲဆိုႏွင္လည္း
မဝင္သူ ့နား သူမၾကားေခ်
သြားတို ့ျဖဲကာရယ္ေနျမဲ။
အဖ်က္လုပ္ငန္းလုပ္ေနျမဲ။
ေစာင့္ေရွာက္ပါသည္ဆိုေနျမဲ။
ေမာင္ရဟန္း(သာသနာ့ရင္ခြင္)
စာခ်ဘုန္းႀကီးလုပ္ခဲ့တယ္
ေတာင္ပံမရွိေပမယ့္
ေကာင္းကင္အိပ္မက္ မက္ခြင့္ရလို႔
စာခ်ဘုန္းႀကီးလုပ္ခဲ့တယ္။
ေရတြင္းမွာေနရေပမယ့္
ပင္လယ္အိပ္မက္ မက္ခြင့္ရလု႔ိ
စာခ်ဘုန္းႀကီးလုပ္ခဲ့တယ္။
ပစၥဳပၸန္ေတြ မွိန္ဖ်ေပမယ့္
လင္းလက္အနာဂတ္ ဖန္တီးခြင့္ရလို႔
စာခ်ဘုန္းႀကီးလုပ္ခဲ့တယ္။
ႏႈတ္ခမ္းေတြေျခာက္ေပမယ့္
ႏွလံုးသားေတြစိုေအာင္ ဖန္တီးခြင့္ရလို႔
စာခ်ဘုန္းႀကီးလုပ္ခဲ့တယ္။
နာမည္ေတြ ေသသြားေပမယ့္
ဦးေႏွာက္ေတြရွင္သန္ေအာင္ ဖန္တီးခြင့္ရလုိ႔
စာခ်ဘုန္းႀကီးလုပ္ခဲ့တယ္။
အသိုက္ေတြေနရာမေ႐ြ႕ေပမယ့္
ငွက္ေတြ မိုင္ေထာင္ခ်ီပ်ံေအာင္လုပ္နိုင္လို႔
စာခ်ဘုန္းႀကီးလုပ္ခဲ့တယ္။
အျမစ္ေတြေျခနင္းခံရေပမယ့္
အပြင့္ေတြ ေခါင္းမွာပန္ေအာင္လုပ္နိုင္လို႔
စာခ်ဘုန္းႀကီးလုပ္ခဲ့တယ္။
စာခ်ဘုန္းႀကီးလုပ္ဦးမယ္။
ေမာင္ရဟန္း(သာသနာ႔ရင္ခြင္)