နတ္

ကြၽန္ေတ့ာ္ရဲ႕အသိမိတ္ေဆြ ဘုန္းႀကီးႏွစ္ပါး မိမိဆီကို ဖုန္းဆက္လာခဲ့ပါတယ္ သူတို႔ဒကာ၊ ဒကာမတခ်ဳိ႕နဲ႔ လာမည့္၀ါေခါင္လဆန္းမွစၿပီး က်င္းပမယ့္ေတာင္ျပဳန္းနတ္ပဲြကို လာခ်င္လို႔ပါတဲ့။ အဲဒါ သူတို႔လာတဲ့အခါ မိမိေက်ာင္းမွာတည္း ခိုဖို႔ အကူညီေတာင္းၾကတာပါ။ မိမိလည္း သိပ္သေဘာမေတြ႕ေပမယ့္ မကင္းရာမကင္းေၾကာင္းမို႔ ေရာက္လာခဲ့ရင္ ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းႀကီးကို ေလွ်ာက္ထားၿပီး တတ္နိုင္သေလာက္ ကူညီေပးမယ္လို႔ ျပန္ေျပာၿပီး ဖုန္းခ်လိုက္ပါတယ္။

သူတို႔ေျပာကာမွ ျပကၡဒိန္လွန္ၾကည့္မိေတာ့ ေတာင္ျပဳန္းပဲြက်င္းပဖို႔ အေတာ္ေလးကို နီးကပ္ေနၿပီပဲျဖစ္ပါတယ္။ မိမိစိတ္ ထဲမွာေတာ့ လာျပန္ၿပီ လူ႔ငရဲပဲြႀကီးလို႔ မေက်မခ်မ္းေရရြတ္ခဲ့မိပါေသးတယ္။
တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပင္ ညေရာက္ေတာ့ လူမႈကြန္ရက္ေပၚက စေတးတပ္တခုမွာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶ ဘာသာ၀င္ေတြဆိုသူေတြ ေတာင္ျပဳန္းပဲြေခၚ မိန္းမလ်ာပဲြေတာ္ကို လည္ပတ္သြားလာေနၾကတာျဖစ္သင့္၊ မျဖစ္သင့္ဆိုၿပီး မိမိရဲ႕ မိတ္ေဆြ ဒကာရင္းတခ်ဳိ႕ပါ၀င္ေရာက္ေဆြးေႏြးေနၾကပါတယ္။ သူတို့ေတြ ျငင္းခံုေနၾကရင္းကေန ထံုးစံအတိုင္း မိမိထံကို ေမးျမန္းဖို႔ ေျခဦးလွည့္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ မိမိလည္း ဒီလိုျပႆနာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ေရးရ၊ ေျပာရပါမ်ားေတာ့ အမွန္တကယ္ကို စိတ္ပ်က္ၿငီးေငြ႕ေနပါျပီ။ ဒါေပမဲ့လည္း မိမိဟာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕သားေတာ္တပါးျဖစ္ၿပီး ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္လည္း ျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ ေရွာင္လဲႊဖို႔ မသင့္ေတာ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အနားရိွတဲ့သူေတြ စပ္မယ္မွန္းသိသိနဲ႔ အမုန္းခံကာ က်မ္းဂန္နွင့္အညီ ေရးသားေျဖဆိုလိုက္ပါတယ္။

တစံုတေယာက္ကို သို႔မဟုတ္ အဖဲြ႕အစည္းတခုကို ရိွခိုးျခင္း၊ ကိုးကြယ္ျခင္း၊ ပူေဇာ္ျခင္း၊ အရိုအေသျပဳျခင္းဟာ ဘယ၊ လာဘ၊ ကုလ၊ အာစရိယ၊ နိႆရဏရယ္ဆိုၿပီး ငါးမ်ဳိးရိွပါတယ္။ ဘယ-ဆိုတာ ေၾကာက္ရံြ႕လို႔ ကိုးကြယ္ျခင္း၊ လာဘ-ဆိုတာ လာဘ္ပစၥည္းရခ်င္လို႔ ကိုးကြယ္ျခင္း၊ ကုလ-ဆိုတာ မ်ဳိး႐ိုးအလိုက္ ကိုးကြယ္ျခင္း၊ အာစရိယ-ဆိုတာ ဆရာျဖစ္လို႔ ကိုးကြယ္ျခင္း၊ နိႆရဏ-ဆိုတာ သံသရာက လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ကိုးကြယ္ျခင္းတို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကိုးကြယ္ျခင္း ငါးမ်ဳိးမွာ သံသရာကလြတ္ေျမာက္ဖို႔ ကိုးကြယ္ျခင္းဆိုတာ ရတနာသံုးပါးကို ကိုးကြယ္ျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မြန္ျမတ္တဲ့ ကိုးကြယ္မႈျဖစ္ပါတယ္။ က်န္တဲ့ေလးပါးဟာ ဒီကိုးကြယ္မႈေလာက္ တန္ဖိုးမရိွပါဘူး။

ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြျဖစ္ေနလို႔ နတ္ေတြကို ကိုးကြယ္ခြင့္၊ ပူေဇာ္ခြင့္လံုး၀မရိွဘူးလို႔မဆိုလိုပါဘူး။ သို႔ေသာ္ နတ္ေတြကို ကိုးကြယ္ ပူေဇာ္ပံုနွင့္ ရတနာသံုးပါးကို ကိုးကြယ္ပူေဇာ္ပံုကဲြကဲြျပားျပားသိထားဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ နတ္ေတြကို ပူေဇာ္တာက ေလာကီအက်ဳိးကို အေျခခံၿပီး ရတနာသံုးပါးကို ပူေဇာ္တာက သံသရာက လြတ္ေျမာက္ဖို႔ (နိႆရဏ)ကို အေျခခံပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီနွစ္ခုမွာ ရတနာသံုးပါးကို ပူေဇာ္တာက ပိုၿပီးဂုဏ္ႀကီးပါတယ္။ ဒီလိုမွမဟုတ္ ေလာကီအက်ဳိးကို ေပးႏိုင္တဲ့ နတ္ေတြက ရတနာသံုးပါးထက္ အက်ဳိးေပးပိုတယ္ထင္ခဲ့ရင္ အဲဒီပုဂိၢဳလ္ရဲ႕သႏၲာန္မွာ သာသနာေတာ္ပ်က္စီးသြားၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။

ထင္ရွားတဲ့ ဥပမာျပရရင္ အိႏၵိယႏိုင္ငံေတာ္ဟာ ဗုဒၶဘုရားရွင္ ေမြးဖြားရာ၊ သစၥာေလးပါးသိရိွရာ၊ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ေတာ္မူရာ မဇၩိမေဒသျဖစ္ၿပီး သာသနာ့သမိုင္း အလြန္အမင္းထြန္းေတာက္ခဲ့တဲ့ ေနရာပဲျဖစ္ပါ တယ္။ သို့ေသာ္ ေနာက္ပိုင္းကာလေတြမွာ ယစ္ပူေဇာ္မႈ၀ါဒေတြဟာ တျခားဘာသာေတြမွတဆင့္ ျပန့္ပြားလာခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ထိဆိုး၀ါးသလဲဆိုရင္ ရဟန္းေတာ္မ်ားကိုယ္တိုင္ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္နွင့္အၿပိဳင္ နတ္႐ုပ္မ်ားကို ကိုးကြယ္ပူေဇာ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေလာကီအာ႐ံုကာမဂုဏ္ေတြ ကိုခံစားရင္း နတ္ေတြကိုပူေဇာ္ပသပါက မိမိတို႔ေတာင့္တတဲ့ ခ်မ္းသာျခင္း စည္းစိမ္ေတြ မုခ်ရရိွလိမ့္မယ္ဆိုတဲ့ ၀ါဒဟာ တျဖည္းျဖည္း ျပန္႔ပြားၿပီး လူႀကိဳက္မ်ားလာခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီမွာပဲ လာဘ္လာဘကိုေမွ်ာ္ကိုးတဲ့ အခို့် ရဟန္းေတြဟာ သပိတ္အစား လူဦးေခါင္းခံြမ်ားကိုေဆာင္းၿပီး ဗလိနတ္စာေကၽြးျခင္း၊ အင္းအိုင္၊ မႏၲာန္စီရင္ျခင္း အစရိွတဲ့ မိစၧာဇီ၀အလုပ္ေတြကို ျပဳလုပ္လာၾကပါတယ္။ သာသနာေတာ္ႀကီးအေပၚ နတ္ကိုးကြယ္မႈဆိုတဲ့ အတုအေယာင္ေတြ လႊမ္းမိုးလာတဲ့အခါ သာသနာေတာ္ရဲ႕ မူလဘူတျဖစ္တဲ့ အိႏၵိယႏုိင္ငံႀကီးမွာ ေစာေစာစီးစီးပဲ သာသနာဟာ ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ရပါတယ္။
ယခုလည္း မိမိတို႔ႏိုင္ငံမွာ ၃၇-မင္းေသာ နတ္ေတြကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ေနၾကတယ္လို႔ ေလ့လာသိရိွဖူးပါတယ္။ ဆိုေတာ့ ဒီနတ္မင္းေတြဟာ သူေတာ္ေကာင္းနတ္ေတြလား၊ သူယုတ္မာနတ္ေတြလားဆိုတာ သိဖို့လိုအပ္ပါတယ္။

ဘုရွားရွင္ကေတာ့ သုကမၼကာရီ- ေကာင္းတာကိုလုပ္တယ္။ သုဘာသိတဘာသီ- ေကာင္းတဲ့စကားကိုေျပာတယ္။ သုစိႏၲိတစိႏၲီ- ေကာင္းတဲ့အႀကံကို ႀကံတယ္။ အဲဒီလကၡဏာ သံုးပါးနွင့္ျပည့္စံုရင္ သူေတာ္ေကာင္းနတ္ေတြ ျဖစ္တယ္လို႔ ေဟာၾကားထားပါတယ္။ ဒီေတာ့ မိမိတို႔ႏိုင္ငံမွာ ကိုးကြယ္ ပူေဇာ္ပသေနၾကတဲ့ နတ္ေတြကို ဒီအဂၤါရပ္ေတြနဲ႔ ညိႇၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အမွန္တကယ္ေတာ့ ဒီ ၃၇-မင္းေသာ နတ္ေတြဟာ ၀ိနိပါတိက အသုရာလို႔ေခၚတဲ့ နတ္ေသး၊ နတ္မႊား၊ နတ္အငယ္စားေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ မ်ဳိး႐ိုးအားျဖင့္ စတုမဟာရာဇ္နတ္မ်ဳိးျဖစ္ေပမယ့္ ဘုမၼႆိတ ၀ိနိပါတိက နတ္ျဖစ္လို႔ လူ႔ေလာကမွာ အမိႈက္ေကာက္သမားဟာ လူျဖစ္ေသာ္လည္း လူ႔ေအာက္တန္းစားျဖစ္ရသလို၊ နတ္ေလာကမွာလည္း သူတို႔ဟာ နတ္ေအာက္တန္းစား၊ နတ္ေသး၊ နတ္မႊားေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုနတ္ေတြကို ကိုးကြယ္ ပူေဇာ္ျခင္းဟာ ေကာင္းက်ဳိးရဖို႔ထက္၊ ဆိုးက်ဳိးရရိွဖို႔က ပိုၿပီးအေလးသာပါတယ္။

သူတို႔မွာ ဘာမွ်ႀကီးႀကီးမားမား ဘုန္းတန္ခိုးမရိွၾကပါဘူး။
ယေန႔ေခတ္မွာ ေတာင္ျပဳန္းရိွ ဒီလိုနတ္ေအာက္တန္းစားေတြရဲ႕ ပဲြေတာ္ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး စီးပြားရွာေနတဲ့ နတ္ကေတာ္ေတြ ဒုနဲ့ေဒးရိွ ၾကပါတယ္။ အစစ္အမွန္ နတ္ကေတာ္ေတြ၊ နတ္ထိန္းေတြလည္း သီလကၡာန္ပါဠိေတာ္ ျဗဟၼဇာလသုတ္၊ မဟာသီလအခန္းမွာ အာဒါသပဥွာ၊ ကုမာရိကပဥႇာ၊ ေဒ၀ပဥႇာဆိုတဲ့ အတတ္ပညာမ်ဳိးကို ဘုရားရွင္က ေဟာၾကားထားတာရိွလို႔ရိွမည္မွာ မလဲြပါဘူး။ သို့ေသာ္ တကယ္နတ္သြင္းနတ္ ေခၚနိုင္တဲ့ ပညာရွင္ေတြက အလြန္နည္းပါးပါတယ္။ လူေတြကို လွည့္ျဖားၿပီး စီးပြားရွာေနတဲ့ နတ္ကေတာ္ေတြ၊ နတ္ထိန္းေတြသာ မိႈလိုေပါက္ေနၾကတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္က နတ္ကေတာ္ေတြေသရင္ ၿပိတၱာျဖစ္ တတ္ေၾကာင္း ေဟာၾကားခဲ့ဖူးပါတယ္။

ေနာက္တခါ ေတာင္ျပဳန္းနတ္ပဲြကို သြားေရာက္ၾကတဲ့ လူအမ်ားစုဟာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာစစ္စစ္ကို က်င့္သံုး ေနထိုင္ၾကတဲ့သူေတြပါလို႔ ေၾကြးေၾကာ္ထားတဲ့ သူေတြပဲျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာ သာ၀င္တိုင္းဟာ ငါးပါးသီလကို ခါး၀တ္ပုဆိုးလို ၿမဲၿမံစြာေစာင့္ထိန္းရမွာ အားလံုးအသိပဲ ျဖစ္ပါ တယ္။ ဒီငါးပါးသီလရဲ႕ ေခါင္ခ်ဳပ္ျဖစ္တဲ့ သုရာေမရာယကံလို႔ေခၚတဲ့ ေသရည္အရက္ေသာက္စားမူးယစ္ျခင္းကို ၃၇-မင္းေသာ နတ္မ်ားနွင့္တကြ မိမိတို႔ပါ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးခ်ဳိးေဖာက္ဖ်က္ဆီးေနၾကတာဟာ ပါးစပ္က ဘုရားဘုရားတၿပီး လက္က ကားယားကားယားလုပ္ေနတာနဲ႔ အတူတူပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

လူမႈေရးရႈေထာင့္က ၾကည့္မယ္ဆိုျပန္ ကလည္း ေတာင္ျပဳန္းနတ္ပဲြမွာ နတ္ကနားတပဲြေပးဖို႔က ၁၀ သိန္း ၁၅ သိန္း၀န္းက်င္မွာရိွပါတယ္။ ဒါေတာင္သိန္းရာခ်ီကုန္တဲ့ အထက္တန္းစားပဲြေတြ မပါေသးပါဘူး။ ဒီေလာက္မ်ားတဲ့ ေငြပမာဏကို တရက္ နွစ္ရက္အတြင္းမွာ ျဖဳန္းပစ္လိုက္ၾကတာဟာ အင္မတန္႐ူးမိုက္ရာက်ပါတယ္။ ဒီလိုေနရာမွာ အကုသိုလ္အျဖစ္ခံၿပီး ေငြကုန္ခံမည့္အစား ပရဟိတလုပ္ငန္းေတြ၊ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့သူေတြ၊ ေဆး႐ံုေဆးခန္းေတြမွာ အသံုးျပဳလိုက္ရင္ ကုသိုလ္လည္းရ စိတ္ၾကည္ႏူးမႈေတြလည္း အတိုင္းမသိရရိွၾကမွာ မလဲြပါဘူး။

တဖက္မွာလည္း လူပုဂၢိဳလ္ေတြေတာင္ မသြားသင့္၊ မသြားအပ္တဲ့ ေနရာကို အခ်ဳိ႕ေသာ ရွင္ရဟန္းေတြက အရွက္သိကၡာမဲ့စြာ သြားေရာက္လည္ပတ္ေနတာကို တိုင္းသိျပည္သိ မ်က္၀ါးထင္ထင္ေတြ႕ျမင္ေနရပါတယ္။ အခ်ဳိ႕ရွင္ရဟန္းေတြဆိုရင္ လိုင္စင္မဲ့ကားေတြ မွာ သာသနာ့အလံကို တလူလူလႊင့္ထူျပီး မိန္းမေတြ၊ မိန္းလ်ာေတြ တ႐ုန္း႐ုန္းနဲ႔ ေတာင္ျပဳန္းနတ္ပဲြကို ၀င္ႏႊဲေနၾကပါတယ္။ အမွန္တကယ္ေတာ့ ရွင္ရဟန္းဆိုတာ ဒီလိုရွက္ဖြယ္လိလိ ပဲြမို်းမဆိုထားဘိ သာမန္ဇာတ္ပဲြ၊ အၿငိမ့္ပဲြမ်ားကိုေတာင္ မၾကည့္ရႈရပါဘူး။ တကယ္လို႔ ၾကည့္႐ႈခဲ့မယ္ဆိုရင္ အျပစ္သင့္ပါတယ္။

ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟတရားေတြနဲ႔ ျပည့္နွက္ေနတဲ့ လူပုဂၢိဳလ္ေတြကို သံသရာက လြတ္ေျမာက္နည္း ေဟာၾကားေျပာျပေပးရမည့္ ရွင္ရဟန္းမ်ား ကိုယ္တိုင္က သီလမစင္ၾကယ္ဘူးဆိုရင္ တပည့္ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားအတြက္ ဆိုဖြယ္မရိွေတာ့ပါဘူး။
သာသနာေတာ္ႀကီးကို မ်က္နွာမငယ္ေစခ်င္ဘူး၊ ဂုဏ္မညိႇဳႏြမ္းေစလိုဘူးဆိုရင္ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ျဖစ္တဲ့ မိမိတို႔ကစၿပီး သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္စြာနဲ႔ အမ်ားကဲ့ရဲ႕မည့္ အျပဳအမူေတြကို ေရွာင္ၾကဥ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုမွမဟုတ္ လူတကာနဲ႔ေရာေထြးၿပီး သူေတာ္ေကာင္းလူ၀တ္ေၾကာင္ေတြေတာင္ မျပဳလုပ္တဲ့ ရွက္ဖြယ္လိလိ အလုပ္ေတြကို လုပ္ကိုင္ ေနမယ္ဆိုရင္ သာသနာ့၀န္ထမ္း ရွင္ရဟန္းဆိုတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္နဲ႔ မထိုက္တန္ မအပ္စပ္ပါဘူး။ သာသနာ့၀န္ကိုမထမ္းဘဲ မိမိတို႔ရဲ႕ မေကာင္းတဲ့၀န္ကို သာသနာႀကီးက ျပန္ထမ္းေနရသလို ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။

ကိုယ္တည္း ဟူေသာအေၾကာင္းေၾကာင့္ ရွင္ရဟန္းေကာင္းတို႔၏ ဂုဏ္၊ သာသနာ ေတာ္ႀကီး၏ဂုဏ္ကို မညစ္ႏြမ္းေစသင့္ပါဘူး။
နိဂံုးခု်ပ္ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အခ်ဳိ႕ေသာရွင္ရဟန္းမ်ားအပါအ၀င္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာကို သက္၀င္ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ၾကတဲ့ မည္သူမဆို သာသနာေတာ္ႀကီးအသက္ရွည္ေစဖို႔၊ ဂုဏ္သတင္းေမႊးျပန္႔ဖို႔ဆို မိမိတို့ အားလံုးမွာ တာ၀န္ရိွတယ္ဆိုတာ အၿမဲတမ္းေအာက္ေမ့ဆင္ျခင္ၾကဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ မၾကာမီက်ေရာက္လာေတာ့မည္ျဖစ္တဲ့ ေတာင္ျပဳန္းနတ္ပဲြေခၚ မိန္းမလ်ာပဲြကို သြားသင့္၊ မသြားသင့္ဆိုတာ မိမိခ်ျပခဲ့တဲ့အေပၚက အခ်က္အလက္ေတြနဲ့ တိုက္ၾကည့္ၿပီး မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ပဲ ဆံုးျဖတ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေရွ႕ဆက္ၿပီးလည္း ေတာင္ျပဳန္းနတ္ပဲြလိုမ်ဳိး အခ်ိန္ကုန္၊ ေငြကုန္ၿပီး အကုသိုလ္ေတြ တစ္ေထာႀကီးရမယ့္၊ ဗုဒၶ၀ါဒႏွင့္ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္တဲ့ ဒီလိုနတ္မ်ား ပူေဇာ္ပသပဲြမ်ဳိးကို ေရွာင္ၾကဥ္နိုင္ၾကၿပီး မိမိတို႔၏ အမ်ဳိးဘာသာ၊ သာသနာအက်ဳိးကို ဆတက္ထမ္းပိုးတိုးတက္စည္ကားေအာင္ ျပဳလုပ္နိုင္ၾကပါေစေၾကာင္း တိုက္တြန္းႏိုးေဆာ္ပါသည္။