Mint smell flooded her nose.
She had forgotten his form,but not his eyes.
Every time that this was happening,she knew that he was thinking about her.
Two separated minds by thousands of kilometers were in a common path whenever this scent was spreading in the atmosphere. Twenty years ago, when she was still a student of Fine Arts, he had painted him.
For the uniqueness of her work,she had pulverized mint leaves and had passed through his eyes the mixture. She had gifted him the painting since he would travel without return.
An incomplete mutual love, deeply rooted within them with a magic scent of mint.
Their destiny had carved their unexpectedly intense passionate meeting, as their quick and violent separation.
Only a painting kept this in life as time was fading the memories.
Μυρωδιά μέντας πλημμύρισε την όσφρηση της.
Μπορεί να είχε ξεχάσει τη μορφή του, μα όχι τα μάτια του.
Κάθε φορά που συνέβαινε αυτό γνώριζε πως εκείνος την σκεφτότανε.
Δύο υπάρξεις χωρισμένες απο τόσα χιλιάδες χιλιόμετρα, έρχονταν σε κοινή πορεία κάθε φορά που αυτή η μυρωδιά απλωνόταν στην ατμόσφαιρα.
Πριν είκοσι χρόνια, όταν ήταν ακόμα φοιτήτρια στη σχολή καλών τεχνών τον είχε ζωγραφίσει.
Για τη μοναδικότητα του έργου της είχε πολτοποιησει φύλλα μέντας και είχε περάσει τα μάτια του με το μείγμα. Του είχε χαρίσει τον πίνακα της αφού εκείνος θα ταξίδευε χωρίς επιστροφή.
Ένας ανολοκλήρωτος αμοιβαίος έρωτας βαθειά ριζωμένος μέσα τους, κυκλωμενος από άρωμα μέντας.
Το πεπρωμένο τους είχε χαράξει την απρόσμενη έντονα παθιασμένη γνωριμια τους, όπως τον γρήγορο και βίαιο αποχωρισμό τους.
Ένας πίνακας μονάχα κρατούσε όλο αυτό στη ζωή καθώς ο χρόνος ξεθώριαζε τις αναμνήσεις.
Image sourse :
www.ino.net
https://goo.gl/images/0yTvj3
Hope you enjoy it
Follow me at 