Kilit vurdum yüreğimin kapılarına. Yarım bıraktım gülüşleri tamamlanmak üzere. Kaçırmadım hiçbir yağmuru ve hep yanımdaki bir kişilik boşluğu hesaplayarak açtım şemsiyemi.Yatağımda ki diğer yastığı hiç kaldırmadım ve duvara olan tarafı sıcak kalsın diyeydi çift kişilik yorganım.Benimkinin yanında asılıydı pembe bornoz ve hep bir tabak fazlaydı sofram, bir kaşık fazlaydı çorbam, bir nefese daha muhtaç odam.İnmedi duvardan fotoğrafımız.Film izlerken dayandığın yastık ve ayaklarını uzattığın masa kımıldamadı yerinden.Sigara külü düşürdüğün halıya,çatlattığın çay bardağına gözüm gibi bakıyorum, saklıyorum. Belki bir gün gelirsin diye, hala bekliyorum.
