Ależ dziś udał mi się spacer z psem! Warunki pogodowe (przedburzowe, ale pewnie jak zwykle pójdzie bokiem) wyjątkowo sprzyjały aktywności owadów. A gdzie najlepiej spędzić sobotnie popołudnie, jeśli nie na jakiejś miłej roślinie pyłko- i nektarodajnej. No i tak jak w zeszłym roku jesień zaczęła się mimozami czyli kwitnieniem nawłoci 2 sierpnia, tak w tym roku nastąpiło to pięć dni wcześniej, jeszcze w lipcu.
Jednym z dzisiejszych owadzich modeli jest mucha zielona (Lucilia sericata).
Photo: 
Imago wygląda pięknie i podjadając sobie pyłek z kwiatów prezentuje najbardziej "elegancki" aspekt swej biologii. Muchy zielone jeżeli w ogóle wybierają kwiaty, to zwykle takie w kolorze żółtym lub takie, których zapach przypomina zapach padliny. Pyłek konsumują często samice, które potrzebują kalorycznego pokarmu przed złożeniem jaj.
No i tu właściwie kończy się przyjemne, a zaczyna turpizm - dokładnie to, o czym pisał Charles Baudelaire.
Imagines poza pyłkiem podjadają również odchody i padlinę, dlatego mogą przenosić (również na człowieka) bakterie, cysty pierwotniaków czy jaja robaków takich jak glista ludzka. Mają ssąco-liżący aparat gębowy.
Jaja są składane w martwe tkanki roślinne, świeżą padlinę i do ran żywych gospodarzy (samice instynktownie poszukują ciepłych tkanek, aby zapewnić jajom prawidłowy rozwój). Larwy się wykluwają i żerują. Jeśli na kimś, to ten ktoś ma muszycę - tak nazywa się jednostka chorobowa. Muszycę leczy się poprzez chirurgiczne usunięcie larw.
Ale załóżmy spokojniejszy scenariusz. Na przykład złożenie jaj w ciepłym jeszcze truchełku jakiegoś niewielkiego ssaka. Larwy podjedzą i urosną. W trzecim stadium larwalnym opuszczają pierwotne siedlisko i wędrują do miękkiej gleby, gdzie się przepoczwarzają. Stadium larwalne trwa od 4 do 10 dni, stadium poczwarki 6-14 dni. Dorosłe są gotowe do składania jaj po około 2 tygodniach od przepoczwarzenia. Jak łatwo skalkulować cykl jest stosunkowo krótki, więc pokoleń w roku jest 4 i więcej. Formą zimującą jest poczwarka - gdy gleba robi się chłodna, poczwarki "wiedzą", że nie czas na osiąganie postaci imago, trzeba czekać do wiosny, kiedy gleba znów zrobi się ciepła.
Photo:
Wygląd imagines. Wielkie brązowe oczy, metalicznie ubarwione ciało, przezroczyste skrzydła z ciemnym użyłkowaniem. Charakterystyczne szczecinki na tyłowiu i odwłoku. Mucha zielona należy do rodziny plujkowatych (Calliphoridae).
Zdjęcia udostępniam na licencji Creative Commons - uznanie autorstwa, na tych samych warunkach.
Mucha zielona (Lucilia sericata), Twardogóra, Dolny Śląsk, Polska, 29 lipca 2023
Common green bottle fly (Lucilia sericata), Twardogóra, Lower Silesia, Poland, taken 29 July 2023
Camera: Lumix DMC-FZ1000
Pierwotnie opublikowano na Lectorium. Blog na Hive napędzany przez dBlog.
