#ပရိနိဗၺာန္စံခါနီး__အဆုံးအမေတာ္
ျမတ္စြာဘုရားသခင္သည္ ကုသိနာရံုျမိဳ႕
မလႅာမင္းတို႔၏ အင္ႀကင္းဥယဥ္ေတာ္၌ ပရိနိဗၺာန္
ဝင္စံေတာ္မူလတၲံ႕ေသာ ေညာင္ေစာင္းေတာ္ျမတ္
ဝယ္ ေနာက္ဆုံးေလ်ာင္းျခင္းျဖင့္ ေလ်ာင္းစက္
စံေနေတာ္မူစဥ္တြင္ တေသာင္းေသာစႀကာဝဠာ
အတြင္း၌ ေနရာလပ္မရွိေအာင္ အႏွံ႕အျပည့္တည္
ေနကုန္လ်က္ ျမတ္စြာဘုရားကို ေနာက္ဆုံးဖူးေျမာ္
ျခင္းျဖင့္ ဖူးေမ်ွာ္ကန္ေတာ႔ ႀကကုန္၏ ။ ပန္းနံ႕သာ
မ်ိဳးစုံ , တူရိယာမ်ိဳးစုံတို႔ျဖင့္ ပူေဇာ္ႀကကုန္၏ ၊ ထိုပူ
ေဇာ္မႈမ်ားကို ဤသို႔မိန္႔ေတာ္မူေလ၏ ။
န ေခါ အာနႏၵ ဧတၲာဝတာ တထာဂေတာ
သကၠေတာ ဝါ ေဟာတိ ဂရုကေတာ ဝါ မာနိေတာ
ဝါ ပုဇိေတာ ဝါ အပစိေတာဝါ ၊ ေယာ ေခါ အာန-
ႏၵ ဘိကၡဳ ဝါ ဘိကၡဴနီ ဝါ ဥပသေကာ ဝါ ဥပသိ-
ကာ ဝါ ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပေႏၷာ ဝိဟရတိ သာမိစိပၸဋိ-
ပေႏၷာ အႏုဓမၼစာရီ ၊ ေသာ တထာဂတံ သကၠေရာ
တိ ၊ ဂရံု ကေရာတိ ၊ မာေနတိ ၊ ပူေဇတိ ၊ အပစိယ
တိ ပရမာယ ပူဇာယ ။ တသၼာ တိဟာနႏၵ ဓမၼာႏု-
ဓမၼပဋိပႏၷာ ဝိဟရိသာမ သာမိစိပၸဋိပႏၷာ အႏုဓမၼာ-
စာရိေနာတိ ၊ ဧဝဥွိ ေဝါ အာနႏၵ သိကိၡတဗၺံ ။
( ဒီ ၂ - ၁၁၄ )
#ျမန္မာျပန္ ။ ။ အို အာနႏၵာ ! ပန္းနံ႕သာ ,
တူရိယာ စေသာပူေဇာ္ဘြယ္
မ်ိဴးစုံတို႔ျဖင့္ ပူေဇာ္ျခင္းဟူေသာ ဤမ်ွေလာက္ျဖင့္
လူ နတ္တို႔သည္ ငါဘုရားကို အရိုအေသျပဳအပ္
သည္ မမည္ေသး ၊ အေလးျပဳအပ္ , ျမတ္ႏိုးအပ္ ,
ပူေဇာ္အပ္ , ပ - သအပ္သည္ မမည္ေသး ။
အို အာနႏၵာ ! ရဟန္းေယာက်ၤားျဖစ္ေစ, ရဟန္းမိန္း
မျဖစ္ေစ , ဥပသကာျဖစ္ေစ , ဥပသိကာမျဖစ္ေစ အ
ႀကင္တစုံတေယာက္ေသာသူသည္ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္
ႏွင့္ေလ်ာ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္လ်က္ေန၏ ၊ ထို
သို႔ေသာသူသည္ ငါဘုရားကို ရိုေသသည္မည္၏ ၊
အေလးျပဳသည္မည္၏ ၊ ျမတ္ႏိုးသည္မည္၏ ၊ အ
ျမတ္ဆုံးပူေဇာ္ျခင္းျဖင့္ ပူေဇာ္သည္ မည္၏ ၊ ပ-သ
သည္မည္၏ ။ အို အာနႏၵာ ! သို႔ျဖစ္၍ " မဂ္ဖိုလ္
နိဗၺာန္ႏွင့္ ေလ်ာ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္ကုန္လ်က္
ငါတို႔ ေနထိုင္မည္ " ဟု သင္တို႔ သည္လိုအား
ထုတ္ရမည္ အာနႏၵာ ! ။
ျမတ္စြာဘုရားကို ဖူးေမ်ွာ္ကန္ေတာ႔ျခင္း ,
ပန္းနံ႕သာစသည္ျဖင့္ ပူေဇာ္ျခင္းမ်ားသည္ ကုသိုလ္
တရားခ်ည္းျဖစ္၍ အရိယာတို႔၏ ထြက္ေျမာက္
ေႀကာင္းပင္ျဖစ္၏ ။ သို႔ျဖစ္ပါလ်က္ ထိုသို႔ေသာ ဖူး
ေမ်ွာ္ကန္ေတာ႔ျခင္း , ပူေဇာ္ျခင္းမ်ွျဖင့္ ဘုရားကိုပူ
ေဇာ္သည္ မမည္ေသးဟု မိန္႔ေတာ္မူရာဝယ္ ဘု
ရားသခင္၏ ျမင့္ျမတ္ေသာ အလိုေတာ္ကို အ႒-
ကထာ၌ ဤသို႔ဖြင့္ျပ၏ ။ ကပၸါေပါင္း ေလးအ-
သေခ်ၤႏွင့္ , တသိန္းကာလပတ္လုံး ပါရမီ , စရိယ,
စာဂ တို႔ကို အလြန္ခဲယဥ္းျငိဳျငင္စြာ ျဖည့္က်င့္၍
ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူရျခင္းသည္ နတ္လူတို႔အား မဂ္
ဖိုလ္ကို လက္ငင္းရေစရန္ အလို႔ငွါသာျဖစ္၏ ။
ပန္းနံ႕သာစသည္ျဖင့္ ပူေဇာ္ခံရန္အလို႔ငွါ ရည္ရြယ္
ေတာ္မူသည္ မဟုတ္ေခ် ။ ထိုသို႔ေသာ ပူေဇာ္မႈမ်ွ
ျဖင့္ ဧရာမကုသိုလ္ႀကီးကို ျပဳရေပျပီဟု ေရာင့္ရဲ
အားရျပီးလ်ွင္ ျမတ္သည္ထက္ျမတ္ေသာ သီလ ,
သမထ ,ဝိပႆနာ ကုသိုလ္ဟူေသာ နိယ်ာနတို႔
ကို အာူမထုတ္ဘဲေနလ်ွင္ ယခုဘဝ၌ မဂ္ ဖိုလ္
နိဗၺာန္ကို မရႏိုင္သည္သာတည္း ၊ ဝဋ္ဆင္းရဲမွ မ
လြတ္ေျမာက္ႏိုင္သည္သာတည္း ။ သည္မ်ွသာမက
ေသး ထိုသို႔ေသာ ပူေဇာ္ျခင္းသည္ ဘုရားသာသ
နာေတာ္ကို တေန႔မ်ွ , ယာဂုတႀကိမ္ေသာက္မ်ွပင္
တည္တံ႔ေစႏိုင္သည္ မဟုတ္ေခ် ။ ႀကီးစြာေသာ
ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးတေထာင္ , ေစတီႀကီးတေထာင္
တို႔ကို ေဆာက္လုပ္တည္ထားေစကာမူ ဒါယကာ
အား ႀကီးမားေသာအက်ိဳးကို ေပးႏိုင္ေသာ ကု
သိုလျဖစ္္ရံုမ်ွသာတည္း ၊ သာသနာေတာ္ကို တည္
တံ႕ေစႏိုင္ေသာ ပူေဇာ္မႈကားမဟုတ္ေသး ။ သီလ ,
သမထ , ဝိပႆနာ ဟူေသာပဋိပတ္ကို က်င့္ျခင္း
သည္သာလ်ွင္ ဘုရားႏွင့္ ထိုက္တန္ သင့္ေလ်ာ္
ေသာ ပူေဇာ္ျခင္းနည္၏ ။ သာသနာေတာ္ကိုလဲ
ရွည္ျမင့္စြာ တည္တံ႕ေစႏိုင္၏ ။ ထို႔ေႀကာင့္ အက်င့္
ျဖင့္ ပူေဇာ္ျခင္းကိုသာလ်ွင္ အေလးအျမတ္ျပဳေစ
လို၍ အထက္ပါမိန္႔ခြန္းေတာ္ကို မိန္႔ေတာ္မူေလ
သည္ ။ ဤသည္ကား အ႒ကထာ၌ ဆိုလိုေသာအ
ဓိပၸါယ္တည္း ။ ( အတိအက်ျပန္ဆိုခ်က္ကားမ
ဟုတ္ ) မူလပဏၰာသ ဓမၼဒါယာဒသုတ္၌လဲ
ေအာက္ပါအတိုင္း ဆုံးမေတာ္မူ၏ ။
ဓမၼဒါယာဒါ ေမ ဘိကၡေဝ ဘဝထ ၊ မာ
အာမိသဒါယာဒါ ၊ အတၳိ ေမ တုေမွသု အႏုကမၸာ
" ကိႏၲိ ေမ သာဝကာ ဓမၼဒါယာဒါ ဘေဝယ်ဳံ ၊
ေနာ အာမိသဒါယာဒါ " တိ ။ ( မ ၁-၁၅ )
#ျမန္မာျပန္ ။ ။ အို ရဟန္းတို႔ ! သင္တို႔
သည္ ငါဘုရား၏ ျမတ္
ေသာ တရားအေမြကို ခံယူသူတို႔ ျဖစ္ႀကပါေလာ႔ ,
ညံ႕ေသာ အာမိသ အေမြကို ခံယူသူတို႔ မျဖစ္ႀက
ပါလင့္ ။ " ငါ ဘုရား၏ တပည့္တို႔သည္ ဘယ္လို
နည္းျဖင့္ တရားအေမြခံ ျဖစ္ႀကပါမည္နည္း ၊ အာ
မိသ အေမြခံမျဖစ္ႀကပါမည္နည္း " ဟု သင္တို႔အ
ေပၚ၌ ငါ ဘုရား၏ သည္လိုသနားေတာ္မူျခင္းျဖစ္
ေနပါသည္ ရဟန္းတို႔ ! ။
ဆ႒သဂၤ ီတိပုစၧက အဂၢမဟာပ႑ိတ ႏိုင္ငံေတာ္
ႀသဝါဒစရိယ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မဟာစည္ဆရာ
ေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ဝိပႆနာရႈနည္းက်မ္း
( ပထမတြဲ ႏွာ - ၁၃၉,၁၄၀,၁၄၁,၁၄၂ ) တို႔မွ
ထုတ္ယူပူေဇာ္ပါသည္
@bokaung