တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ေတာ႔ ခရီးက မူလ အစ ေနရာကေန ေ၀းသထက္ေ၀းလာပါျပီ ခရီးေပါက္လို႔လာျပီဟု ေျပာလွ်င္လည္း ရပါသည္။ ခရီးအဆံုးဟု သက္မွတ္ခ်က္ မထားနုိင္ေသးေတာ႔ ပန္းတိုင္သည္လည္း ဘယ္ဆီေနမွန္းမသိေသးပါဘူး ခရီးရဲ႕ အစကိုေတာ႔ ေက်ာ္လြန္လာခဲ႔ျပီ ဘယ္အထိ ေလွ်ာက္မွာလဲ ဒါကေတာ႔ အခုထိ အေျဖမရွိေသးပါဘူး ဘယ္အထိသြားလို႔ရမွာလဲနဲ႔ ဘယ္အထိ ေရာက္မွာလဲ ဆိုတာက ကိုယ္တုိင္လည္း ဇေ၀ဇ၀ါ ျဖစ္ေနပါတယ္ ဒါေၾကာင္႔ အဆံုးမသိေသးတဲ႔ ခရီးေပါ႔ အဲ႔ဒီ အဆံုး မသိေသးတဲ႔ ပန္းတုိင္နဲ႔ေတာ႔ တျဖည္းျဖည္း နီးလာတယ္လို႔ ဆိုလွ်င္လည္း ရပါတယ္
ယခုခ်ိန္ထိ ဒီလမ္းေပၚမွာ ရွိေနေသးတဲ႔ ကိုယ္႔ကို ကိုယ္လည္း နဲနဲေတာ႔ ဂုဏ္ယူခ်င္မိျပန္ပါတယ္ ဒီေလာက္ထိ စိတ္ရွည္တက္တဲ႔ ကိုယ္ပါလားလို႔ မိမိကိုယ္ကို အသိအမွတ္ျပဳ မိတဲ႔အထိပါဘဲ ဘယ္တုန္းကမွ ဒီေလာက္ထိ စိတ္ရွည္ တက္တဲ႔သူ သည္းခံတက္တဲ႔သူ ေစာင္႔စားတက္တဲ႔သူလို႔ မထင္မိခဲ႔ပါ။ ယခုေတာ႔ ထိုအရာေတြ ကိုယ္႔မွာ အမွန္တကယ္ ရွိလို႔ေနသည္ဘဲ
တစ္ခါတစ္ရံေတာ႔လည္း ရွက္ ရြံ႔အားငယ္ စိတ္အခ်ိဳ႕ ၀င္လာမိတာပါဘဲ ကိုယ္ေလွ်ာက္တဲ႔လမ္း ကိုယ္သံသယ ျဖစ္ေနမိတက္တယ္ ဟုတ္ေကာ ဟုတ္ပါ႔မလား ငါလုပ္ေနတာက တစ္ခုခု ျဖစ္မလာရင္ေတာ႔ ေသျပီ ဆံုးရွံုးရမွာေတြက မ်ားတယ္ ေငြေၾကးတစ္ခုတည္းမဟုတ္ အဲ႔ဒီလို အေတြးဆိုးေတြ ၀င္လာရင္ ေတာ္ေတာ္ ခံစားရခက္ပါတယ္
ဘာေျပာေျပာ ဒီအထိေရာက္လာမွေတာ႔ ေပါက္တဲ႔နဖူး မထူးျပီဟု စိတ္ကို ဒုန္းဒုန္း ခ်ေနနိုင္ပါေလျပီ ခရီးအဆံုး မသိလည္း အဆံုးထိေတာ႔ ေလွ်ာက္ေတာ႔မည္။ ဘယ္လိုေလွ်ာက္သနည္း ေျဖးေျဖးနဲ႔မွန္မွန္ ေလွ်ာက္လို႔ေနပါတယ္ ေျဖးေျဖးနဲ႔ မွန္မွန္သြားတာက ျမန္ျမန္သြားေနသကဲ႔သို႔နွယ္ ခရီးတြင္ပါေလသည္။ဘယ္အထိေရာက္မွာလဲဆိုတာေတာ႔ ေလ႔လာ စူးစမ္းဆဲပါဘဲ
Author : 
Posted from my blog with SteemPress : http://www.steemhosting.com/bobokyaw/%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%80%ac%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%a1%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9/