Türkçe bölüm için lütfen buraya tıklayın.
Hello everyone!!!
I hope you are well or are trying to be well. I recently found myself in a village, Phulera, yes, you heard me right! Thanks to the Panchayat series, I feel like I am on a journey in a small village in Bharat, among warm people, where I laugh and feel sad at the same time. When we started watching the series, especially in the first episodes, I thought, ‘How long will this last?’ but now, while watching the 3rd season, I say, ‘I wish it would never end!’ Panchayat is such a series that you can watch all three seasons in one day. It is so flowing and sincere that the episodes chase each other and you find yourself on the streets of Phulera without even realising it.
I even asked Nabi to continue a few times, despite the fact that I was very sleepy and even though I want to continue, I don't want to watch it without Nabi.
Panchayat is a Hindi TV series that aired on Prime Video in 2020. You may have noticed that I have recently shown a tendency towards this genre. Deepak Kumar Mishra is in the director's chair and the screenplay is by Chandan Kumar. The series opens with Abhishek Tripathi (Jitendra Kumar), overwhelmed by the stress of city life, starting a job as a panchayat (village council) secretary in a village. Abhishek is actually an engineer and has big dreams. However, the difficulties he faces in finding a job drag him to a small village like Phulera. At first, he finds it difficult to adapt to this situation, but over time, the warmth of the village and the sincerity of the people envelop him.
The greatest strength of the series is the realism of the characters and the sincerity of the story. Phulera village is almost like a character. Everyone in the village has their own story and these stories are woven together so well that it is impossible not to feel yourself among these people while watching. Besides Abhishek, characters like Manju Devi (Neena Gupta), the head of the village, and her husband Brij Bhushan Dubey (Raghubir Yadav) form the heart of the series. Brij Bhushan, especially for me, is my favourite character of the show. His wisdom, humour and devotion to village life make the audience smile in every scene.
Panchayat is a series that makes you both laugh and sad while watching. Especially the finale of the second season brought a sadness to my heart. In those scenes, I realised that the series is not only a comedy, but also reflects human relationships and the harsh realities of life very well. Abhishek's time in the village was not only a job, but also a life experience. The bonds he formed with the people in the village changed his outlook on life and this change was reflected on us as viewers.
The series' comedy moments are also very successful. Especially characters like Vikas (Chandan Roy) and Prahlad (Faisal Malik) made me laugh in every episode. Vikas' naive and pure-heartedness and Prahlad's endeavour to find a solution in every situation increased my loyalty to the characters. In addition, small details and dialogues in the village increase the realism of the series. For example, power cuts in the village, water problems and the solutions people develop against these problems make you feel yourself in this world while watching.
Panchayat's music also contributes greatly to the magic of the series. Especially the opening music reflects the peace and simplicity of village life. The music touches the soul of the story so beautifully that you suddenly find yourself walking the streets of Phulera while switching between episodes. The music of the series is not just a background, but also a part of the story. I also love singing along to the credits with my crow-like voice. Sorry not sorry Nabi.
If you haven't watched Panchayat yet, I highly recommend you to add it to your list. This series is not only a comedy but also a story of life. It reflects the warmth of village life, the depth of human relationships and the small details of life in a very beautiful way. Panchayat makes you laugh, makes you sad and makes you think about your own life while watching it.
Especially the finale of the second season was an unforgettable moment for me. In those scenes, I realised that the show is not just a means of entertainment, but also tells a story that touches the human soul. Abhishek's time in the village was not just a job, but also a life experience. The bonds he formed with the people in the village changed his perspective on life and this change was reflected on us as viewers.
Panchayat is not just a series, but also an experience. When you step into Phulera village, you will find yourself among warm people, in a peaceful and friendly world. While watching the series, you will both laugh and feel sad, but most importantly, you will learn something about your own life. Panchayat is a series that leaves a mark and is definitely a production that everyone should watch.
That's all from me for today. I hope you will add Panchayat to your watch list. Take care of yourself, stay with health and love and please remember that;
You are the only one of you.
Herkese merhabaaaa!!!
Umarım iyisinizdir ya da iyi olmaya çalışıyorsunuzdur. Ben şu sıralar kendimi bir köyde, Phulera’da buldum. Evet, yanlış duymadınız! Panchayat dizisi sayesinde kendimi Hindistan’ın küçük bir köyünde, sıcak insanların arasında, hem gülüp hem de hüzünlendiğim bir yolculuğa çıkmış gibi hissediyorum. Diziyi izlemeye başladığımızda, özellikle de ilk bölümlerde, “Bu ne kadar sürer ki?” diye düşünmüştüm ama şimdi 3. sezonu izlerken, “Keşke hiç bitmese!” diyorum. Panchayat, öyle bir dizi ki, bir günde üç sezonu birden izleyebilirsiniz. O kadar akıcı ve samimi ki, bölümler birbirini kovalıyor ve siz farkına bile varmadan kendinizi Phulera’nın sokaklarında buluyorsunuz.
Hatta birkaç kere Nabi'ye devam etmesini rica ettim çok uykulu olmama rağmen ve içimde devam etme isteği olsa da Nabi olmadan izlemek istemiyorum.
Panchayat, 2020 yılında Prime Video’da yayınlanmaya başlayan bir Hint dizisi. Son zamanlarda bu sektöre bir eğilim gösterdiğimi fark etmişsinizdir belki. Yönetmen koltuğunda Deepak Kumar Mishra oturuyor ve senaryosu da Chandan Kumar’a ait. Dizi, şehir hayatının stresinden bunalan Abhishek Tripathi’nin (Jitendra Kumar) bir köyde panchayat (köy meclisi) sekreteri olarak işe başlamasıyla açılıyor. Abhishek, aslında bir mühendis ve hayalleri büyük. Ancak iş bulma sürecinde yaşadığı zorluklar onu Phulera gibi küçük bir köye sürüklüyor. İlk başta bu duruma adapte olmakta zorlansa da, zamanla köyün sıcaklığı ve insanların samimiyeti onu sarıp sarmalıyor.
Dizinin en büyük gücü, karakterlerin gerçekçiliği ve hikâyenin samimiyeti. Phulera köyü, adeta bir karakter gibi. Köydeki herkesin kendine has bir hikâyesi var ve bu hikâyeler birbirine öyle güzel dokunuyor ki, izlerken kendinizi bu insanların arasında hissetmemeniz imkânsız. Abhishek’in yanı sıra, köyün muhtarı Manju Devi (Neena Gupta) ve onun kocası Brij Bhushan Dubey (Raghubir Yadav) gibi karakterler, dizinin kalbini oluşturuyor. Brij Bhushan, özellikle benim için dizinin en sevdiğim karakteri. Onun bilgeliği, esprileri ve köy yaşamına olan bağlılığı, her sahnesinde izleyiciyi gülümsetiyor.
Panchayat, izlerken sizi hem güldüren hem de hüzünlendiren bir dizi. Özellikle 2. sezonun finali, kalbime bir hüzün çökertti. O sahnelerde, dizinin sadece bir komedi olmadığını, aynı zamanda insan ilişkilerini ve hayatın acımasız gerçeklerini de çok iyi yansıttığını fark ettim. Abhishek’in köyde geçirdiği zaman, onun sadece bir iş değil, aynı zamanda bir yaşam deneyimi oldu. Köydeki insanlarla kurduğu bağlar, onun hayata bakış açısını değiştirdi ve bu değişim, izleyici olarak bize de yansıdı.
Dizinin komedi unsurları da oldukça başarılı. Özellikle Vikas (Chandan Roy) ve Prahlad (Faisal Malik) gibi karakterler, her bölümde kahkahalar atmamı sağladı. Vikas’ın saf ve temiz kalpli olması, Prahlad’ın ise her durumda bir çözüm bulma çabası, karakterlere olan bağlılığımı artırdı. Ayrıca, köydeki küçük detaylar ve diyaloglar, dizinin gerçekçiliğini artırıyor. Mesela, köydeki elektrik kesintileri, su sorunları ve insanların bu sorunlara karşı geliştirdikleri çözümler, izlerken kendinizi bu dünyanın içinde hissetmenizi sağlıyor.
Panchayat’ın müzikleri de dizinin büyüsüne büyük katkı sağlıyor. Özellikle açılış müziği, köy yaşamının huzurunu ve sadeliğini yansıtıyor. Müzikler, hikâyenin ruhuna öyle güzel dokunuyor ki, bölümler arasında geçiş yaparken kendinizi bir anda Phulera’nın sokaklarında yürürken buluyorsunuz. Dizinin müzikleri, sadece bir fon değil, aynı zamanda hikayenin bir parçası gibi. Aynı zamanda jenerik müziğine kargaya benzeyen sesimle eşlik etmeyi de çok seviyorum. Sorry not sorry Nabi.
Eğer hâlâ Panchayat’ı izlemediyseniz, kesinlikle listenize eklemenizi öneririm. Bu dizi, sadece bir komedi değil, aynı zamanda bir yaşam öyküsü. Köy yaşamının sıcaklığını, insan ilişkilerinin derinliğini ve hayatın küçük detaylarını çok güzel bir şekilde yansıtıyor. Panchayat, izlerken sizi güldürüyor, hüzünlendiriyor ve bir yandan da kendi hayatınız üzerine düşündürüyor.
Özellikle 2. sezonun finali, benim için unutulmaz bir andı. O sahnelerde, dizinin sadece bir eğlence aracı olmadığını, aynı zamanda insan ruhuna dokunan bir hikâye anlattığını fark ettim. Abhishek’in köyde geçirdiği zaman, onun sadece bir iş değil, aynı zamanda bir yaşam deneyimi oldu. Köydeki insanlarla kurduğu bağlar, onun hayata bakış açısını değiştirdi ve bu değişim, izleyici olarak bize de yansıdı.
Panchayat, sadece bir dizi değil, aynı zamanda bir deneyim. Phulera köyüne adım attığınızda, kendinizi sıcak insanların arasında, huzurlu ve samimi bir dünyada bulacaksınız. Diziyi izlerken, hem gülecek hem de hüzünleneceksiniz ama en önemlisi, kendi hayatınıza dair bir şeyler öğreneceksiniz. Panchayat, iz bırakan bir dizi ve kesinlikle herkesin izlemesi gereken bir yapım.
Bugünlük de benden bu kadar. Umarım Panchayat’ı izleme listenize eklersiniz. Kendinize dikkat edin, sağlık ve sevgiyle kalın ve lütfen unutmayın ki;
Bu dünyada sizden başka bir tane daha yok.
All of my content is written in Turkish first and then with the help of translators and dictionaries below translated in English.
https://www.seslisozluk.net
https://www.deepl.com/translator
P.S. If you know English AND Turkish, I do that too... If you see a translation discrepancy that was on purpose. I did think this is as proper as I could do. Because there are many differences between these languages.
Not: Hem Türkçe hem de İngilizce biliyorsanız, ben de biliyorum... Eğer çeviri farklılığı görürseniz bunun bilinçli olduğunu bilin lütfen. Bunu yapabileceğim en uygun şekilde yaptığımı düşünüyorum. Çünkü bu iki dil arasında çok fazla fark var.
