Hello everyone

My family and I love to travel to various places but most of them will not go very far from Phuket. Because we are worried about the cats that no one takes care of. But this time, it is a journey by the car that is 700 kilometers from Phuket ever.

Prachuap Khiri Khan Province is the place that we choose to go on vacation this time. We booked a hotel in the city center and the city center is next to the very beautiful sea. I saw the way of life of the people in the community that was different from the one we live in.

Around 8 a.m., I drive to park at Thammikaram Temple where there is ample parking. But tourists may be annoyed because many vendors are vying to sell fruit for raising monkeys in large numbers and fish food. As for me, I like feeding monkeys so it's not a problem for me. So I bought a set of fruit and fish food, one of each, and deposited it to the seller before coming back down from the mountain to bring it to the monkeys and fish. The vendors gave me a walking stick to chase away mischievous monkeys that might steal my bags while walking up the hill.

ฉันและครอบครัวชอบเดินทางไปท่องเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ แต่ส่วนใหญ่ก็จะไปไม่ไกลจากจังหวัดภูเก็ตมากนัก เพราะเป็นห่วงแมวที่ไม่มีใครดูแล แต่ครั้งนี้เป็นการเดินทางด้วยรถยนต์ที่ไกลจากภูเก็ตถึง 700 กิโลเมตรเลยทีเดียว จังหวัดประจวบคีรีขันธ์คือสถานที่ที่พวกเราเลือกไปเที่ยวพักผ่อนในครั้งนี้ พวกเราจองโรงแรมอยู่ใจกลางเมืองเลย และซึ่งใจกลางเมืองก็ติดทะเลที่มีควมสวยงามมากๆ ได้เห็นวิถีชิวิตของคนในชุมชนที่แตกต่างจากที่พวกเราอาศัยอยู่ ประมาณ 8 โมงเช้าบัวขับรถไปจอดที่บริเวณวัดธรรมิการามซึ่งมีที่จอดรถที่กว้างขวาง แต่นักท่องเที่ยวอาจจะรำคาญเพราะจะมีแม่ค้าต่างก็แย่งกันมาขายผลไม้สำหรับเลี้ยงลิงที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก และอาหารปลา สำหรับบัวเองนั้นชอบให้อาหารลิงจึงไม่เป็นปัญหา บังจึงซื้อผลไม้และอาหารปลาอย่างละ 1 ชุด และฝากแม่ค้าไว้ก่อนกลับลงมาจากเขาจึงจะนำไปให้ลิงและปลา แม่ค้าให้ไม้เท้าไว้สำหรับไล่ลิงที่ซนอาจจะมาแย่งของแย่งกระเป๋าระหว่างเดินขึั้นบนเขาได้

The temple that I will take everyone to see today is Wat Khao Chong Krachok. Which is on the top of a high mountain. Today, we will conquer the heights! Let's see if someone who doesn't like exercise like me can conquer the 245m mountain peak. Before walking up the hill to the ascent, there will be a temperature check and sign with a contact number. Then go conquer the top of the mountain.

Let's go

วัดที่บัวจะพาเพื่อนๆ ทุกคนไปชมในวันนี้ก็คือวัดเขาช่องกระจก ซึ่งอยู่บนยอดภูเขาสูงวันนี้เราจะไปพิชิตความสูงกันค่ะ มาดูกันสิว่าคนที่ไม่ชอบออกกำลังกายอย่างบัวจะสามารถพิชิตยอดภูเขาที่มีความสูง 245 เมตรได้ไหม ก่อนที่จะเดินขึ้นไปบนเขาบริเวณทางขึ้นจะมีเจ้าหน้าที่ตรวจวัดอุณหภูมิและลงชื่อพร้อมเบอร์สำหรับติดต่อ จากนั้นก็ไปพิชิตยอดเขากันเล้ยยยยย.....

On the way up the mountain, I encountered a large number of macaque monkeys.

You don't have to ask me how long it took me to walk up the mountain this time. I just know that I'm really tired I could be out of breath. My current condition is no different from a dog who is tired of running around until his tongue hangs, haha. I took several breaks to capture this beauty and impression. I looked back at the way I walked up, hey! did I walk up this high? and the view below is beautiful. Although that day the cloudy sky was covered in smoke. But that cannot diminish the beauty of this place.

คงไม่ต้องถามว่าบัวใช้เวลาเท่าไหร่ในการเดินขึ้นเขาครั้งนี้ บัวรู้แค่ว่าเหนื่อยโครตๆ แทบจะหายใจแทบไม่ทัน สภาพบัวตอนนี้คงไม่ต่างจากจากสุนัขที่วิ่งเล่นเหนื่อยจนลิ้นห้อย 555 บัวหยุดพักหลายครั้งเพื่อเก็บภาพความสวยงาม และความประทับใจในครั้งนี้ บัวมองกลับไปยังทางที่เดินขึ้นมา เฮ้ย! บัวเดินขึ้นมาสูงขนาดนี้เลยหรอ และวิวด้านล่างก็สวยงาม แม้ว่าวันนั้นท้องฟ้าไม่แจ่มใสถูกปกคลุมด้วยหมอกควัน แต่นั่นก็ไม่สามารถลดทอนความสวยงามของที่นี่ได้

Yay, yay I finally managed to reach the top of the mountain. The number of steps that had been walked up 396 steps, even though it was exhausting. But worth the beautiful view in the foreground.

เย้ๆ ในที่สุดบัวก็เดินขึ้นมาถึงบนเขาได้ จำนวนขั้นบันไดที่เดินขึ้นมา 396 ขั้น ถึงแม้ว่าเหนื่อยหอบแทบขาดใจ แต่คุ้มกับวิวสวยๆ ที่อยู่เบื้องหน้า

The front view is Prachuap Bay and the city of Prachuap Khiri Khan. The weather up here is very good and windy.

วิวตัวเมืองประจวบคีรีขันธ์

This is a pagoda on top of a hill located on the hilltop of Wat Chong Krachok.

นี่คือพระเจดีย์ยนยอดเขา ที่ตั้งอยู่บนยอดเขาวัดช่องกระจกแห่งนี้

I went to pay respects and make merit in a small pavilion at the top of the mountain. Which has a beautiful Buddha image enshrined inside a small pavilion, there is also a refrigerator for cold drinking water. Drink and be refreshed to serve those who walk up this mountain as well. After making merit and drinking water I don't know how to go I want to ask the way to Khao Chong Krachok. I don't know who to ask than a monk appeared behind me, pointing me to walk along a small path keep walking I'll find the what looking for.

บัวเข้าไปกราบไหว้ขอพรและทำบุญภายในศาลาหลังเล็กที่อยู่บนยอดเขา ซึ่งมีพระพุทธรูปที่งดงามประดิษฐานอยู่ และภายในศาลลายังมีตู้เย็นแช่น้ำดื่มเย็นๆ ดื่มแล้วชื่นใจไว้คอยบริการแก่ผู้ที่เดินขึ้นมาบนเขานี้ด้วย หลังจากที่ทำบุญและดื่มน้ำจนหายเหนื่อยแล้ว บัวก็ไม่รู้จะไปยังไงต่อ จะถามทางที่ไปยังเขาช่องกระจกก็ไม่รู้จะถามใคร แล้วก็พระรูปหนึ่งปรากฏทางด้านหลังท่านก็ชี้ให้เดินไปตามทางเล็กๆ เดินไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็เจอสิ่งที่ตามหาเอง แม้พูดเป็นปริศนาธรรมเลยเชียว

I walked down a small path on the mountainside alone and not a single tourist. At first, I was scared and thought about whether or not to walk back the way I came up. I've come a long way and walk a little more and I'll probably reach my destination. if I walk back without reaching it, then I may regret it later for not walking further.

บัวเดินลัดเลาะไปตามทางเล็กๆ บนไหล่เขาคนเดียว และไม่มีนักท่องเที่ยวเลยแม้แต่คนเดียว ตอนแรกบัวกลัวและคิดว่าจะเดินกลับทางเดิมที่ขึ้นมาดีไหม แต่ว่าบัวเดินมาไกลแล้วเดินต่อไปอีกหน่อยก็คงจะถึงจุดหมายแล้ว แต่ถ้าเดินกลับไปโดยที่ยังไปไม่ถึงจึงหมายอาจจะเสียใจภายหลังก็ได้ที่ไม่เดินต่อไป

I reached a very high cliff with a small ladder that I could climb down. I'm usually very afraid of heights. As I climbed down, I tried not to look down. and hold the railing as tightly as possible because if not careful, may fall to the bottom.

บัวเดินมาจนถึงหน้าผาซึ่งมีความสูงมากๆ มีบันไดเล็กๆ ให้ไต่ลงไปเบื้องล่างได้ ปกติบัวเป็นคนกลัวความสูงมากๆ ตอนที่ปีนลงไปบัวพยายามจะไม่มองลงไปด้านล่าง และจับราวบันไดให้แน่นที่สุด เพราะถ้าไม่ระวังอาจจะลื่นและพลัดตกลงไปด้านล่างได้

จากนั้นฉันก็เดินลัดเลาะไปตามทางทางด้านซ้ายมือเป็นภูเขา และด้านขวามือเป็นทะเล วิวสวยมากๆ ค่ะ

Then I traversed along the mountain to the left-hand side and on the right-hand side is the sea, a very beautiful view.

Yay, yay where is the effort, there's a success. I finally reached the Chong Khao Kra Jok which was called The "Chong Khao Kra Jok" because of its shape which looks like a large gorge in the middle of the mountain it's similar to a large mirror. You can see the view of Prachuap Bay. It's very windy here.

เย้ๆ ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น ในที่สุดบัวก็มาถึงช่องเขากระจก ที่ถูกเรียกชื่อว่า "ช่องเขากระจก" ก็เป็นเพราะรูปร่างของมันที่มีลักษณะเป็นช่องขนาดใหญ่อยู่กลางภูเขา มีความคล้ายกับกระจกบานใหญ่ สามารถมองเห็นวิวของอ่าวประจวบ ที่นี่บอกเลยว่าลมแรงมากๆ

I immersed myself in nature for a while and then look for a way back if going back the same way, I probably won't be able to continue walking.

บัวดื่มด่ำอยู่กับธรรมชาติสักพัก แล้วก็มองหาทางกลับเพราะถ้ากลับไปทางเดิมคงจะเดินต่อไปไม่ไหวแน่ๆ

As I continued to walk down a small path, I found a stairway leading down to the road below, which wasn't as steep as the first one. Here also has a hauling machine on this mountain but it probably hasn't been used for a while. Now a real owner is sitting around watching all the time, haha.

บัวเดินไปตามทางเล็กๆ เรื่อยๆ ก็เจอบันไดทางลงไปยังถนนด้านล่างซึ่งไม่สูงชันเหมือนกับตอนแรก และที่นี่เขามีเครื่องชักลากสิ่งของของมาบนภูเขานี้ด้วย แต่คงไม่ได้ใช้งานมาสักระยะ ตอนนี้มีเจ้าของที่แท้จริงนั่งเฝ้าอยู่ตลอดเวลา 555

It didn't take me long to walk down the street below which along the route has a large number of macaque monkeys living. This area is a feeding point for monkeys so the merchant brought me a bag of fruit so that I can feed the monkeys in the area. After feeding the monkeys and fish, I headed back to the hotel.

I hope everyone is not too tired from walking up the mountain with me this time. Thank you for visiting my post.

บัวใช้เวลาไม่นานก็เดินลงมาถึงถนนด้านล่าง ซึ่งตลอดเส้นทางมีฝูงลิงแสมอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก และบริเวณนี้เป็นจุดให้อาหารลิง แม่ค้าจึงถือถุงผลไม้มาให้ฉันเพื่อที่จะได้ให้อาหารลิงในบริเวณนี้ เมื่อให้อาหารลิงและปลาเสร็จ บัวก็เดินทางกลับไปยังโรงแรม หวังว่าเพื่อนๆ ทุกคนคงจะไม่เหนื่อยเกินไป จากการเดินขึ้นเขากับบัวในครั้งนี้นะคะ ขอบคุณสำหรับการเข้ามาเยี่ยมชมโพสต์ค่ะ