เรายังอยู่ในช่วงของการตามล่าหาแมลง เพื่อส่งเข้าประกวดภาพถ่ายแมลงต่างๆ วันนี้เป็นวันที่ 2 แล้วนะคะ เพื่อนๆ คนไหนยังไล่ตามถ่ายรูปแมลงไม่ได้ ก็ทำพยายามเข้านะคะ "ความพยายามอยู่ที่ไหน ความพยายามอยู่ที่นั่น เอ้ย ความสำเร็จอยู่ที่นั่น" วันนี้บัวก็เกือบจะไม่ได้เข้าร่วมกิจกรรม เพราะแถวนี้ไม่ค่อยมีแมลงเลย ยกเว้น แมลงวัน กับยุง อย่างที่พูดๆ ไปในโพสต์ที่แล้ว กำลังจะถอดใจเขียนเรื่องอื่น แต่ก็เหมือนมีพระมาโปรด มันไม่ใช่กิจของสงฆ์ เอ่อ...คุณค่ะมันเป็นคำเปรียบเปรย เผื่อจะมีคนแย้งต้องเขียนไว้ให้ชัดเจน 5555
ช่วงกลางวันนึกอยากกินส้มตำ แต่ปลาร้าหมด มะละกอเหี่ยวแล้วเหี่ยวอีก ตำไปก็คงไม่อร่อย จึงแว้นซ์แมงกะไซด์ออกไปซื้อเจ้าประจำ ซึ่งขายอยู่อีกหมู่บ้านหนึ่ง แต่ไม่ไกลจากบ้านบัวเท่าไร ร้านส้มตำร้านนี้แกจะขายอยู่ข้างสวนสาธารณะ แถวนั้นก็จะมีดอกไม้ชนิดต่างๆ ที่ทางโครงการหมู่บ้านเขาปลูกไว้ บัวก็เล็งไว้ละ พุ่มดอกไม้สีแดงปลูกเป็นทางยาวขนาบทางเดิน ลองเดินเข้าไปดูใกล้ๆ เพื่อจะได้ของ 5555 ตอนแรกหาไม่เจอสักตัว แม้แต่มดก็ไม่มี แต่สังเกตุที่ยอดของต้นไม้มีรอยกัดกินยอดจนด้วน ยังไงมันต้องมีแน่ๆ บัวก็หาอยู่นานค่ะ เอาวะไม่ได้รูปแมลง ถ่ายรูปดอกไม้ก็ยังดี ก็เลยเดินทางถ่ายรูปจากมองนั้นไปมุมนี้
ในที่สุดโชคก็เข้าข้าง เจอแล้วค่ะ เจอแล้ว มันกำลังเกาะอยู่ตรงก้านดอกไม้ ดีใจยิ่งกว่าถูกหวยอีกคร้าาา.... บัวก็รีบยกมือขึ้นถ่ายทันที มันเป็นไปเองโดยอัตโนมัติค่ะ มันก็ยอมให้ถ่ายแต่โดยดี ไม่มีเล่นตัว ไม่บินหนี แต่ค่อยๆ ใช้ขากระดึบ กระดึบ ขยับไปข้างหน้าอย่างช้าๆ มองดูแล้วช้ากว่าหอยทากอีกค่ะ แมลงตัวนี้ตัวเล็กๆ ลำตัวเป็นสีน้ำตาล มีลายจุดสีขาว ซึ่งบัวก็ไม่รู้ว่ามันชื่อแมลงอะไร ถ้าเพื่อนๆ รู้รบกวนช่วยบอกด้วยนะคะ พอไม่รู้ก็ทำให้อยากรู้ว่ามันชื่ออะไร พยายามลองเสิร์ทหาในอากู๋แล้ว แต่ก็ไม่เจอ เหมือนมันมีอะไรติดอยู่ในสมอง จนอยากจะไปเรียนเกี่ยว กีฎีวิทยา เป็นสาขาวิชาที่ศึกษาเกี่ยวกับสัตว์ในกลุ่มของแมลง ให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย
อันนี้ต้องยกความดีความชอบให้กับ 
