ช่วงเน้..... ฝนตกทุ๊กกกกกก....... วันจริงๆ พอฝนตกชุกทุกวัน น้ำฝนมันก็ซึมลงดินไม่ทัน มันก็ขังอยู่แถวๆ ต้นไม้ที่บัวปลูก บัวนี่กลัวโรครากเน่าที่สุดเลย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ฝนตกๆ อยู่ๆ ก็อยากจะรื้อสวนใหม่ขึ้นมาซะงั้น หลังจากที่ไม่ค่อยได้ดูแลเอาใจใส่สวนเหมือนเมื่อก่อน บัวตั้งใจจะรื้อต้นหลิวออกทั้งหมด เพราะตอนนี้รู้สึกว่ามันไม่สวยถูกใจ พอต้นมันใหญ่เจอฝนติดต่อกันหลายวัน กิ่งมันหนักน้ำฝน กิ่งก็ลู่ลงดิน มองแล้วไม่สวย ถ้ารื้อต้นหลินนี่งานช้างเลยนะ เพราะทางโครงการปลูกต้นหลิวตามแนวรั้วยาวเลย คงใช้เวลาสักพักกว่าจะเสร็จ รื้อแล้วจะปลูกต้นพุดศุภโชคไปปลูกแทน ซึ่งเจ้าต้นพุดศุภโชคนี้ก็ทนไม้ทนมือจริงๆ บัวย้ายจนไม่รู้จะย้ายยังไง นางก็ท๊น.....ทน ไม่ตาย แต่ที่ตายเพราะบัวใส่ปุ๋ยมากไปหน่อย กลัวไม่งามเลยตายเลย อยากจะรื้อมันซะตอนเน้....เลย (วัยรุ่นใจร้อน 555) แต่ติดที่ฝนตกทั้งวัน รอให้ฝนหยุดก่อนเถอะ เดี๋ยวเจอกัน
พอฝนตกทั้งวัน บัวก็เลยเดินดูต้นไม้แถวๆ โรงจอดรถ ไม่ออกไปข้างนอกเดี๋ยวเปียก หยุดน้ำฝนก็เกาะพราวอยู่ตามใบบอน พอฝนหยุดพักหายใจ บัวก็เลยถ่ายรูปหยดน้ำบนใบบอน ซึ่งมองดูหยดน้ำแล้วก็เหมือนแก้วอัญมณีที่มีค่า
น้ำฝนเป็นน้ำที่มีประโยชน์ต่อพืช ต้นไม้ ทุกชนิดบนโลก เพราะน้ำฝนมีไนโตรเจน ซึ่งเป็นสารอาหารหลักของพืช ทำให้พืชงอกงาม และเจริญเติบโต แต่ถ้าตกจนน้ำขัง ก็เหมือนกับที่บัวใส่ปุ๋ยเยอะเกินไปนั่นแหล่ะค่ะ ต้นไม้ที่ไม่ชอบน้ำขัง ก็จะเป็นโรครากเน่าได้ และตายในที่สุด
บอนสีถือเป็นราชีนีไม้ใบ เพราะลวดลายบนใบที่สวยงาม ทำให้คนสนใจและหาซื้อมาปลูก บัวเองก็เช่นกัน มีอยู่ช่วงหนึ่งบ้าบอนสีมาก เอฟบอนสีเกือบทุกวัน จนตอนนี้เต็มบ้าน แต่ก็ยังมีไม่ครบ แต่คิดว่าแค่นี้น่าจะพอแล้วดีกว่า ถ้าเอฟมาอีกคงไม่มีที่จะปลูก
บอนสีฮกหลงบัวเอฟมาจากแม่ค้าถึง 2 เจ้า กะว่าจะปลูกให้มันเป็นพุ่มใหญ่ๆ คงสวยน่าดู สรุปแล้วย้ายไปย้ายมา พอใบจะงามก็ย้าย หัวบอนสีที่อยู่ใต้ดินก็กระจัดกระจาย สุดท้ายก็เลยได้เห็นแค่ไม่มีใบ
ส่วนบอนสีใบสีแดงปนเขียวนี้ได้มาฟรีค่ะ เอฟเยอะจนแม่ค้าเขาแถมมาให้ แต่พอโตมาสวยมาก ชอบความสดของสีใบ มันแดงสะใจดี สีเขียวก็เขียวจริงๆ
