สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ทุกคน

มาล้าวววววววววววว..... มาล้าวววววววววววว...... กลับมาพบกันอีกล้าววววววววววว..... ช่วงเน้..... ขี้เกียจมากค่ะ ไม่ค่อยจะมีอารมณ์ทำสวน ตอนเน้...... หญ้าในสวนจะสูงท่วมดอกไม้อยู่แล้ว ที่ขี้เกียจไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ ติดซีรี่ย์ ติดผู้ จนต้องปีนกำแพงเมืองจีนทุกวัน เพราะภายในกำแพงเมืองจีน ผู้หล่อๆ ทั้งน้านนนนนน..... 555 ดูกันจนตาแฉะไปข้างนึงเลยทีเดียว พระเอกจีนคนแรกที่บัวปลื้ม นั่นก็คือ หลินจื้ออิง ซึ่งเสาร์-อาทิตย์ ถ้ามีหนังจีน แล้วหลินจื้ออิงแสดงนะ บัวจะชอบหาข้ออ้างไม่ไปไร่ตลอด บางครั้งก็ได้ผล แต่ส่วนใหญ่แล้วจะไม่ได้ผล 555 อารัมภบทซะยืดยาว ไม่เข้าเรื่องสักที 555 แหม่!!!!..... ขนาดลิเกเขายังต้องโหมโรงก่อนแสดงเลย หรือนักร้องลูกทุ่งสมัยก่อน ก่อนจะขึ้นมาร้องเพลงโฆษกก็พร่ำพรรณาไม่จบสักที กว่าจะได้ดูจินตรหราร้องเพลง รอจนกลับไปรอที่บ้าน เขียนซะขนาดเน้..... อายุอานามก็คงไม่ใช่น้อยแล้ว 555 ถ้าพูดเรื่องเก่า เล่าความหลังแล้วละก็เป็นคุ้งเป็นแควเชียว

วันเน้.... ก็ไม่มีอะไรมาก ในสวนมีดอกไม้ ถ้าไม่รู้จะเขียนอะไร ก็เดินออกไปที่สวน แล้วก็ถ่ายรูป แค่นี้ก็ได้เรื่องที่จะเขียนแล้ว แต่ปัญหาคือ เริ่มต้นไม่ได้สักที ความอารัมภบทมันก็เลยมา ก่อนที่จะเขียนเข้าเรื่องได้

ช่วงเน้.... ดอกหลิวในสวนกำลังบานเลยค่ะ จริงๆ แล้วดอกหลิวก็จะออกดอกอยู่ตลอดทั้งปี แต่มันจะเป็นช่วงๆ ที่มันจะออกดอกแล้วบานพร้อมกันทั้งสวน ซึ่งถ้ามันได้ออกดอกพร้อมกันหมด มันจะสวยมากๆ เลยค่ะ ถึงแม้ว่าดอกของหลิวจะดอกเล็กมั๊กๆ แต่พอบานพร้อมกันหมด มันก็จะดูหนาขึ้น

ดอกหลิวที่บ้านบัวจะมีอยู่ 2 สี ก็คือสีชมพูเข้ม กับสีชมพูอ่อน ซึ่งส่วนตัวบัวชอบสีชมพูเข้ม ลักษณะต้นมันเป็นพุ่มแข็งแรง และไม่ใหญ่ เท่ากับสีชมพูอ่อน ซึ่งดอกหลิวสีชมเข้มบัวจะปลูกไว้ข้างผนังตัวบ้านเลย ก็ปลูกเป็นแถวยาวขนาบไปกับตัวบ้าน ความยาวก็ประมาณ 1 ห้องรับแขก

ส่วนดอกหลิวสีชมพูอ่อน ก็จะปลูกเป็นแถวริมรั้ว ซึ่งตอนนี้หญ้ากำลังขึ้นสูง แล้วบัวก็ยังขี้เกียจ ไม่มีอารมณ์จะไปตัด ตอนนี้ก็ปล่อยๆ ไปก่อน รออารมณ์มาเมื่อไหร่ ก็ตัดไม่หยุดเหมือนกัน