တစ္ခါတုန္းကေပါ့ကြယ္....
စိတ္ေကာင္း႐ွိတဲ့ စုန္းေပါက္စေလးတစ္ေကာင္ဟာ ပန္းကန္ျပားပ်ံကိုစီးၿပီး ခရီးလွည့္လည္ရင္း သာယာလွပၿပီး ခမ္းနားထည္ဝါမႈ႐ွိတယ္လို႔ ထင္ရတဲ့ ေနရာ တစ္ခုကို ေတြ႔လိုက္တာနဲ႔ သူ႔ပန္းကန္ျပားပ်ံကို ဆင္းသက္လိုက္သတဲ့...။
သူဟာ အတြင္းဖက္က လွပတဲ့ ဝတ္စံုကို အျပင္ဖက္က ဖက္႐ွင္ဝတ္စံုနဲ႔ ဖုံးအုပ္ ဝတ္ဆင္ထားေလသတဲ့..။
မ်က္လံုးေတြက စူး႐ွေပမဲ့ မ်က္ႏွာကေတာ့ ျပံဳးစိစိ ေျပာင္စပ္စပ္နဲ႔ အဲ့ဒီၿမိဳ႕ထဲကို လမ္းေဘးမွာ ေကာက္ရခဲ့တဲ့ သိုင္းက်မ္းစာအုပ္ ပါးပါးေလး ကိုင္ၿပီး ဝင္လာခဲ့သတဲ့ကြယ္..။
ရြာထဲ ဝင္ဝင္ခ်င္းမွာ သူ႔ကို ေႏြးေထြးပ်ဴငွါ ႀကိဳဆိုမႈနဲ႔ ၾကံဳလိုက္ရတဲ့အခါ သူလည္း ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြ ျပန္ျပံဳးျပၿပီး ရြာထဲ ဆက္ဝင္ခဲ့ပါသတဲ့။
သူ႔ရဲ႕ အျပင္အဆင္ကို ျမင္ၾကတဲ့ တခ်ိဳ႕အေကာင္ေတြက ထိုးေဟာင္ၾကသတဲ့။ ရန္လည္း လုပ္ၾကသတဲ့။တခ်ိဳ႕ကေတာ့ သူ႔ရဲ႕အျပံဳးအတိုင္း တန္ျပန္ျပံဳးျပၾကသတဲ့..။
တခ်ိဳ႕ေတြက ဦးေႏွာက္ အဆံျပန္ျပည့္ဖို႔ ေရဆြတ္ေနၾကရင္း လွမ္းေအာ္ၾကတယ္။
တခ်ိဳ႕က ဝမ္းသာအားရ ႀကိဳဆိုၾကရင္း သူ႔ရဲ႕ အေပၚယံ ဝတ္ရံုအတြင္းဖက္က လွပတဲ့ ဝတ္စံုကို သိျမင္ခြင့္ရၾကတယ္။စုန္းေပါက္စေလးရဲ႕ ေဖာ္ေရြတဲ့အျပံဳးနဲ႔ ဘဝအေမာ တခ်ိဳ႕ ေျပခြင့္ရၾကသတဲ့။
တခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့ ပိန္လွီေနတဲ့ ခနၶာကိုယ္ကို အက်ႌဖားႀကီးေတြ ဝတ္ၿပီး ျဖဴေဖ်ာ့တဲ့ မ်က္ႏွာေပ်ာ့ေပ်ာ့ကို မာထန္ဟန္ေဆာင္ၿပီး ေၾကာက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ အိမ္ေ႐ွ႕ကို ထြက္ၿပီး ဖိန္႔တယ္။သူတို႔အိမ္ေတြက သစ္ကိုင္းေတြကို လႈပ္ခါၿပီး ေျခာက္လွန္႔ျပၾကတာေပါ့။
စုန္းေပါက္စေလးကေတာ့ သူ႔အျပံဳးကို မေျပာင္းလဲခဲ့ပဲ....ဦးၫႊတ္ ႏႈတ္ဆက္လိုက္သတဲ့ကြယ္..။
တစ္အိမ္မွာေတာ့ ကေလးတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔အိမ္က လူႀကီးေတြ မသိခင္ သိုင္းဝတၳဳစာအုပ္ထူႀကီး ကုိင္လို႔ စုန္းေပါက္စေလးကို ဟစ္ေအာ္ စိန္ေခၚေလသတဲ့။သူ႔စာအုပ္က ဘုရားစင္မွာ ထားတယ္...ပိုၿပီး ထူတယ္ေပါ့....
စုန္းေပါက္စက သူ႔လက္ထဲက ေျမႀကီးေတြေပေနတဲ့ သိုင္းက်မ္း စာအုပ္ စုတ္ေလးကို ငံု႔ၾကည့္ၿပီး ျပံဳးျပလိုက္ေတာ့ စုန္းေပါက္စရဲ႕ လက္ထဲက သိုင္းက်မ္းကို တကယ္တတ္တဲ့ သူေတာင္းစား ဂိုဏ္းက ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးက အဲ့ကေလးရဲ႕ အိမ္ေ႐ွ႕နားအေရာက္မွာ အားလံုးကို ျမင္ေတြ႕ သြားၿပီး ဝင္ဖိုက္ေတာ့တာပါပဲတဲ့..။ အဲ့ဒီေတာ့ ကေလးဟာ သူ႔သိုင္းဝတၳဳႀကီးကို ပိုက္ၿပီး အိမ္ထဲကေန ဟစ္ေအာ္ေနေလေတာ့သတဲ့။
သူေတာင္းစား ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ဟာ အေတာ္ ေဒါသထြက္သြားေပမယ့္ ပိုင္နက္က်ဴးလြန္မႈ ျဖစ္မွာ ေၾကာက္လို႔ ေနာက္ဆုတ္ၿပီး စုန္းေပါက္စကို က်ိန္းသြားသတဲ့ကြယ္..။
" ေနာက္တစ္ခါ သူ႔အိမ္ေ႐ွ႕မွာ သြားရပ္ရင္ သတ္ပစ္မယ္ "လို႔ေပါ့..။ စုန္းေပါက္စက ျပံဳးၿပီး ဆက္ထြက္သြားသတဲ့..။
သူမဟာ တစ္လမ္းလံုး သူမကို ရယ္ျပရင္ ရယ္ျပလိုက္ ျပံဳးျပရင္ ျပံဳးျပလိုက္....ရန္လုပ္ရင္လည္း ျပံဳးျပလိုက္နဲ႔ ဆက္လာခဲ့လိုက္တာ....စုန္းေပါက္စရဲ႕ အျဖစ္ေတြကို တစ္လမ္းလံုး ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့တဲ့ ပါဝါရိန္းဂ်ား အနီေကာင္က မေနသာေတာ့ပဲ စုန္းေပါက္စသြားရာလမ္းအတိုင္း လိုက္လာၿပီး စုန္းေပါက္စကို ရန္ေထာင္တဲ့သူမွန္သမွ်ကို ေလဆာႏႈတ္သီးနဲ႔ ေကာင္းေကာင္းႀကီး ဝင္ပစ္ေတာ့တာ...အဲ့ဒီရြာႀကီး ဝ႐ုန္းသုန္းကား ျဖစ္ေနေတာ့တာပါပဲတဲ့.....
ေနာက္ေန႔အထိ စုန္းေပါက္စဟာ ေလွ်ာက္သြားေနရင္းနဲ႔ ရန္လုပ္သူေတြ ထိုးေဟာင္သူေတြ ျပံဳးျပသူေတြ အားလံုးက သူ႔ကိုၾကည့္ၾကတဲ့ အျမင္စံုကို စံုပလံု စိေနေအာင္ အစံုျမင္ေအာင္ၾကည့္ၿပီး ျပံဳးျပံဳးႀကီိး....သူ႔ပန္းကန္ျပားပ်ံဆီကို ျပန္သြားေလသတဲ့...။
သူဟာ ပန္းကန္ျပားပ်ံထဲကေန တစ္ရြာလံုးကုိ ျပံဳးျပံဳးႀကီး ၾကည့္ရင္းနဲ႔ပဲ သူေကာက္ယူခဲ့တဲ့ သိုင္းက်မ္းစာအုပ္စုတ္က ေပနတဲ့ ေျမႀကီးေတြကို ပြတ္ခါလို႔ သိုင္းက်မ္းစာအုပ္ေလးကို ေခါင္းအံုးၿပီး အိပ္ေနလိုက္ေတာ့ သတဲ့ကြယ္။ ။
ပံုျပင္ေလးကေတာ့....ဒါပါပဲကြယ္.....
I'm ATM.
MSU no 021.
Photo credit by google.