iphone

လူ့ေလာကရဲ႕ ရိုးသားမွဳေတြ ဘာ့ေျကာင့္တစ္ေန့တျခားေပ်ာက္ဆံုးလာရတာလဲ ကေလးငယ္ေတြ ဘာ့ေျကာင့္အေရာင္ေျပာင္းသြားျကတာလဲ ဖတ္ျကည့္ေစခ်င္ပါတယ္ တကယ္ကို အက်ိုရီိတဲံ စာမူေလးပါ

အိုင္ဖုန္း

---

(၁)

'' ဒီ ဖုန္း ကုိ သား ဘယ္က ရသလဲ''
'' ကြ်န္ေတာ္ ေက်ာင္း ဂိတ္ေပါက္ဝက ေကာက္ရတာပါ''
'' အင္း ေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္ေယာက္ က်ခဲ့တာျဖစ္မယ္။ ေလာ့ဂ္ ကလည္း ခ်ထားေတာ့ ဖုန္း ျပန္ဆက္လို ့မရဘူး။ ဆက္လာမယ့္ ဖုန္းကုိပဲ ေစာင့္ျပီး ျပန္ ေပးၾကတာေပါ့''
'' ဟုတ္''
ဖိုးေထာင္ မေန ့က ဖုန္းတစ္လုံး ေကာက္ရခဲ့တယ္။ ဖုန္းက တန္ဖိုးႀကီး အမ်ိဳးအစား တစ္ခုပဲ။ ဖိုးေထာင္ တို ့ အတြက္ အိမ္မက္ ေတာင္မက္ဖို ့ ခက္တဲ ့ အိုင္ဖုန္း ဆိုတာႀကီးလို ့ ဦးေက်ာ္သာ က ေျပာတယ္။အဲဒီ အိုင္ဖုန္း ကုိ ေကာက္ရ ျပီး ဖိုးေထာင္ ဘာမွ မလုပ္တတ္ ။ ဖုိးေထာင္ ေတြးမိတာက ဒါႀကီးကုိ က်ေပ်ာက္တဲ ့လူ ေတာ္ေတာ္ႏွေမ်ာ ျပီး ဝမ္းနည္းေန မယ္ဆိုတာပဲ။ဟုတ္တယ္ေလ။ဖိုးေထာင္ တစ္ခါသားက လက္မွာပတ္တဲ ့ ၁၅၀၀ တန္နာရီ ေပ်ာက္ဖူးတယ္။ အဲ့တုန္းက ဝမ္းနည္းလြန္းလို ့ မစားနိုင္မအိပ္နိုင္ ျဖစ္ရတာ။ ဦးေက်ာ္သာ မိန္းမ က ဖိုးေထာင္ကုိ သနားလို ့ဆိုျပီး ၂၀၀၀ တန္ နာရီ ျပန္ဝယ္ေပးတယ္။အဲ့ေတာ့မွ ဖိုးေထာင္ ေနလို ့ထိုင္လို ့ရတာ။ ခု အိုင္ဖုန္း ေပ်ာက္တဲ ့သူကုိ ကုိယ္ခ်င္းစာ တယ္။ သူဆို ဘယ္နွစ္ရက္ေလာက္ မအိပ္ မစားပဲ ေနမလဲမသိ။ ဖိုးေထာင္ လဲ ဦး ေက်ာ္သာ ႀကီး ေျပာသလို ျမည္လာမယ့္ ဖုန္းသံကုိေစာင့္ရုံပဲ တက္နိုင္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့
''ေဟ့ေကာင္ မင္း ဖာသာေကာက္ရတာ မင္းပိုင္ျပီ။ ဘာမွ လုပ္မေနနဲ ့။ယူလိုက္ေတာ့''
လို ့ေျပာၾကတယ္။ ဖိုးေထာင္ကေတာ့ သူမ်ား ကုိ သနားတယ္။ ဒီဖုန္းၾကီး ေပ်ာက္တဲ ့သူ ကုိ ဖိုးေထာင္ကုိယ္ ခ်င္းစာတယ္။
''သူမ်ား ပစၥည္း မလိုခ်င္ပါဘူးကြာ။ပိုင္ရွင္ ဘယ္ေလာက္သနားစရာေကာင္း မလဲ''
ဖိုးေထာင္ကေတာ့ ဒီစကားပဲ ျပန္ေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္။

---

(၂)

ဖိုးေထာင္က မုန္ ့ ဗန္းကုိ လည္ပင္းခ်ိတ္ ေစ်းေရာင္းတာ။ ကားသမား ေတြ ဝယ္တတ္လို ့ ေဆးလိပ္ေလး ဘာေလးလည္း တင္တယ္။ ဖိုးေထာင္အတြက္ ေက်ာက္းဂိတ္ဝ နဲ ့ အျပင္လမ္း ဘပ္စ္ကားဂိတ္ ေတြက ေရာင္းေနက် ေနရာေတြပဲ။ တစ္ေန ့တစ္ေန ့ အျမတ္ ၂၀၀၀ ေလာက္ရဖို ့ ေျခတိုေအာင္ေလ်ွာက္ရတာ။ ခ်ိတ္ထားရတဲ ့မုန္ ့ဗန္းက ခပ္ေလးေလး။ တစ္ခါတစ္ခါ အေရာင္းက်ဲ တဲ ့အခ်ိန္ဆို ေက်ာင္းရထား နဲ ့ ဘူတာႀကီး အထိ လိုက္ျပီး ရထားေပၚ လိုက္ေရာင္း တတ္တယ္။ အဲ့ဒီ အခါက် သုံးေထာင္ေက်ာ္ေလာက္အျမတ္ က်န္တယ္။ ဒါက ဖိုးေထာင္ ရွင္သန္ ေနရတဲ ့ ေန ့စၥဓူဝ ပုံစံပဲ။
ဖိုးေထာင္ အေမက ပန္းနာရင္က်ပ္ေရာဂါသည္။ ဖိုးေထာင္တစ္ေန ့လုံး လုပ္သမ်ွ ဝင္ေငြက အေမ့ေဆးဖိုး ေတာင္ မကာ မိ ပါဘူး။ ေဆးမွီးတိုေလးေတြနဲ ့အေမ က အသက္ဆက္ေနတာ။ ဖိုးေထာင္အေမက သူမ်ားအိမ္ အဝတ္ေလ်ွာ္ တယ္။ အခုက်န္းမာေရးေၾကာင့္ မလုပ္နိုင္ေသးဘူး။ဒါေၾကာင့္ဖိုေးထာင္ပဲ ရွာေကြ်း ေနတာ။
ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရ ရင္ ဖိုးေထာင္ တျခား ကေလးေတြလို ဝတ္စားခ်င္တယ္။ ေက်ာင္းလဲ တက္ခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖိုးေထာင္ အတြက္ အဲဒါေတြက အိမ္မက္ ေတြပဲ။ ေစ်းဗန္းကုန္ေအာင္ ေရာင္း။ မကုန္ရင္ အျမတ္နည္းမယ္ ။ ကုန္ရင္ အိမ္အတြက္ ေလာက္ငွမယ္။ဒါပဲ။
ဖိုးေထာင္အတြက္ ဒါဟာ ပုံွမွန္ ရပ္တည္မွဳ တစ္ခုမို ့ ့ဘာျပႆနာမွ မရွိပါ။ ဖိုးေထာင္ ကုိယ့္ဘဝ ကိုယ္ စိတ္ပ်က္ ညည္းျငဴ မိတာမ်ိဳးလည္း မရွိ။ ဖိုးေထာင္ကုိ အေမက သင္ေပးထားတာရွိတယ္။
'' ရိုးသား ပါ'' တဲ ့။
ရိုးသား တယ္ဆိုတာ ကုိ ဖိုးေထာင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ဘာသာ မျပန္ တတ္ေပမယ့္ မမွားေအာင္ေနတာ ၊ သူတစ္ပါး ပစၥည္း ကုိ ေလာဘ မတက္တာ ၊သူတစ္ပါး ဒုကၡေရာက္ေအာင္ မလုပ္တာ၊ မခိုး မဝွက္ မလိမ္တာ ။ ဒါေတြက ရိုးသားတာေတြ လို ့ ေတာ့ နားလည္ ထားပါတယ္။
အခု ဖိုးေထာင္ အိုင္ဖုန္း တစ္လုံးေကာက္ရထားတယ္။ ဒါ ခိုးခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ပိုင္ရွင္အေပၚလည္း ကုိယ္ခ်င္း စာမိတယ္
သူ ့ခမ်ာ ေခါင္းမီးေတာက္ေနေလာက္ေရာေပါ့။
'' တီ တီ တီ '''
'' ဟဲ ့ပလုတ္တုတ္''
ဖုိးေထာင္ ေဘာင္းဘီထဲ ထည့္ထားတဲ ့ဖုန္းက လွဳပ္ေနတယ္။ အသံ လည္း ျမည္ေနတယ္။ ဒါ ဖုန္းလာတာပဲ။ ဖိုးေထာင္ ဖုန္းကုိ ထုတ္ၾကည့္ လိုက္တယ္။ ဖုန္းမ်က္နွာျမင္မွာ အနီ ဝိုင္းေလးနဲ ့ အစိမ္း ဝိုင္းေလးႏွစ္ခု ျမင္ရတယ္။ ဖိုးေထာင္ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိဘူး။လက္နဲ ့ ႀကဳံသလို ပြတ္ၾကည့္မိတယ္။ ျမည္တုံး။ ဒါနဲ့ပဲ ေဘးမွာ လမ္းေလ်ွာက္ သြားေနတဲ ့ အမ တစ္ေယာက္ကုိ အကူအညီေတာင္း မိတယ္။
''အမ အမ''
''ေဟ ဘာတုန္း''
''ဟုိေလ ဒါ ဒါ ဖုန္းလာေနတာ မလား အမ''
အဲဒီ အမက ဖိုးေထာင္ ဖုန္းကုိ လွမ္းၾကည့္ေပးတယ္။
'' ေအး ဟုတ္တယ္ ကေလး ဖုန္းလာေနတာ''
''ဟုိ ဟုိေလ အမ ကြ်န္ေတာ္ ဘာကုိဘယ္လို''
ဖိုးေထာင္အျဖစ္ကုိ သေဘာေပါက္သြားဟန္နဲ ့ လက္ညိဳးေလးေထာက္ေျပာပါတယ္။
''ဒီမွာ အဲ ့အစိမ္းေလးကုိ နွိပ္ လိုက္၊ ျပီးရင္နားမွာ ကပ္ေျပာ''

ဖုန္းေထာင္ အဲဒီ အမေျပာတဲ ့ ေနရာေလးကုိ နွိပ္လိုက္တယ္။ တကယ္ဆို ဖုိုးေထာင္ ကုိ အဲဒိ အမက ရြဲ ့ေျပာေပးသြားတာဖိုးေထာင္ ခံစားမိတယ္။ စဥ္းစားႀကည့္ေလ ဗ်ာ။ နားမွာကပ္ေျပာတဲ ့။ အဲ့ဒါေလာက္ေတာ့ ဖိုးေထာင္သိတာေပါ့။ ဖုိးေထာင္လဲ ဖုန္းကုိ နားမွာ ကပ္ျပီး
''ဟယ္လို အမိန္ ့ရွိပါ ခင္မ်ာ ဖိုးေထာင္ပါ''
ဖိုးေထာင္ ကုိ ၾကည့္ျပီး အဲ့ဒီ အမ က ရီသြားတယ္။ ဖိုးေထာင္ လည္း စတိုင္အျပည့္ နဲ ့ ေျပာေနလိုက္တယ္။
'' ဒီမယ္ ဒီဖုန္းက ဦး သူေဌး သူ ့သားကုိ ေက်ာင္းလိုက္ပို ့ ရင္း က်က်န္ခဲ့တာ ျပန္ေပးမယ္ဆို ပိုက္ဆံေပးပါ့မယ္''
''ဟုတ္ကဲ့ ခင္မ် ျပန္ေပးမလို ့ ပါပဲ။အဲဒါ ဘယ္လို ေပးရမလဲ မသိဘူး။ ''
''ေအးေက်းဇူးကြာ အဲဒိအထဲမွာ အေရးၾကီးတဲ့ အလုပ္ ကိစၥေတြ ပါလို ့။မင္းဘယ္ကလဲ ။ဦး လာခဲ့မယ္''
'' က်ြန္ေတာ္ က ေက်ာင္း နားမွာ ေစ်းေရာင္းတာ။ ေက်ာင္းကားဝင္းကုိ လာခဲ့ပါဦး''

''ေအး ေအး မနက္ျဖန္ မနက္ ကုိးနာရီေလာက္လာမယ္ကြာ ကေလး''
ျပီးေတာ့ ဖုန္းခ်သြားပါတယ္။ဖိုးေထာင္ရင္ထဲ ၾကည္နူးေနတယ္။ ဖိုးေထာင္ သူတစ္ပါး ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ လုပ္ေပး နိုင္ေတာ့မွာကုိး ။အဲ့ဒီ ေန ့က ေစ်းကလည္း ေရာင္းေကာင္းခ်က္ဗ်ာ။ ေလးေထာင္နီးပါးေလာက္က်န္တယ္။
အေမ ့အတြက္ေဆးေတြ ပါ ဝယ္ေပးနိုင္တယ္။ တကယ္ ေပ်ာ္စရာပဲ။
ဖိုးေထာင္ ရင္ထဲ တလွပ္လွပ္နဲ ့။အိမ္ကုိ ေျမာက္ႀကြ ေျမာက္ႀကြ ျပန္ေနတဲ ့ ဖိုးေထာင္ကုိ ေရ ဗူးေရာင္းတဲ ့ မာမာစိန္တို ့ အေၾကာ္ေရာင္း တဲ့ ထြန္းလင္းတို ့က ကြက္ၾကည့္ ကြက္ၾကည့္ နဲ့။ ဖိုးေထာင္ကေတာ့ေခါင္းေမာ့ရင္ေကာ့ ျပီးျပန္ လာခဲ့တာ။

(၃)

''ဖိုးေထာင္ မင္း ဖုန္းကုိ ဦး ငါးေသာင္းေပးမယ္။ေရာင္းပါလား''
ဦးေက်ာ္သာ က ဖိုးေထာင္ကုိ ေျပာတယ္။ ဖိုးေထာင္ အံအားသင့္သြားတယ္။ ငါးေသာင္းဆိုပါလား။ အဲ့ေလာက္ေတာင္ေပး တယ္ဆိုေတာ့ ဖုန္း ကေတာ္ေတာ္ေစ်းႀကီးမွာေပါ့။ေငြငါးေသာင္း ဆိုတာ ဖိုးေထာင္ တစ္ခါမွ မကုိင္ ဖူးတဲ့ပိုက္ဆံပါ။ဖိုးေထာင္ ေနရင္းထိုင္ရင္း ငါးေသာင္းေတာင္ရမွာ ဆိုေတာ့ လိုခ်င္စိတ္ေတာ့ျဖစ္မိတယ္။ဒါေပမယ့္ ဒါ သူမ်ား ဖုန္း။ဖိုးေထာင္မွ မပိုင္တာေလ။ဒါေၾကာင့္
''ဦး ကြ်န္ေတာ္ ျပန္ေပးဖို့ခ်ိန္း ထားျပီးျပီဗ်''
လို ့ေျပာလိုက္တယ္။
'' မင္းကလဲကြာ ၊ သူ မင္းကုိ ျမင္ဖူးတာမွ မဟုတ္တာ၊ မသိေယာင္ေဆာင္ ေနလိုက္ေပါ့ကြ''
ဦးေက်ာ္သာက အၾကံေပးတယ္။ ဖိုးေထာင္ ဒိြ ဟ မ်ားသြားမိတယ္။ ဘာလုပ္ရမလဲ။ ေငြ က ငါးေသာင္း။
''အေမ့ကုိ ျပန္ တိုင္ပင္ လိုက္ဦးမယ္ဗ်ာ''
လို ့ပဲ ေျပာထားခဲ့ပါတယ္။ ဖိုးေထာင္ လက္ထဲ ေရာက္ေနေပမယ့္ ဒါ သူမ်ား ပိုင္တာပါ။ ဖိုးေထာင္ကေတာ့ မလုပ္သင့္ဘူး လို ့ယူဆပါတယ္။ ဖိုးေထာင္ ေတာင္ နာရီေလး တစ္လုံးအတြက္ ပူေဆြးခဲ့ေသးတာ။ ဒီဖုန္း အတြက္ဘယ္ေလာက္မ်ား ပူေဆြးေနလိမ့္မလဲ ။ အေမေျပာ ေျပာေနတဲ ့ ရိုးသားမွဳ ဆိုတဲ ့အရာကုိ ပဲ ဖိုးေထာင္ ေရြးခ်ယ္ ခ်င္ပါတယ္။
ညအိပ္ယာဝင္ ခ်ိန္။
'' ဟင္း ဟင္း ဟင္း ''
'' အေမ အေမ ''
အေမ ညည္း ေနတယ္။ နွဖူးကုိစမ္းၾကည့္ေတာ့ ကုိယ္ေတြ အေတာ္ပူေနတာ။ ေဝဒနာ ကုိအေတာ္ေလး ပ်င္းပ်င္းျပျပ ခံစားေနရမွန္း ဖိုးေထာင္ေသခ်ာသိတယ္။ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ။ ဆရာဝန္ေခၚ ဖို ့ ပိုက္ဆံက မရွိ။ ရွိတဲ ့ေဆးကုိပဲ အေမ့ကုိ တိုက္ထား လိုက္ရတယ္။ အဖ်ား အရမ္းႀကီးေနတဲ ့ အေမ့ကုိ သနားမိတယ္။ အေမ့အတြက္ တစ္ခုခု လုပ္ေပးဖို ့လည္း ဖိုးေထာင္ စိတ္ ျပင္းပ် ေနတယ္။
'' အေမ မနက္ျဖန္ ေဆး ခန္း ျပမယ္ေနာ္ သိလား''
''သားရယ္ ေဆးဝယ္ေသာက္လို ့ရပါတယ္။ ပိုက္ဆံ မရွိပဲနဲ ့ ့ကြယ္''
''ဟုိေလ အေမ မနက္ျဖန္ ေလ သားဖုန္းကုိ ဦးေက်ာ္သာ ဆီ ေရာင္းလိုက္မယ္။ ငါးေသာင္းေတာင္ ေပးမွာ''
''ေတာ္စမ္း ဖိုးေထာင္''

အေမက ေနမေကာင္းတဲ ့ၾကား က ေဒါသ တႀကီး ေအာ္တယ္။
''နင္ မနက္ျဖန္ ပိုင္ရွင္ကုိျပန္ေပးဖို ့ခ်ိန္းျပီ ျပီေလ''
''အဲ့ပိုင္ရွင္က သားကုိ မသိဘူးေလ အေမရဲ ့''
''ေတာ္ ''
အေမ ့မ်က္ႏွာ အေတာ္ေလး ခက္ထန္ ေနတယ္။
''ဖိုးေထာင္ အေမတို ့ဆင္းရဲေပမယ့္ လူ ကဲ့ရဲ ့မဲ့ အလုပ္ကုိ မလုပ္ ဘူး။ အေမ ့ဘဝတစ္ေလ်ွာက္လုံး သူတစ္ပါး စိတ္ဆင္းရဲျပီးမွ ရမယ့္ေငြကုိ မယူခဲ့ဘူး ဖိုးေထာင္''
ဖိုးေထာင္ မွားသြားျပီ။ အေမ ့ကုိ သနားျပီး ေတြးမိတဲ ့အေတြးက အေမ့ကုိ စိတ္ဆင္းရဲေစခဲ့ျပီ။
''ဖိုးေထာင္ ၊ သားေလး အေမတို ့ မွာ ခ်မ္းသာတာ ရိုးသားမွဳ ပဲ ရွိတယ္သား၊အဲဒါေလး ေတာ့ မဆုံးရွဳံးပါေစနဲ ့''
ဖိုးေထာင္ အေမ့ရင္ထဲ တိုးျပီး ငိုမိတယ္။
'' အဟီး ဟီး သား ရိုးသားပါတယ္ အေမရယ္။သား ေလ ။ ဦးေက်ာ္သာႀကီး ေျပာ ကတည္းက ျငင္းခဲ့တာပါ''
'' ေအး ပါ သားေလးရယ္၊ အေမ့သားေလးက သူေတာ္ေကာင္း ေလးပါကြယ္။ အေမ လဲ သက္သာ သြားမွာပါ။ မငိုနဲ ့ေတာ့ သား။မနက္အတြက္ အားေမြးထား''
အေမ က ဆရာေမာင္ေဆးနီမွဳန္ ့ တစ္ထုတ္ နဲ ့ အိပ္သြားတယ္။ ဖိုးေထာင္ လည္း အေမ့ကုိ ေစာင္ျခဳံေပးျပီး အေမ ့ေဘးနားမွာပဲ ေခြေခါက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့တယ္။

---

(၄)
ဖိုးေထာင္ဒီေန ့ေစ်းမထြက္ဘူး။ ေက်ာင္းကားဝင္း ထဲ မသြားခင္ ဦးေက်ာ္သာ အိမ္ကုိ လာတယ္။
'' အေျခအေန ဘယ္လိုလဲ ''
ဖုန္း အေရာင္းအဝယ္ကိစၥ ဖိုးေထာင္ကုိ လာထပ္ေမးတာပါ။ ဖိုးေထာင္က ပိုင္ရွင္ကုိပဲ ျပန္ေပး ဖို ့ေျပာလိုက္တယ္။
ဦးေက်ာ္သာ လည္း သက္ပ်င္း ခ်ျပီး
'' ေအးပါကြာ ။ ဒါကေတာ့သေဘာပါ။ မင့္ ဖုန္းက တန္ဖိုးႀကီးတယ္ကြ အနည္းဆုံး အဲ့သူေဌးက မင္းကုိ ငါးေသာင္း ေျခာက္ေသာင္းေလာက္ ေက်းဇူးဆပ္လိမ့္မယ္''
ဦးေက်ာ္သာ က ပြင့္ပြင့္ လင္းလင္း ေျပာျပ ေပးသြားပါတယ္။ ဦးေက်ာ္သာ စကားေၾကာင့္ ဖိုးေထာင္ ေပ်ာ္ရႊင္မိသြားတာေတာ့ ဝန္ခံတယ္။ ဖိုးေထာင္ အဲ ့ဒီလို ရိုးရိုးသားသား မုန္ ့ဖို း ရတာကုိ ေတာ့ လိုခ်င္တယ္။
အေမ ေနမေကာင္းဘူးေလ။ ဖိုးေထာင္ အေမ့ကုိ ေဆးခန္းျပဖို ့ ပိုက္ဆံလိုတယ္။ အိမ္ေစ်းဖိုး လိုတယ္။ျပီးေတာ့ ျဖစ္နိုင္ရင္ ဖုိးေထာင္ ေလ အေၾကာ္ေရာင္းတဲ ့ ထြန္းလင္း လာႀကြားတဲ ့ ေလးေထာင့္ငါးရာတန္ ရွပ္အက်ီၤ ေလးလဲ လိုခ်င္မိတယ္။အက်ီၤ ေလးကို လမ္းထိပ္ စတုိးဆုိင္ မွာ ေတြ႕ ကတည္းက ဖုိးေထာင္ လုိခ်င္ခဲ့တာ။
နာရီ လက္ပက္ ႀကိဳးေလးလည္း လဲ ဖို ့ လိုတယ္။ ဖိုးေထာင္ စိတ္ကူး ထဲမွာ ေတာ့ လုပ္ခ်င္တာေတြ အမ်ားသား။ အေမ့ အတြက္ က အေရးႀကီးပါတယ္ေလ။ျပီးရင္ အေမ့ကုိ ပါတိတ္ အသစ္ကေလး တစ္စုံ ေလာက္ လည္း ဝယ္ေပးဦးမွပါ လို ့လည္း ေတးထားလိုက္ေသးတယ္။

---

အိုင္ဖုန္း ကေလးကုိင္ျပီး ေက်ာင္းဝင္း ထဲ က တရုတ္စကား ပင္ၾကီး ေတြအနား မွာ ပိုင္ရွင္ ေခၚမယ့္ ဖုန္းကုိ ဖိုးေထာင္ ေစာင့္ေနလိုက္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေစ်းသည္ေတြ ေစ်းေရာင္းထြက္ကုန္ျပီ။ ဖိုးေထာင္ကေတာ့ ဒီကေန ့ ပိုင္ရွင္ ကုိဖုန္းျပန္ေပးဖို ့ အသင့္အေနအထားေပါ့။
''တီ တီ တီ''
ဖုန္းလာျပီ။ ဖိုးေထာင္ အစိမ္း ဝိုင္းဝိုင္းေလးကုိ နွိပ္လိုက္တယ္။
''ဟယ္လို အမိန့္ရွိပါခင္မ်ာ ဖိုးေထာင္ပါ''
''ေအး ကေလး မင္း ဘယ္မွာလည္း ဦးတို ့ကားဝင္းထဲ ေရာက္ျပီကြ''
''ဟုတ္ကဲ ့ ဦးတို ့ေနရာေျပာပါဦး''
ပိုင္ရွင္တပည့္ဆိုသူ ဦးေလးႀကီး က သူတို ့ ကားရပ္ထားတဲ ့ေနရာကုိ ေျပာျပတယ္။ ဖုိးေထာင္လဲ အေျပးႏွင္ လာခဲ့ေတာ့တယ္။
''ကေလး မင္းက ဖိုးေထာင္ဆိုတာလား''
''ဟုတ္''
ဖိုးေထာင္ ဆီက ဖုန္းလာယူတဲ ့ ဦးေလးက ကားအေကာင္းစားႀကီးနဲ ့လာတာ။ သူ ့ေဘးနားမွာ ေနကာ မ်က္မွန္ အနက္ႀကီးတပ္ထားတဲ ့ လူႀကီးတစ္ေယာက္။
''ဒါက ဦး သူေဌး ေလ ၊ ေပ်ာက္တာသူ ့ဖုန္း''
''ဟုတ္ကဲ ့ ေတြ ့ရတာ ဝမ္းသာပါတယ္ ဦး''
မ်က္မွန္နဲ ့သူေဌးဆိုသူ ႀကီးက ဖိုးေထာင္ကုိ တစ္ခ်က္ပဲ ၾကည့္ျပီး မ်က္ႏွာလဲႊ ထားတယ္။ သူ ေပ်ာ္မေနဘူးလား။
ဒီ ေလာက္တန္ဖိုးႀကီးတဲ ့ အိုင္ဖုန္း ႀကီး ျပန္ေပးတာကုိ သူက ဘာလို ့ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ လို ့မေျပာပဲ ေနနိုင္ရတာလည္း။
ေဘးနားက တပည့္ ဦးေလး ႀကီးကုိ လွမ္းေျပာေနတာ ဖိုးေထာင္ ၾကားလိုက္ေသးတယ္။
''ကဲဲ ျမန္ျမန္ လုပ္ကြာ ငါ မိီတင္ ရွိေသးတယ္''
တဲ ့။
''ဆရာ ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္ ဘယ္ေလာက္ ေပးလိုက္ရမလဲ''
သူတို ့အခ်င္းခ်င္း စကား ေျပာေနတာ ဖိုးေထာင္ ရပ္ၾကည့္ေနလိုက္တယ္။ သုေဌး ဆိုတဲ ့သူႀကီးကုိ လည္း ဖုိးေထာင္ ၾကည့္မရ ျဖစ္သြားတယ္။ သူက ခပ္တည္တည္ပဲ။ဖိုးေထာင္ ထင္ထားတာက
''ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ကြာ ''ဆိုျပီး ဖိုးေထာင္ကုိ တရင္းတႏွီးနုတ္ဆက္မယ္။ ျပီးရင္ ဖိုးေထာင္ရဲ ့ရိုးသားမွဳကုိ အသိအမွတ္ျပဳတဲ ့စကားေလးေျပာမယ္ေပါ့။ အခုဟာက ဖိုးေထာင္ ကုိ ခိုးရာပါပစၥည္း လာေရာင္းတဲ ့ သူလိုပဲ ဆက္ဆံခံရတာ။ သူေဌး ဆိုတဲ ့လူက ကြ်န္ေတာ့့္ကုိ ေသခ်ာ ၾကည့္တာ ျမင္လိုက္ရတယ္။ ဘာသေဘာလည္း ဆိုတာဖိုးေထာင္ သိ သလိုလို ပဲ။ဖိုးေထာင္ အက်ီ ၤ က ေတာ္ေတာ္ႏြမ္းရိေနတယ္။ ဆံပင္ေတြဆို ေနေလာင္ထားလို ့ နီ ကြ်တ္ကြ်တ္ ေတြ။ ေဘာင္းဘီ တိုကလည္း သူမ်ား ဆီက ရထားတဲ ့တစ္ပတ္ႏြမ္း။ ဖိုးေထာင္ပုံစံကုိ ႀကည့္ ျပီး အထင္ေသးသြားတဲ ့မ်က္နွာကုိ ဖိုးေထာင္သေဘာေပါက္လိုက္တယ္။
ေနာက္ သူေဌး ျဖစ္သူက သူ ့တပည့္ ဦးေလးကုိ ပိုက္ဆံ အိတ္ေပးလိုက္တယ္။ ေနာက္ ဖိုးေထာင္ဆီ လာျပီး
'' ေရာ့ ကေလး မုန္ ့ေလး ဘာေလးဝယ္စား တစ္ေသာင္း ''
ဖိုးေထာင္ လက္ထဲကုိ တစ္ေထာင္တန္ အစည္းပါးပါးေလး လာထည့္ေပးတယ္။
'' ကဲ ျဖစ္လား ကေလး။ လိုေသးလား''

ဖိုးေထာင္ လက္ထဲက ပိုက္ဆံ ကုိ ပဲ စိုက္ ၾကည့္ေနမိတယ္။
ဝမ္းနည္း လြန္းလို ့ မ်က္ရည္ ဥေတြ မ်က္လုံး မွာ တဲြ ခို ေနမိတယ္။ဒါ ဖိုးေထာင္ရဲ ့ ပုံစံကုိၾကည့္ျပီး ျဖတ္လိုက္တဲ ့တန္ဖိုးပဲ။
'' သြားျပီ ကေလး''
ဖိုးေထာင္ အရိုးထဲထိ တစိမ့္စိမ့္ စူးေနသလို ပဲ။ အက္ကဲြနာက်င္မွဳက ရင္ထဲကေန လိွဳက္ တက္လာတယ္။အိပ္ယာထဲ လဲေနတဲ ့အေမ့ကုိ ျမင္ေယာင္လာတယ္။ ဖိုးေထာင္ နုတ္ခမ္းကုိ တင္းေနေအာင္ ႀကိတ္ျပီး
'' ဦးေလး ''
ဖိုးေထာင္ ေခၚသံေၾကာင့္ သူတို ့ဖိုးေထာင္ကုိ လွည့္ၾကည့္တယ္။
'' ပိုက္ဆံက တစ္ေသာင္း ထဲလား။ ဒါ အိုင္ဖုန္း ႀကီးေနာ္။ ကြ်န္ေတာ္ျပန္မေပးခဲ့ရင္ . . .''
ဖိုးေထာင္ကုိ သူေဌး ဆိုသူ က မ်က္ေမွာင္က်ဳံ႕ၾကည့္တယ္။
''ကဲ ေတြ ့လား ၊ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဒါပါပဲကြာ၊ ပိုက္ဆံ ေတာင္းခ်င္တာပဲ၊ ကဲကြာ ။ ေပးလိုက္ေနာက္ နွစ္ေသာင္း''
ဖိုးေထာင္ကုိမွတ္ခ်က္ ေပးျပီး ပိုက္ဆံ နွစ္ေသာင္းထပ္ေပးတယ္။
ေပါင္း သုံးေသာင္း။ ဒါ ဖိုးေထာင္ရဲ ့ ရိုးသားမွဳ တန္ဖိုးလား ။ တန္ရာတန္ေၾကး ဆိုတာႀကီးလား။
''ကဲ သြားျပီကြာ ''
တပည့္ ျဖစ္သူ ဦးေလးက ႏႈတ္ဆက္ တယ္။ ဖိုးေထာင္ လုံးဝ လွည့္မၾကည့္ေတာ့ဘူး။ အေမ့ကုိ ေဆးခန္း အမီ ျပရမယ္ေလ။

---

အိမ္အျပန္ လမ္းတစ္လမ္းလုံး ဖိုးေထာင္ ရင္ထဲ တစ္ခုခု တစ္ဆို ့ေနသလို ႀကီးခံစားေနရတယ္။ ဖိုးေထာင္ က တျခားသူေတြလို ပညာ မတတ္ပါဘူး။ မခ်မ္းသာဘူး။ ဖိိုးေထာင္ မွာ ရွိတာ ရိုးသားမွဳပဲ။ဒါေပမယ့္
ဖိုးေထာင္ သိလိုက္တာ တစ္ခုက ရိုးသား မွဳ နဲ ့ မတန္တဲ့ သူေတြ ရွိတယ္ဆိုတာပဲ။
လိမ္းထိပ္ စတုိး ဆိုင္ ေရွ ့ေရာက္ေတာ့ ဖိုးေထာင္ လိုခ်င္ခဲ့တဲ ့ ရွပ္အက်ီ ၤေလး ကုိ ေငးၾကည့္မိလိုက္တယ္။ စိတ္ထဲကေန ဖိုးေထာင္ ေတး လုိက္မိတယ္။
'' အင္း အိုင္ဖုန္း ေနာက္တစ္လုံး ေကာက္ရ မွ ပဲ ဝယ္ေတာ့မယ္'' လို ့။

---

စာဖတ္သူကုိ ေလးစားလ်က္။
ေမာင္ၾသေလး

ဖတ္ပီးရင္ထဲထိရွက်န္ေနမယ္လို့ေမ်ွာ္လင့္ပါတယ္
ေလာကရဲ႕ သဘာဝတခ်ို့ကိုလည္း ျမင္သာမယ္ထင္ပါရဲ႕
ေလာကဟာ အေရာင္စံု ျခယ္မွဳန္းေနတာပါပဲ အကယ္၍သင္သာ iph ပိုင္ရွင္ဆို ဘာလုပ္မည္လဲ ကေလးငယ္ဆို ဘာကိုေရြးခ်ယ္မည္လဲ
cm ေလး မွာေျဖေပးေနာ္
အကို့စာမူေလးကို အားေပျကပါအူးလို့ ေျပာပါရေစရွင္

awbarkhin
#promo-steem