Ja ostatnio doznałam jakiejś dziwnej przemiany i stwierdziłam, że akceptuję siebie z odstającym brzuszkiem. Lubię jeść, jedzenie mnie uszczęśliwia, więc przestałam się katować jakimiś dietami, liczeniem kalorii i makroskładników i innymi wymysłami. Jasne, nie jem 5000 kcal dziennie i yolo, ale po prostu przestałam się katować potrzebą schudnięcia. Mam na coś ochotę to to jem i czuję się szczęśliwa :)