(ENG-PL) Sometimes Water is Better Than Gold / Czasami Woda Jest lepsza Niż Złoto

When the whole kingdom can't nurture your soul,
There is always someone who feels your needs.
Sometimes clear water is better than gold
For the tired of flattering and mannered town.
To be truly loved you do not need a crown,
When you are quickly to doing good deeds.

The Prince was boring at the palace. Nothing could bring him a fun. After the work he was walking through the long extravagant galleries, watching ancient engravings and portraits of the previous kings.
And once when the heat was unbearable in the mighty walls of the palace, Prince got some nice idea: to get off from the royal yard to the town, among simple citizens, to look what is going there.
Prince took on his best clothes, the brightest crown, and put a saddle on his faithful friend, the white horse.
All people were admiring the Prince. He was looking so brave and handsome that everyone who met him cried out: "Glory to our Prince!". And the royal son was bowing down to the greeters all the way.
But soon Prince felt that he can't see people as they are, because he is so respectful person in the kingdom that people try to be better than they are in his presence, and say only nice things, flattering him.
Prince decided to change his look, wishing to talk with his subjects as with equal, and the next day he took on simple clothes, that any fashionable young man was wearing in the country and harnessed his beloved horse to the carriage.
Oh, now it was really easier to talk with passersby! So much interesting he heard from his people, who were sincere in their talks and complaints.
This time the walk was fruitful and going back to the palace, Prince was noting recommendations for ministers and other government officials in his notepad.
The afternoon sun was shining with all its power. The faithful horse was slowly going step by step and was tired of pulling the carriage. Prince was trying to sit straight and do not show his fatigue.
And then something golden and bright like a sunshine stayed on the way. Little figure of smiling girl in silky dresses was spreading a bucket full of clear water to him.
At first Prince didn't understand was it to him or to his horse, but he gladly accepted the bucket and drank some water with gratitude.
And by the time that girl sat on her horse and ride on with some people, looking at the astonishing Prince.
Only now he noticed that he was staying by the well, keeping a bucket full of water in his hands.
Since this time the Prince was looking up for the kind girl, if she will come here again. Many riders and walking people were coming to the well, but the girl did not come.
In his longings the Prince started to do something good for other people, remembering this girl. He was not too proud to help his compatriots in heavy work, often visiting their houses.
All people have loved the Prince even more than all these years. And it was decided to make for him a gorgeous ball.
The noblest princes and the finest beauties of the country were invited, and everything was promising success and entertainment.
When all respectful guests arrived, Prince had to open the ball with the lady of his heart, dancing their first dance. But as he was still single, so this ball could determine his fate.
The music started to sound... Prince went a few steps forward with almost closed eyes and when he raised his head, in his eyes was looking a girl that he met near the well, wearing a golden crown.
The princess came from the neighboring kingdom and was visiting his country with her servants under the guise as a simple girl.
Near the well she was watering her favorite horse and also drew a bucket of water for the tired coachman, but it turned out that for the Prince, she taught him to be kind to people, to be fast in helping others, even without saying him any word.
They lived long and happy together, ruling the kingdom with all their kindness, wisdom and love.
© Katia Marynowska

PL.
Kiedy całe Królestwo nie może nasycić twojej duszy,
Zawsze jest ktoś, kto czuje twoje potrzeby.
Czasami czysta woda jest lepsza niż złoto
Dla zmęczenego od pochlebnego i sztywnego miasta.
Aby być naprawdę kochanym, nie potrzebujesz korony,
Kiedy jesteś szybkim do dobrych uczynków.

Księciu było nudno w pałacu. Nic nie mogło go zabawić. Po pracy chodził przez długie ekstrawaganckie galerie, oglądając starożytne ryciny i portrety poprzednich królów.

I raz, kiedy ciepło było nie do zniesienia w potężnych ścianach pałacu, Książę pomyśłiał sobie zostawić królewskie podwórze i ruszyć do miasta, wśród prostych obywateli, aby wyglądać, co się tam dzieje.

Książę ubrał się w swoje najlepsze ubrania, wziął najpiękniejszą koronę i położył siodło na swojego wiernego przyjaciela, białego konia.

Wszyscy ludzie podziwiali Księcia. Wyglądał tak odważno i przystojno, że wszyscy, którzy spotkali go, wołali: "Chwała naszymu Księciu!". A królewski syn kłaniał się na każde powitanie.

Ale wkrótce poczuł, że nie widzi ludzi takimi, jakimi naprawdę oni są, ponieważ on jest taką poważną osobą w Królestwie, że wszyscy się starają być lepiej w jego obecności i mówic tylko ładne rzeczy.

Książę postanowił zmienić swój wygląd, żeby rozmawiać ze swoimi podwładnymi, jak z równymi sobie, a następnego dnia
ubrał się w proste ubrania, że każdy modny młody człowiek miał na sobie w tym kraju i zaprzęgł swojego ukochanego konia do wozu.

Och, teraz to było bardzo łatwiej do rozmowy! Wiele ciekawego usłyszał od swoich ludzi, którzy byli szczere w ich rozmowach i skargach.

Tym razem spacer był udany! Wracający do pałacu, Książę zauważywał zalecenia dla ministrów i innych urzędników rządowych w zeszyt.

Popołudniowe słońce świeciło ze wszystkiej mocy. Wierny koń powoli szedł krok po kroku i był zmęczony ciągnięciem wózka. Książę próbował usiąść prosto i nie pokazywać swego zmęczenia.

A potem coś złotego i jasnego jak słońce sie zjawiło na drodze. Mała postać uśmiechniętej dziewczyny w jedwabistej suknie podała mu wiadro pełne czystej wody.

Na początku Książę nie zrozumiał, było to dla niego lub jego konia, ale chętnie przyjął wiadro i wypił trochę wody z wdzięcznością.

A tym czasem dziewczyna siedła na swojego konia i pojechała ze swoimi ludźmi, patrząc na zadziwiającego Księcia. Dopiero teraz zauważył, że przebywał przez studnię, trzymający wiadro pełne wody w rękach.

Od tego czasu Książę czekał na miłą dziewczynę, jeśli nadejdzie tu ponownie. Wielu jeźdźców i chodzących ludzi przychodzili do studni, ale dziewczyna nie przyszła.

W swoich tęsknotach Książę zaczął robić coś dobrego dla innych ludzi, przypominający sobie o tej dziewczynie. Nie był zbyt dumny, aby pomóc swoim rodakom w ciężkiej pracy, często odwiedzając ich domy.

Wszyscy ludzie kochali Księcia jeszcze więcej niż przez te wszystkie lata. I było postanowiono zrobić mu wspaniały bal.

Najlepsze książęta i najpiękniejsze panny tego kraju zostały zaproszone, a wszystko było obiecujące sukcesy i rozrywkę.

Kiedy przybyli wszyscy goście, Książę musiał otworzyć bal z damą swojego serca, tańcząc swój pierwszy taniec. Ale tak jak wciąż był samotny, więc ten bal mogłby określić jego los.

Muzyka zaczęła brzmieć... Książę wyszeł kilka kroków do przodu z prawie zamkniętymi oczami, a kiedy podniósł głowę, w jego oczy patrzyła dziewczyna, ktora była przy studni, teraz nosząca złotą koronę.

Księżniczka pochodziła z sąsiedniego Królestwa i odwiedziała tej kraj ze swoimi sługami pod wyglądem jako prosta dziewczyna.

Przy studni napuwala swego kochanego konia i nabrala wody dla zmeczonego woźnika, a okazało się że dla Księcia, nauczyła go być uważnym do ludzi, szybko pomagać innym, nawet nie mówjący mu żadnego słowa.

Żyli długo i szczęśliwo razem, rządzący królestwem całą swoją dobrocią, mądrością i miłością.

© Katia Marynowska.