เนื่องจากว่าผมไม่สะบายไข่ติดต่อกันเป็นเวลานานถืงห้าวัน คิดถืงเพื่อนๆแทบใจจะขาดเลยครับ แต่วันนี้อาการของผมเลี่มหายเป็นปักกะติแล้วครับเพาะว่าผมได้ไปรักสาตัวที่โรงพะยาบาร จังหวัต แขวง ไชยะบูลี ชื่งหมอที่นั้นเกั่งมากครับ ท่านหมอได้ทำการรักสาอาการป่วยของผมจนหายขาดทำให้ผมมีเรี่ยวแรงและเลี่มหายเป็นปกกะติทำให้ผมกับมาแขงแรงเหมือนเดีมแล้วครับเพื่อนๆ.
วันนี้ผมออกมาจากโรงพะยาบารเพื่อมาสูตอากาตดีๆแถวๆเรียบแคมแม่น้ำรุ่ง ที่จังหวัต แขวง ไชยะบูลี อากาตที่นี้สดชื่นมาก ผู้คนชอบมาเที่ยวกันที่นี้ละครับ เพาะเป็นจุตสูนรวมของพ่อค้าแม่ค้าที่มาขายอาหารประเพตปี้งอย่าง เชั่น: มืกอย่าง,ลูกชี้นปี้ง,ตำok, ปี้งไข่,...และ อีกเยอะแยะมากมายเลยครับเพื่อนๆ.
ทำให้ผมรู้สืกดีขื้นมากๆที่ได้มาสำผัตกับบัณยากาตและได้มาชิมอาหาร อร่อยๆที่นี้ โคตดีจริงๆครับเพื่อนๆ.
วันนี้ผมได้เที่ยวได้ชม วิทีการทำมาหากินของคนในเมืองแล้วครับว่าเป็นยังไง. ดั่งนั้นไม่ว่าเราจะรวยหลือจะจน เรากอต้องรู้จักหา,เก็บ,ออม,อด เพื่อครอบครัวเรามีอยู่มีกีน ไม่ต้องฟุยเฟือย แค่นี้ก็สุกละครับชรวิตคนเรา.
ยังไงกอฝากกดโหวตด้วยนะครับเพื่อนๆ ผมรักและคิดถืงเพื่อนๆทุกคนนะครับ.
ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านนะครับบบ
I love steemit
By:andy2.
