Serial Netflixa mnie rozczarował, ale nie mogę się zgodzić z Twoim wpisem. Polska kinematografia miała już jedną szansę i wszyscy wiemy jak się to skończyło. Miała i drugą szansę - przez kilkanaście lat można było próbować zrobić drugie podejście. Ale nic takiego się nie stało. Nie bez powodu. W tym kraju nie da się zrobić serialu ani filmu fantasy na przyzwoitym poziomie. Nie ma szans na coś z rozmachem - nikt nie zbierze tu wystarczającego budżetu i nie jest to jedyny problem. Nie ma też odpowiedniego zaplecza, odpowiedniej liczby osób z odpowiednimi umiejętnościami.

I nie, z całym szacunkiem do wszystkich zaangażowanych, z fanowskich produkcji nie da się wyciągnąć kina na przyzwoitym poziomie. Bo to niestety jest mit, że wystarczy chcieć. Trzeba jeszcze umieć. I trzeba mieć mnóstwo, mnóstwo kasy. Bo każde kilkadziesiąt minut takiego filmu to setki tysięcy godzin roboczych dobrze opłacanych specjalistów. Nasza kinematografia to prowincjonalna manufaktura w porównaniu do wielkiego, świetnie zorganizowanego i opłacanego przemysłu filmowego.

Co do zbędnej przemocy - zupełnie nie rozumiem tego argumentu. Jesteś pewien, że czytałeś Sapkowskiego? Pod tym kątem serial jest mocno złagodzony (nie jest to zarzut, myślę, że to była decyzja nie tyle trafna, co konieczna).