သာေကတေဆးခန္း၊ ရန္ကုန္
[English Version Below]
“ကၽြန္မေယာက်္ားနဲ႔ လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္က ဧရာဝတီတိုင္းက ကၽြန္မရဲ႕ဇာတိၿမိဳ႕မွာ ေတြ႔ၾကတာပါ။ ကၽြန္မတို႔ လက္မွတ္ထုိးယူၿပီး တစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ့မွ သူ႔မွာ မိန္းမရွိေနတာ သိရတယ္။ သူရယ္၊ သူ႔မိန္းမရယ္၊ သူတို႔ရဲ႕ကေလးေတြရယ္နဲ႔ ကၽြန္မ အတူတူေနဖို႔ ေျပာင္းလာခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ရပ္ကြက္ထဲက သူပိုင္တဲ့ တျခားအိမ္ေတြမွာ တျခားေယာက်္ားေတြနဲ႔ ကၽြန္မကို အတင္း အတူေနခိုင္းခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ မိန္းကေလးငယ္ငယ္ေလးတခ်ိဳ႕ ေရာက္လာၾကၿပီး ကၽြန္မတို႔အိမ္မွာ လာေနၾကတယ္။ အဲေတာ့မွ သူက ျပည့္တန္ဆာေခါင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္မွန္း ကၽြန္မ ရိပ္မိေတာ့တယ္။ ကၽြန္မလည္း ေၾကးစားတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာတယ္။ ကၽြန္မ လိင္မဆက္ဆံခ်င္ဘူးလို႔ ျငင္းတဲ့အခါတိုင္း အရိုက္ခံရတယ္၊ ထမင္းလည္း မေကၽြးဘူး။ ဧည့္သည္ေတြနဲ႔အတူေနတိုင္း ကၽြန္မ အၿမဲတမ္း အကာအကြယ္သံုးပါတယ္။ ေယာက်္ားနဲ႔ေတာင္ သံုးတယ္။ ဒါေပမယ့္ လြန္ခဲ့တဲ့ ငါးႏွစ္ေလာက္က ကၽြန္မမွာ အိတ္ခ်္အုိင္ဗီပုိးရွိေနတာ သိလိုက္ရတယ္”
“အဲဒီကစၿပီး ကၽြန္မ ထြက္ေျပးဖို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ ထြက္ေျပးတဲ့အခါတိုင္း သူက ရဲေတြနဲ႔ တျခားအဆက္အသြယ္ေတြက တစ္ဆင့္ ကၽြန္မကို ျပန္ေတြ႔ရင္ေတြ႔၊ ဒီလိုမွမဟုတ္လည္းကၽြန္မ သူ႔ဆီ ျပန္သြားရတာခ်ည္းပဲ။ သူက ကၽြန္မ မိသားစုကို ၿခိမ္းေျခာက္ထားတာကို။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္မ ညီမနဲ႔ ေမာင္ကို ရန္ကုန္ကိုပုိ႔ဖုိ႔ ႀကဳိးစားတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မ မိဘေတြကို တျခားတစ္ေနရာကို ပို႔ဖို႔ ကၽြန္မ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ ကၽြန္မ ေယာက်္ားဆီက ထြက္ေျပးခဲ့တာ ေလးႀကိမ္၊ ငါးႀကိမ္ေလာက္ရွိေနၿပီ။ ဒီတစ္ႀကိမ္ ေနာက္ဆံုးျဖစ္ပါေစ ေမွ်ာ္လင့္ရတာပဲ”
သင္းသင္း၊ ၃၁ ႏွစ္ (*အမည္ေျပာင္းလဲထားသည္)
Takheta Clinic, Yangon
“I met my husband 10 years ago in my home town in Ayeyarwady Region. We got married and a year later I found out that he had another wife. I had to move to live with him, his
other wife and their children. Later he forced me to sleep with other men in other houses in the neighbourhood which he also owned; then some girls came and went to live in our house. I realised then that he was a pimp and that I had already become a sex worker. Whenever I refused to have sex, I was beaten and left hungry. I always used protection with the clients, and even with my husband, but about five years ago, I found out that I was HIV-positive. Since then I’ve often tried to run away, but every time, either he found me through the police and other connections, or I had to go back because he threatened my family. Then I tried to send my sister and brother to Yangon and my parents somewhere else. About a year ago, I came to Yangon to live with my sister and brother. I have run away from my husband four or five times already. Hopefully this is the last time.”
Thin Thin, 31 (*Name has been changed)
Photograph: Pyay Kyaw Myint, 2017
